— vrijdag 13 juni 2014, 15:40 | 2 reacties, praat mee

Welke digitale kiosk is de beste?

Nederland telt steeds meer platforms waarop consumenten artikelen per stuk kunnen afrekenen. Reden voor Villamedia om de digitale kiosken Blendle, eLinea, Myjour, Artikelgemist.nl en The Post Online Magazine te onderwerpen aan een duurtest.

‘Hoe tof is het dat alle mensen die Nieuwe Revu niet kopen straks wel jouw artikelen kunnen lezen? Ik denk serieus dat de journalistiek hier beter van wordt’, orakelde Blendle-oprichter Marten Blankesteijn in het novembernummer van Villamedia. Dat was nog ruim een half jaar voor de lancering van Blendle, een digitale kiosk waarin gebruikers voor een paar cent losse artikelen uit kranten en tijdschriften kunnen kopen. Doet een interview met programma­maker Ton van Royen je niet zoveel, maar wil je wél de reportage over het polenhotel in Wateringen uit hetzelfde nummer van Panorama lezen? Dankzij de digitale kiosk betaal je alleen voor wat je écht leest.

Nog voordat er iets te zien was hengelde Blankesteijn 10.000 aanmeldingen binnen. Enkele weken na de lancering op 28 april lag het gebruikersaantal al zes keer zo hoog. Vraag genoeg, getuige ook stukjeswinkels eLinea en Myjour. Die doen al een tijdje hetzelfde wat Blendle doet, al zijn er kleine verschillen tussen de diensten onderling. Wie op zoek is naar oudere stukken uit lokale kranten vindt die tegen betaling terug in Artikelgemist.nl. Dat komt omdat de site gebouwd is op de database van Profactys, een bestaande knipseldienst.

Wie fan is van een journalist abonneert zich op hem of haar via The Post Online Magazine (TPO). Kortom, betaalde content genoeg.

Hoe idiot proof is het?

Wie consumenten wil overhalen een nieuwe dienst te gebruiken, zorgt ervoor dat die dienst lekker makkelijk is. Alle vijf de platforms hebben dat redelijk in de smiezen. Zonder uitzondering willen ze werken volgens het ‘Apple-principe’: zie je iets wat je wilt hebben, dan moet je het binnen twee klikken kunnen kopen. De een slaagt daar wat beter in dan de ander. eLinea is het omslachtigst. Betalen voor artikelen verloopt via Paypal. Gebruikers van Myjour, Artikelgemist.nl en Blendle krijgen een eigen digitale portemonnee die ze kunnen vullen via gebruikelijke wegen als iDeal en creditcard, waarna artikelen binnen twee clicks gekocht worden. Bij Artikelgemist.nl belanden geselecteerde verhalen als bij een webshop in een winkelwagen, die daarna afgerekend moet worden. TPO hanteert op de eigen site een net wat ander model: wie daar artikelen wil kopen neemt een abonnement op een auteur (minimaal een maand) of een dag-, maand-, halfjaar of jaarabonnement op het digitale tijdschrift zelf. Abonnementen worden afgerekend met iDeal of sms. Wie TPO-auteurs ‘los’ wil lezen, kan dat via een van de vier andere platformen doen. Want TPO kiest er voor haar freelancers op zo veel mogelijke manieren in de markt te zetten.

Wat kan je er eigenlijk vinden?

Blendle is de enige die het voor elkaar heeft gekregen alle landelijke en bijna alle regionale kranten te strikken voor zijn digitale kiosk. Daarmee is het zielenkind van Blankesteijn en DWDD-nerd Alexander Klöpping uniek. Gedurende de testperiode kwamen daar steeds meer tijdschrifttitels bij, waar­onder Quest, Vrij Nederland, Viva en Autoweek. Hoewel enkele van die titels ook hun weg hebben gevonden naar Myjour en eLinea, plaatsen ze daarin dan weer niet alles. Daar staat tegenover dat beide platforms een stuk beter bedeeld zijn op tijdschriftenvlak dan Blendle. Op vakinformatie gerichte titels als Binnenlands Bestuur en Emerce voegen iets toe aan Myjour. Het aantal titels dat ertoe doet is bij eLinea net wat lager dan bij Myjour. Ook de populairdere kanalen van TPO zijn goed terug te vinden in ­eLinea. Van de vijf platforms is TPO het uniekst in opzet: artikelen zijn daar niet gekoppeld aan titels, maar aan individuele auteurs. Artikelgemist.nl richt zich vooral op artikelen uit lokale media, maar biedt ook artikelen uit bladen als Computer!Totaal en The Optimist aan.

