website over journalistiek

x

Villamedia heeft een app

 

Exclusieve inhoud Sluiten

Een NVJ-lid heeft dit artikel met je gedeeld. Gratis een maand alles lezen? Klik hier.

Een NVJ-lidmaatschap geeft je recht op:

  • Persoonlijk advies
  • Juridisch advies & rechtsbijstand
  • Perskaart
  • Korting op cursussen
  • Villamedia magazine

Word lid Verder lezen

Karin Schulting: ‘Wij zijn geen emotionele wrakken, maar mensen met kennis van zaken’

Raymond Krul — Geplaatst op woensdag 6 juni 2018, 12:00

© Duco de Vries

Lessen voor de pers Als woordvoerder van Comité KALF (Klub Animal Life Flevoland) groeide Karin Schulting uit tot een van de gezichten van de demonstraties bij de Oostvaardersplassen. De afgelopen maanden liepen de gemoederen flink op. Schulting vindt dat de demonstranten in de media te veel als ‘hysterische vrouwen’ worden neergezet en te weinig als deskundigen. ‘We roepen niet zomaar wat, we hebben vele jaren ervaring en denken serieus na over oplossingen.’

Een van de zaken die Karin Schulting het meest stoort, is het beeld dat de media in haar ogen neerzetten van de mensen die demonstreren bij de Oostvaardersplassen.

‘Journalisten doen alsof wij een stel hysterische, emotionele wrakken zijn die verder niets te doen hebben. Twan Huys noemde in een Nieuwsuur-reportage expliciet dat er zoveel vrouwen bij de hekken staan. Wat doet dat ertoe? Ik vind dat seksistisch en denigrerend in de richting van de vrouwen – én mannen – die er staan.’

Natuurlijk spelen de emoties soms hoog op, zegt Schulting, maar ze vindt dat er zo gemakkelijk een karikatuur van wordt gemaakt. ‘Er zijn wel wat grote woorden gevallen en er was af en toe een opstootje, maar over het algemeen viel het best mee. Ik heb er namelijk met mijn neus bovenop gestaan. Ja, er zitten ook radicalen tussen, die heb je overal. Maar kijk je naar het gros van de demonstranten, dan zijn dat echt geen mensen die zomaar wat roepen. Het zijn mensen die dertig, veertig jaar deskundigheid meebrengen. De een werkt al jarenlang met dieren, de ander heeft weer verstand van grassoorten, een derde is bioloog en ga zo maar door. Wij weten echt wel waar we het over hebben. En we zijn niet overal per definitie tegen, maar denken juist na over oplossingen voor dit probleem. Vergeet niet: als wij er niet steeds met z’n allen gestaan hadden, was de massale media-aandacht er nooit gekomen. En door die combinatie van protesten en media-aandacht is de discussie over de toekomst van het gebied weer op gang gekomen.’

Grote grazers
De kwestie: jarenlang groeide de populatie heckrunderen, konikpaarden en edelherten in het natuurgebied. Die populatie van deze zogeheten grote grazers werd zo groot dat er te weinig voedsel was voor het aantal dieren dat er leefde. Met als gevolg dat steeds meer dieren stierven, met name in de winter. Afgelopen winter lieten ruim drieduizend dieren het leven. Veel te veel, zo vond een groeiende schare actievoerders die zich bij de hekken verzamelde. De dieren moesten worden bijgevoerd, zo vonden ze. De provincie en Staatsbosbeheer zwichtten voor de protesten en lieten bijvoeren toe. Intussen kwam een commissie onder leiding van oud-bewindsman Pieter van Geel met een advies: houd de grote grazers in het gebied, maar verminder hun aantal flink. Begin juli komt de provincie Flevoland met een reactie op het rapport Van Geel. Daarna volgt er mogelijk een nieuwe ronde van protesten.

Schulting groeide uit tot een van de woordvoerders van de demonstranten. ‘Met mijn Abandoned Pets Foundation was ik al eerder in de media geweest, dus ik had wel wat ervaring met journalisten. Nadat ik een keer toevallig geïnterviewd was bij een demonstratie bij de Oostvaardersplassen, werd ik meteen tot actieleider gebombardeerd. Dat ging me wat te ver, maar ik doe wel de woordvoering namens een van de actiegroepen, comité KALF. Andere actievoerders vinden dat ik onze boodschap goed overbreng. We proberen zoveel mogelijk de krachten te bundelen, maar ik praat in principe niet namens andere actiegroepen.’

Haar boodschap is simpel: alle dieren moeten het gebied uit, want alleen dan kan het gebied herstellen en komt er ook weer ruimte voor vogels en insecten. Lukt dat niet (‘want we zijn ook realistisch’), dan pleit Schulting voor een beheerplan: denk na over mogelijkheden om de populatie te verkleinen en te beheersen zonder dat dieren ervoor hoeven lijden of moeten worden afgeschoten. ‘Het vervelende is dat het een heel emotioneel debat is geworden, terwijl de oplossing niet eens zo ingewikkeld is. We zouden elkaar in het midden moeten kunnen vinden.’

