data als kans

— donderdag 26 juni 2008, 10:29

Willem Bekius (1954-2008)


Aan de lege plek tegenover mij in de docentenkamer was ik al een beetje gewend. Willem was al ruim een jaar niet meer op school geweest. Maar de wetenschap dat hij er nooit meer zal zijn, doet pijn. Hij was mijn maatje! Ik ontmoette Willem Bekius voor het eerst in de zomer van 1989. Even daarvoor had ik gehoord dat mijn nieuwe baan die van docent journalistiek aan de Hogeschool Windesheim in Zwolle zou zijn. In een etablissement aan de IJsselkade in Kampen ontmoette ik mijn nieuwe collega’s. Willem, markante kop-met-pijp, stelde mij gerust: ‘De overgang van redactie naar klaslokaal is groot, maar we slepen je er wel door.’


Willem hield woord. Vele jaren ‘deden’ we samen de tweedejaars, hij dagblad, ik tijdschrift. We overlegden, hoorden elkaars verhalen aan. Als ik even de draad kwijt was, relativeerde hij. Had ik het verschil tussen beschouwing en analyse even niet meer zo scherp, hij legde het uit. Willem was de man van de genres. Feilloos gaf hij de verschillen aan en hamerde er op om in het onderwijs daar aan vast te houden. Enerzijds zuiver in de leer, anderzijds in staat tot relativeren zoals sprak uit de titel van zijn reader: ‘Maak er maar een mooi stukje van.’ Toen hij die later in boekvorm mocht uitgeven sneuvelde de titel. ‘Te vrijblijvend’, vond de uitgever.


Willem had een uitgesproken mening over het journalistieke onderwijs en vond doorgaans gehoor bij zijn collega’s. Maar toen een visie van Willem eens niet werd overgenomen maakte hij zijn ongenoegen kenbaar door staande de vergadering zijn plan te verscheuren.


Bijna vijf jaar geleden vertelde hij dat hij waarschijnlijk een blindedarmontsteking had en geopereerd moest worden. Al snel bleek dat er van een onschuldige ontsteking geen sprake was. Het werd uiteindelijk een strijd waarin hij met een bewonderenswaardig optimisme eerder ons door teleurstellingen sleepte dan wij hem. Op bezoek bij Willem en Greetje bracht altijd ontspanning, ondanks het feit dat zijn gezondheid steeds zwakker werd. Willem was een eeuwige optimist, hoewel ‘eeuwig’ hier wel relatief is, want op 16 juni is Willem gestorven, 53 jaar oud.


Vrijdag 20 juni hebben we afscheid genomen. Indrukwekkend! In een lange rij schuifelend naar de ingang van het rustieke kerkje in IJhorst. Worstelend met gevoelens, met herinneringen. Maar alleen al de omgeving bracht rust. Links van het pad eeuwenoude grafzerken als symbolen van eindigheid; rechts het contrast: de weidsheid van het Reestdal. Het ooievaarsnest met daarin drie jongen als een priemende vinger omhoog: het leven gaat door!


De bijzondere zang van Greetje, de klanken van de kora, harmonium en piano, de gesproken woorden, de voettocht naar de begraafplaats, de witte ballonnen, ze vormden een harmonie waarin de levensreis van Willem tot uitdrukking kwam.


Ik prijs me gelukkig dat ik een flink aantal jaren samen met hem mocht reizen…


Hylke van der Zee
 

Laatste wijziging: 26 juni 2008, 15:51


Aan de lege plek tegenover mij in de docentenkamer was ik al een beetje gewend. Willem was al ruim een jaar niet meer op school geweest. Maar de wetenschap dat hij er nooit meer zal zijn, doet pijn. Hij was mijn maatje! Ik ontmoette Willem Bekius voor het eerst in de zomer van 1989. Even daarvoor had ik gehoord dat mijn nieuwe baan die van docent journalistiek aan de Hogeschool Windesheim in Zwolle zou zijn. In een etablissement aan de IJsselkade in Kampen ontmoette ik mijn nieuwe collega’s. Willem, markante kop-met-pijp, stelde mij gerust: ‘De overgang van redactie naar klaslokaal is groot, maar we slepen je er wel door.’


Willem hield woord. Vele jaren ‘deden’ we samen de tweedejaars, hij dagblad, ik tijdschrift. We overlegden, hoorden elkaars verhalen aan. Als ik even de draad kwijt was, relativeerde hij. Had ik het verschil tussen beschouwing en analyse even niet meer zo scherp, hij legde het uit. Willem was de man van de genres. Feilloos gaf hij de verschillen aan en hamerde er op om in het onderwijs daar aan vast te houden. Enerzijds zuiver in de leer, anderzijds in staat tot relativeren zoals sprak uit de titel van zijn reader: ‘Maak er maar een mooi stukje van.’ Toen hij die later in boekvorm mocht uitgeven sneuvelde de titel. ‘Te vrijblijvend’, vond de uitgever.


Willem had een uitgesproken mening over het journalistieke onderwijs en vond doorgaans gehoor bij zijn collega’s. Maar toen een visie van Willem eens niet werd overgenomen maakte hij zijn ongenoegen kenbaar door staande de vergadering zijn plan te verscheuren.


Bijna vijf jaar geleden vertelde hij dat hij waarschijnlijk een blindedarmontsteking had en geopereerd moest worden. Al snel bleek dat er van een onschuldige ontsteking geen sprake was. Het werd uiteindelijk een strijd waarin hij met een bewonderenswaardig optimisme eerder ons door teleurstellingen sleepte dan wij hem. Op bezoek bij Willem en Greetje bracht altijd ontspanning, ondanks het feit dat zijn gezondheid steeds zwakker werd. Willem was een eeuwige optimist, hoewel ‘eeuwig’ hier wel relatief is, want op 16 juni is Willem gestorven, 53 jaar oud.


Vrijdag 20 juni hebben we afscheid genomen. Indrukwekkend! In een lange rij schuifelend naar de ingang van het rustieke kerkje in IJhorst. Worstelend met gevoelens, met herinneringen. Maar alleen al de omgeving bracht rust. Links van het pad eeuwenoude grafzerken als symbolen van eindigheid; rechts het contrast: de weidsheid van het Reestdal. Het ooievaarsnest met daarin drie jongen als een priemende vinger omhoog: het leven gaat door!


De bijzondere zang van Greetje, de klanken van de kora, harmonium en piano, de gesproken woorden, de voettocht naar de begraafplaats, de witte ballonnen, ze vormden een harmonie waarin de levensreis van Willem tot uitdrukking kwam.


Ik prijs me gelukkig dat ik een flink aantal jaren samen met hem mocht reizen…


Hylke van der Zee
 

Bekijk meer van

Carrière

Tip de redactie

Wil je Villamedia tippen, maar is dat te gevoelig voor een gewone mail? Villamedia is aangesloten bij Publeaks, het platform waarmee je veilig en volledig anoniem materiaal met de redactie kunt delen: publeaks.nl/villamedia

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Uitgever

Dolf Rogmans

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Factuurgegevens

Villamedia Uitgeverij BV
Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl

Redactie (tips?)

Chris Helt, hoofdredacteur

Marjolein Slats, adjunct-hoofdredacteur

Linda Nab, redacteur

Lars Pasveer, redacteur

Trudy Brandenburg-Van de Ven, redacteur

Sales

Sofia van Wijk

Jenny Fritschy

Webontwikkeling

Marc Willemsen

Vacatures & advertenties

redactie@villamedia.nl

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.