Als freelancer wil Ruby Deelen weer op het puntje van haar stoel zitten

Je zit in een hele luxe positie. Waarom vertrek je?
‘Het medialandschap verandert héél snel. Bij de VPRO maakte ik dingen voor NPO 2 en NPO 3. Links en rechts poppen er overal streamingsdiensten op. Er zijn ook steeds meer producenten die alleen voor Amazon, Disney+ of Netflix produceren. Ik wil kijken hoe het is om voor verschillende partijen te produceren. De VPRO én de publieke omroep zitten in een vrij log systeem. Er zijn veel lagen, genremanagers, loketten… Ik heb zin in een andere dynamiek en mentaliteit.’

Toch is het best een risico, je baan opzeggen zonder plan B. Heb je ervan wakker gelegen?
‘Na zes jaar vast in dienst vond ik het mooi geweest. We wonnen een prijs van de European Broadcasting Union met de tv-serie ‘de Sekszusjes.’ Dat was een goed moment om te gaan. Ik heb geen kinderen en geen hypotheek. Het risico durf ik dus wel te nemen.

Maar ik heb lange tijd getwijfeld of ik niet eerst een andere baan moest zoeken. De ene dag denk ik: het komt goed, de andere dag denk ik: het is tóch wel een beetje spannend.

Een vast contract biedt veel comfort en zekerheid. Het freelancen moet bij je karakter passen. Ik heb vrienden die zeggen: “Freelancen? Ik zou ervan wakker liggen.” Je moet jezelf afvragen of het bij je past. En in alle eerlijkheid weet ik dat ook nog niet. We gaan het merken.’

Voel je je een echte ondernemer?
‘Je hebt mensen die het heel fijn vinden om zich vier dagen per week om negen uur ’s ochtends te moeten melden in Hilversum; ik kan zelf goed structuur aanbrengen in mijn leven en ben erg initiatiefrijk. Ik zie mezelf uiteindelijk wel een productiebedrijf beginnen.’

Als alles zou kunnen en er geen fysieke of financiële belemmeringen zouden zijn, wat zou je dan het liefste maken?
‘Het liefst maatschappelijk geëngageerde series en projecten die iets vertellen over deze tijdsgeest, en dan vanuit een persoonlijk verhaal. De VPRO is een Nederlandse publieke omroep dus op Nederland georiënteerd. Mijn ambitie is om te kijken of ik series kan ontwikkelen die internationaal ook bekeken worden of een internationaal thema hebben. En ik wil fictie gaan maken.’

Het eerste deel van je ambitie klinkt wel heel erg als de VPRO.
‘Maatschappelijk geëngageerd, uiteindelijk moeten het inhoudelijke en creatieve producties worden.’

Zou je ook ‘commercieel’ willen gaan, zoals men dat soms met enig dédain zegt?
Lachend: ‘Tijdens mijn studie heb ik regie-assistentie gedaan voor Hart van Nederland en Shownieuws. Een wereld van verschil in vergelijking met de VPRO. Maar wel heel leerzaam. Commercieel, ik weet het niet. Ik heb wel een project in ontwikkeling voor streamingsdienst Videoland (van RTL, red). Het hangt af van hoe je commercieel definieert. Ik ga geen commercials maken. Die-hard reality ga ik ook niet doen.’

Dus geen reality series zoals Ex on the Beach voor MTV of Love Island voor RTL?
‘Dat zie je mij ab-so-luut niet doen. Alhoewel mijn handen wel jeukten bij de Videoland-serie over André Hazes. Dat had ik veel beter kunnen maken, denk ik. Maar uiteindelijk zijn dat niet de projecten waar mijn hart sneller van gaat kloppen.

Ik zou het een uitdaging vinden om iets heel goeds te maken voor Videoland of Netflix. Dat dwingt je om anders te kijken en te denken. Bij de VPRO zit je natuurlijk in een echokamer met elkaar. Lekker in de comfortabele VPRO-bubbel. Daarin kent iedereen de ‘Sekszusjes’. En dan kom je vervolgens op een middelbare school en heeft geen enkele leerling er ooit van gehoord. Uiteindelijk is de VPRO een vrij homogene groep – al komt ook daar verandering in. Als maker en eindredacteur vind ik het gezond om soms eens in een andere bubbel te stappen.’

Waarom is dat belangrijk?
‘Het houdt je scherp. Ik heb wel zin om weer even scherp gesteld te worden. Ik geloof ook dat functies, zoals hoofdredacteur of leidinggevende, eigenlijk een maximale termijn van vijf jaar zouden moeten hebben. Het is niet goed als iemand met veel zeggenschap vijftien jaar lang op één plek zit. Het is juist goed als er na een bepaalde periode weer iemand komt die op het puntje van z’n stoel zit en veel energie en een nieuwe visie heeft. Daarom vond ik het na zes jaar bij de VPRO ook wel weer tijd voor iets nieuws. Ik ben hartstikke blij dat ik bij de VPRO heb gewerkt, ik vind het een geweldige omroep, en ben dankbaar voor alle kansen die ik heb gekregen, maar je zit er wel in een bepaalde bubbel. En nu is het tijd voor nieuwe dingen.’