In memoriam: Petra Kuzee (Omroep Gelderland) werkte het liefst in stilte, maar was ijzersterk in beeld

We kunnen het nog niet bevatten. Zo maar, totaal onverwacht, is onze collega, verslaggever Petra Kuzee (57), vorige week overleden. Ze zou, zoals zo vaak, verslag doen van een rechtszaak. Alle alarmbellen gingen af, toen ze niet in de rechtbank verscheen. Thuis in Ede is ze vermoedelijk onwel geworden en overleden.

Petra was op een paar dagen na 25 jaar in dienst bij Omroep Gelderland. Een mijlpaal die ze graag had willen vieren. Haar betrokkenheid bij de omroep, het publiek en de journalistiek in het algemeen, haar lach en collegialiteit, gaan we ontzettend missen.

Petra begon in 2000 bij Omroep Gelderland als radiojournalist op de redactie in Apeldoorn. Daar deed ze onder meer verslag van de MKZ-crisis. Petra’s kracht was haar oprechte interesse in mensen. Er was tijdens de crisis veel wantrouwen vanuit de veehouderij richting de media. Maar dat gold niet voor Petra. Als we een verhaal wilden maken over de impact op de boerderij, dan kregen we te horen: stuur Petra maar.

Toen de regionale televisie haar intrede deed, wilde Petra ook dat vak onder de knie krijgen. Als journalist legde ze de lat hoog, waardoor ze soms van tevoren al beren op de weg zag. Ze wilde haar werk hoe dan ook góed doen. Als ze op pad ging, wist je dat ze met een gedegen verhaal terugkwam.

Petra ging ervoor en stond, als het nodig was, tot diep in de nacht vooraan. Bij de rellen rondom het asielzoekerscentrum in Geldermalsen bijvoorbeeld. Ze schoof als verslaggever aan bij landelijke talkshows om te duiden. Ze bleef zo lang als nodig, zoals vorig jaar bij ‘Palestinademonstraties’. Een journalist pur sang. Ze liet niet los. Een vakvrouw, maar bovenal was ze een ‘superlief’ mens. Ze kon goed luisteren en was altijd attent.

Twee periodes zat Petra in de Ondernemingsraad. Daarin zette ze zich vol energie in voor de omroep. Petra stelde zich op zoals ze dat ook als journalist deed: kritisch door altijd door te vragen. Ze was allergisch voor ontwijkende antwoorden.

Petra stond niet graag in het middelpunt van de belangstelling. Ze werkte het liefst in stilte. En toch, ze was ijzersterk in beeld. Een kruisgesprek over een rechtbankzaak? Petra stond er als een vakvrouw, het was haar kracht. Bescheiden, maar niet bang. Als geen ander kon ze het nieuws vertellen en duiden.

Ongelofelijk trots was Petra op de documentaire Nooit meer kalverboer die ze maakte met collega Rik Bronkhorst. Daarin volgde ze Arjan Duits uit Lunteren, die stopte met zijn boerenbedrijf.

We zijn verdrietig, verdrietig dat we afscheid moeten nemen van onze collega. We herinneren haar als een vakvrouw, warm en betrokken. We gaan haar verschrikkelijk missen.

Dit In Memoriam verscheen eerder vandaag op de website van Omroep Gelderland en is met toestemming herplaatst.