Nog leuke extra’s?

Myjour en eLinea doen het goed op social media-gebied en laten gemakkelijk artikelen delen via Facebook, Twitter, LinkedIn en Google+. Blendle volgt op de voet met een koppeling naar die eerste twee en TPO richt zich op haar eigen platform helemaal op Twitter. Bij Artikelgemist.nl ontbreekt de koppeling naar social media helemaal. Wat bij die laatste ook ontbreekt is een op tablets en smartphones aangepaste site, wat de andere vier wel hebben. Die van Blendle steekt daar met kop en schouders bovenuit, gevolgd door Myjour en TPO. Doordat de digitale kiosken zo jong zijn, stellen ze als archief op dit moment nog weinig voor, al zal de tijd daar verandering in brengen. Uitzonderingen zijn TPO en Artikelgemist.nl. De zoekfunctie van die laatste gaat jaren terug.

Wat kost dat?


Daar is niet echt een pijl op te trekken. Bij eLinea, Myjour en Blendle bepaalt de uitgever de prijs van een artikel. Bijzonder daaraan is dat de prijs van hetzelfde artikel per platform kan verschillen. Krantenartikelen in Blendle kosten zo’n 25 cent, terwijl langere tijdschriftverhalen al snel voor het dubbele daarvan over de virtuele toonbank gaan. Tijdschriftartikelen in eLinea zijn met een gemiddelde van 80 cent net wat duurder. Wie veel leest kan kiezen een all you can read–abonnement af te sluiten, waarmee alle artikelen voor een tientje per maand beschikbaar worden. Het omrekenen van de prijs in Myjour is vanwege een eigen virtuele valuta wat lastiger. Gebruikers rekenen artikelen af in credits van zes cent per stuk. Prijzen van artikelen liggen doorgaans niet hoger dan 8 credits (48 cent) en Myjour biedt ook veel kortere artikelen gratis aan. Wie bij Myjour of Blendle niet tevreden is over een artikel, vraagt gewoon zijn geld terug. TPO biedt die optie dan weer niet, maar is met een maandprijs van 4,49 euro ook scherp geprijsd. Met een prijs van 1,95 euro per verhaal is Artikelgemist.nl veruit het duurst.

Wie krijgt wat?

Niet al het geld dat consumenten voor een artikel neertellen gaat naar de uitgever of journalist die het aanbiedt. Bij TPO gaat 90 procent van de netto opbrengst van alles wat verkocht wordt naar de auteurs. Voor de opbrengst van gezamenlijke abonnementen geldt hetzelfde. eLinea volgt daar niet ver achter en speelt 70 á 80 procent van de opbrengsten door aan de auteursrechthebbenden. Hoe hoog dat percentage exact is hangt volgens oprichter Michel Suijkerbuijk af van gemaakte aanleveringsafspraken. Artikelgemist.nl stelt dat zij 60 procent van de inkomsten afstaan aan de auteursrechthebbenden. Blendle en Myour dragen 70 procent af.

Enne… vangen freelancers daar ook nog wat van?

Dat hangt af van het platform. Blendle maakt afspraken met uitgevers. Veel van die uitgevers hebben de doorverkooprechten van artikelen in hun overeenkomsten veilig gesteld, waardoor auteurs niets extra’s betaald krijgen.
Bij zowel Blendle als eLinea is geen ruimte voor individuele freelancers. Bij Myjour kunnen freelancers wél zelf publiceren. Ze starten een eigen kanaal, waarbij ze de helft van de aan de artikelen besteedde credits opstrijken. Uitkering van betaling volgt eens per kwartaal, mits er voor meer dan 10 euro verkocht is. Freelancers die optimaal gebruik willen maken van de digitale kios­ken gaan in zee met TPO Magazine, dat artikelen van freelancers doorplaatst in alle vier de andere platforms. Nieuwkomers verkopen eerst een artikel via de dienst Reporters Online en krijgen een eigen kanaal als er meer dan 25 artikelen verkocht zijn. Betaling geschiedt ieder kwartaal.