Daar is wel een redelijk debat voor nodig en dat redelijke debat wordt te weinig gevoerd in de media, vindt Schulting. ‘Er zijn wel uitzonderingen. Bij Pauw zag ik bijvoorbeeld een goede, respectvolle discussie met Belinda Meuldijk en bioloog Jelle Reumer. Maar over het algemeen overheersen emotie en sensatie.’

Neem nu die collega-actievoerder die op Facebook repte over een ‘traileractie’. Schulting: ‘Dat was alleen maar bedoeld om de aandacht van de media te trekken, zo van: o jee, ze gaan de dieren uit het gebied halen. Ik vond het een onhandige actie, want we waren dat helemaal niet van plan, maar feit is wel dat journalisten daar massaal op reageerden. Als ze denken dat we de dieren uit het gebied gaan halen, dan zijn ze er als de kippen bij. Maar als we onszelf bij talkshows aanbieden om eens rustig te komen praten, dan willen ze ons niet.’

Stemmingmakerij
Schulting vindt dat journalisten berichten van officiële instanties te makkelijk overnemen. Als voorbeeld noemt ze het bericht dat Staatsbosbeheer drie herten afschoot die zich op de A6 bevonden. Volgens Staatsbosbeheer waren die ontsnapt omdat de hekken van de Oostvaardersplassen op 21 plekken waren doorgeknipt. ‘Wij werden meteen als schuldigen aangewezen terwijl ik zeker weet dat de dieren niet uit het gebied afkomstig zijn. Ten eerste weten we dat er ook op andere plekken edelherten leven, bijvoorbeeld achter het wegrestaurant langs de A6. Ten tweede leven er helemaal geen herten meer aan de kant van het gebied waar de hekken kapot waren. Ten derde springen herten soms zelf in en uit het gebied. Dus ik vind het een vorm van stemmingmakerij als de NOS zo’n bericht gewoon overneemt zonder ons om een reactie te vragen. Nu denkt het publiek: die demonstranten zullen er wel achter zitten. Als onze reactie erbij had gestaan, had het publiek een veel beter oordeel kunnen vormen. In plaats daarvan worden wij bij zo’n bericht meteen in de verdediging gedrukt. Gelukkig hebben we inmiddels een vaste contactpersoon bij de NOS, dus de communicatie is nu wel beter. Maar nog steeds gebeurt het dat ze ons niet bellen bij een incident als met de herten op de A6.’

Met regionale en lokale media, zoals de Stentor en Omroep Flevoland, heeft Schulting nauwer en beter contact. ‘Misschien komt het omdat hun belangen in de regio groter zijn, maar met die journalisten kun je prima afspraken maken en ze houden zich ook aan hun beloftes. Ik sein hen vooraf in als we actie gaan voeren. En als ik dan vraag of ze daar nog niet over willen berichten, dan houden ze zich daaraan.’

Met Nieuwsuur heeft Schulting minder goede ervaringen. ‘Twan Huys heeft me ongeveer drie kwartier geïnterviewd. Ik had een goed gevoel over dat gesprek, hij liet me echt mijn verhaal doen. Toen ik de volgende dag naar de reportage keek, was daar op een paar kleine citaten na helemaal niets van over. In plaats daarvan deed hij zijn uitspraak over de vele vrouwen die demonstreren. En tot overmaat van ramp had Nieuwsuur zich ook niet aan de afspraken gehouden. Ik wilde bijvoorbeeld niet gefilmd worden als ik over de hekken zou gaan, maar in de reportage was ik duidelijk in beeld.

De reportage is een gemiste kans, vindt Schulting. ‘Natuurlijk begrijp ik dat je niet een heel interview kunt uitzenden en dat er geknipt en geplakt moet worden, maar er bleef alleen sensatie over. En na de reportage mocht Van Geel uitgebreid zijn zegje doen. Dan denk ik: ze hebben een dag en een nacht met een cameraploeg in het gebied gelopen, ik ben uitgebreid geïnterviewd. In combinatie met het gesprek met Van Geel had het een hele mooie uitzending op kunnen leveren. Het is jammer dat het niet gebeurd is. Media hebben zóveel invloed, ze zouden die invloed kunnen gebruiken om te stimuleren dat de dieren in de Oostvaardersplassen een beter leven kunnen krijgen.

De lessen voor de pers van Karin Schulting
• Ga niet voor sensatie, maar probeer het redelijke gesprek te faciliteren.
• Zet de demonstranten bij de Oostvaardersplassen niet neer als een stel hysterische vrouwen, maar erken hun deskundigheid.
• Vraag bij een incident waarbij de demonstranten zijn betrokken altijd om wederhoor en neem niet zomaar de berichten over van officiële instanties.
• Reduceer een uitgebreid interview niet tot een paar losse quotes. 

Nog geen reacties

Om te reageren moet je een Villamedia Account hebben en moet je eerst ingelogd zijn.

Villamedia Sluiten

Inloggen

Registreren

Vul onderstaande gegevens in voor exclusieve toegang voor NVJ-leden.