De Schepping van Boudewijn Geels: In het spoor van Alex Pastoor
In deze rubriek schrijven journalisten zelf over de totstandkoming van hun werk. Dit keer Boudewijn Geels over zijn boek ‘Met open vizier: in het spoor van Alex Pastoor.’ Geels kent de voetbalcoach van Almere City al sinds 1987 toen de aankomend profvoetballer ervandoor ging met het mooiste meisje uit zijn klas.
Hoe vangt een koe een haas? In dit geval: door eerst betrokkene één te interviewen, en vervolgens de activiteiten van betrokkene twee te recenseren. Als betrokkene twee dan bij betrokkene één informeert of die zijn activiteiten - een podcast waarin hij collega-trainers interviewt - niet in een boek kan gieten, kan het zomaar zijn dat betrokkene één bij jou aanklopt: ‘Heb jij daar zin in?’
En zo werd de schrijver van dit stukje eindelijk auteur van een heus voetbalboek. Bij dé uitgeverij op dit gebied nog wel: het Inside van Marieke Derksen. ‘De dochter van’ interviewde ik in 2022 voor het FD. Eindelijk? Ja, want zo’n boek stond al twintig jaar op mijn bucketlist. Maar schrijven over voetbal voelde altijd als een guilty pleasure. Schoppen tegen een bal is weliswaar de belangrijkste bijzaak ter wereld, maar dus wel een bijzaak.
Alleen wel een waar ik beschamend veel tijd mee heb verbrand. Passief vooral, want zelf kon ik er weinig van. Maar, zo bleek toen ik Alex Pastoor een seizoen ging volgen als coach van Almere City, wat weet ik er eigenlijk veel van!
Nee, niet tactisch. Dat pretendeerde ik ook niet; Pastoor kan niets met journalisten die het spel dénken te begrijpen. Hij is levensgevaarlijk als je hem na een wedstrijd een stomme vraag stelt. Ik zei gewoon: ‘Alex, als je met bordmagneetjes gaat schuiven raak je me snel kwijt, maar ik weet wel wie in 1987 de rechtsback van AZ was.’
Dat schiep een band, want ook Alex zat destijds tweewekelijks op de tribune van de Alkmaarderhout. Hij was als beste voetballer van de kop van Noord-Holland een local hero. Bovendien had hij het mooiste meisje uit mijn klas aan de haak geslagen. Een alfamannetje pur sang.
Maar wel een erg open alfamannetje, bleek 37 jaar later. Tijdens Vitesse-uit mocht ik zelfs tussen zijn wisselspelers zitten. Zo kreeg ik een bijzonder inkijkje in het leven van iemand met misschien wel de moeilijkste managementbaan ter wereld: trainer van een betaaldvoetbalclub. Een man die volgens Dick Advocaat een topclub aankan.
Gevolg van dit traject is dat ik nooit meer een interview met een trainer kan lezen zonder te denken: hoe zit het écht?
Boudewijn Geels (1970) is redacteur van Het Financieele Dagblad. Als freelancer is hij ook medewerker van Villamedia. Zijn boek ‘Met open vizier: in het spoor van Alex Pastoor’ verschijnt op 4 november bij Uitgeverij Inside | ISBN 9789048874682 | 336 pagina’s | € 21,99.
Praat mee