Wat levert het nou écht op?

Om dat te bepalen nam Villamedia in mei de proef op de som, waarbij 21 artikelen te koop werden aangeboden via Blendle, Myjour en eLinea. Ondergetekende freelancer sloot zich via Reporters Online aan bij TPO Magazine. De resultaten zijn duidelijk: via Blendle werd er met een omzet van net iets meer dan 200 euro het meest verkocht. Hoewel het bedrag laag is, is het een stuk hoger dan bij concurrenten eLinea en Myjour. Per platform werd voor minder dan een tientje verkocht. Redacteur Nick Kivits streek met zijn eerste artikel en een minimale hoeveelheid marketing in Reporters Online genoeg geld op om een paar colaatjes te drinken. Dat is nog altijd meer dan de opbrengsten van een los artikel dat alleen in Myjour te lezen was. Uit een belrondje langs enkele uitgevers die deelnemen aan Artikelgemist.nl blijkt dat de dienst ‘vooralsnog niet veel’ oplevert.

Kortom: is het wat?

Alle online kiosken bieden zo hun eigen voordelen. Toch steekt Myjour er wat ons betreft net iets bovenuit. Dat zit hem vooral in het nét wat uitgebreidere aanbod, de prijs per artikel en de mogelijkheid ook artikelen gratis te lezen. Het gouden idee zit er nog niet tussen: dat zou een combinatie zijn tussen alle verschillende diensten. Bovendien heeft de consument nog niet massaal zijn weg gevonden naar een van de platforms.

Bekijk meer van

verdienmodellen De Dag

Praat mee

2 reacties

JJ Heij, 13 juni 2014, 17:46

Weinig titels, ja dat is wel een ding bij ons…De Persgroep wou niet :-) Volgens mij kunnen individuele freelancers trouwens wel degelijk ook zelf bij eLinea publiceren, maar hou me ten goede

Michel Suijkerbuijk, 14 juni 2014, 16:53

Individuele freelancers kunnen inderdaad wel degelijk bij ons (eLinea) terecht. Wel adviseren we ze vaak om contact te zoeken met TPO omdat ze via TPO in 1x in alle kiosken te vinden zijn. Maar het kan dus ook rechtstreeks met ons en diverse freelancers hebben dat ook al gedaan.

Nog een paar correcties, als dat mag:

In de tabel staat een minnetje bij mobiel voor eLinea, maar eLinea heeft wel een voor smartphones geoptimaliseerde versie (zoals overigens wel goed in de tekst staat).

De artikelprijzen zijn voor zover ik weet bij Blendle, MyJour en eLinea van hetzelfde niveau. Veel uitgevers kiezen daar ook voor. Dat eLinea duurder zou zijn, klopt dus niet.

De titel suggereert dat de diverse initiatieven allemaal dezelfde doelgroepen bedienen; dat is beslist niet zo. Elk initiatief heeft zijn eigen doelgroepen, met eigen wensen en eigen doelen. Je kunt dus ook moeilijk zeggen dat de een beter is dan de ander; dat is afhankelijk van je wensen.

Verder goed stuk. Ook helemaal eens met de laatste zin: de consument heeft nog niet massaal zijn weg gevonden naar deze platforms. Maar we zijn dan ook nog maar net begonnen! Als je ziet wat er alleen al in het afgelopen half jaar tijd allemaal gebeurd is, en je kijkt naar de stijgende lijntjes, dan belooft het in een paar jaar tijd ook qua omzet wel wat te kunnen worden.

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur

Linda Nab
Redacteur

Lars Pasveer
Redacteur

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur

Anneke de Bruin
Vormgever

Marc Willemsen
Webontwikkelaar

Vacatures & advertenties

redactie@villamedia.nl

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.