Met uitsluiten Zembla laat UMC zien zorg niet op orde te hebben

Zembla-verslaggever Ton van der Ham beschrijft op ons verzoek wat het persoonlijk met hem deed toen hij door het academisch ziekenhuis in Utrecht (UMC) werd geweerd bij een lezing over openheid.
En terecht begint Van der Ham zijn stuk met dat hij het niet persoonlijk wil maken, dat doet het UMC juist. Ze hebben het duidelijk op zijn persoon voorzien, is zijn stelling. En in zijn verhaal maakt hij dat heel duidelijk.
Al een aantal jaar legt Zembla de vinger op de zere plekken binnen het UMC. En gelukkig maar, want letterlijk vielen er doden bij de interne ruzies in het academische ziekenhuis. Van der Ham wordt niet bedankt voor zijn spitwerk, nee hij wordt ronduit tegengewerkt.
Dat kan ook anders. Ik herinner mij een voorbeeld van het UWV dat nou ook niet vlekkeloos werkt. Daar gelukkig geen doden, maar wel mensen die vastlopen in de digitale uitkeringsfabriek. Wat deed het UWV met journalisten die dat beschreven? Die werden uitgenodigd in gesprek te gaan met het personeel. In plaats daarvan belt het UMC de politie en laat Van der Ham vastzetten.
Als Zembla en Van der Ham nu iets hebben aangetoond, is het dat er bij het UMC nog niets is veranderd in de cultuur en dat daarmee de kans op herhaling van onnodige doden groot is.
Ik ben blij dat Zembla vasthoudendheid toont. En eigenlijk vind ik dat journalisten die avond om Van der Ham en Zembla heen hadden moeten gaan staan. Hij niet naar binnen, dan wij ook niet!
Gelukkig was er brede media-aandacht en verontwaardiging voor de arrestatie van Van der Ham. Niet alleen omdat het een journalist betrof, maar vooral omdat het laat zien dat tot op de dag van vandaag het UMC niet doorheeft dat het nog niet de zorg levert die je van een academisch ziekenhuis mag verwachten.
Dit stuk werd geschreven voordat Van der Ham de toegang tot het UMC werd ontzegd voor de periode van een jaar. Het mag duidelijk zijn dat het UMC nog hardleerser is dan ik al dacht.
Praat mee