Impact

— donderdag 4 september 2008, 07:53 | 3 reacties, praat mee

‘Wie het hart uit een krant haalt, vermoordt de krant’

Het Brabants Dagblad organiseerde op 31 augustus een openbaar debat over de toekomst van deze Wegener-krant. Oud-hoofdredacteur Tony van der Meulen analyseerde daar wat de bezuinigingen nu al hebben aangericht. 'Door een deel van het redactionele leven te verplaatsen naar een centrale plek in Nijmegen, weliswaar binnen het Rijk van Wegener, maar buiten ons gebied, is wezenlijke schade toegebracht aan het belangrijke gevoel zelf en samen een krant te maken.'

Op vrijdagmorgen 25 juli voelde ik mij ernstig in de steek gelaten door mijn eigen Brabants Dagblad. Drie keer heb ik de krant doorgebladerd, van voor naar achteren, maar wat ik zocht stond er, hoe ongelooflijk ook, echt niet in.

De avond ervoor had Barack Obama in Berlijn een charismatische rede gehouden voor 200.000 uitgelaten Duitsers. Die stonden net als de meeste andere Europeanen dit keer nu eens niet met rookbommen en stenen klaar om een Amerikaan welkom te heten, nee ze zwaaiden met Amerikaanse vlaggetjes. Obama, de democratische presidentskandidaat, vond Berlijn de plaats om alle muren in de wereld te willen slechten, tussen rijk en arm, tussen vervuilers en groenen, tussen vechtjassen en vredelievenden, tussen hongerigen en weldoorvoeden. De fascinerende gebeurtenis werd overal in Europa en Amerika rechtstreeks uitgezonden, ook vele duizenden abonnees van het Brabants Dagblad zullen ongetwijfeld thuis voor de tv hebben gezeten, ontroerd, verbaasd, cynisch, geïnspireerd, schouderophalend, hoopvol.


En wat biedt onze krant de volgende dag: slechts een foto met bijschrift op de voorpagina, verder helemaal niets. Onze vele lezers in Tilburg hadden zelfs geen snipper Obama, want daar was het kermis.


Was dit een toevallige misser, zoals overal wel eens iets fout gaat? Ik vrees van niet. Het Brabants Dagblad heeft tal van kwaliteiten, er is nog ruimte voor onderzoeksjournalistiek, de opiniepagina’s vormen een prachtig regionaal forum, de pagina’s 2 en 3 bieden op vele dagen een mooie mix van nieuws en achtergrond van binnen en buiten Brabant. Maar vooral het algemene deel van de krant, en ook kunst en economie, lijden onder deze schrale tijden. En dat zijn toch pagina’s waar regionale lezers die van hun krant kwaliteit verwachten, extra op letten.


Op de dag na Obama in Berlijn wist ik zeker dat de bezuinigingen al veel te ver zijn doorgeschoten en dat onze krant niet alleen gered moet worden uit de begerige handen van onze hebzuchtige eigenaren, maar dat er daarna een restauratieprogramma moet komen dat nog wel enige tijd kan duren. Dat kunnen we hier, kijk maar naar de Sint Jan, waarvan de tufstenen beelden zijn aangevreten door de zure regen vanuit het Ruhrgebied, zoals onze krant is aangevreten door het naargeestige beleid dat ijzig waait vanuit Apeldoorn en Londen. Een wind die van twee kanten komt, blaas daar maar eens tegen in, maar het zal wel moeten.


Obama vond in zijn rede een mooi evenwicht tussen kritiek op en liefde voor zijn land. Dat is als voormalig hoofdredacteur ook zo ongeveer mijn verhouding tot het huidige Brabants Dagblad: naar mate je ergens meer bij bent betrokken, vind je het erger als je wordt teleurgesteld.


Want wat heeft het feit dat het historische optreden van Obama in Berlijn er in onze krant zo bekaaid vanaf komt te maken met het beleid van Wegener, en de schraapzucht van Mecom?


Naar mijn inzicht alles. Een krant is een levend mechanisme. Een blindedarm kun je missen, een enkele nier ook nog wel, sommige mensen hinken succesvol verder op slechts één been, maar veel meer kan er niet af. Door de rabiate bezuinigingsdrift is de Koninklijke Wegener al geruime tijd bezig het hart uit de krant te halen en wellicht ook zelfs het hoofd.
Buitenland, binnenland, regio, sport, economie en cultuur hebben in een krant alles met elkaar te maken. Het zijn samenhangende redactionele keuzes, gemaakt in en vanuit Brabant, dat zich niet van de wereld afkeert, maar er juist reikhalzend naar kijkt.


Door een deel van dit redactionele leven te verplaatsen naar een centrale plek in Nijmegen, weliswaar binnen het Rijk van Wegener, maar buiten ons gebied, is wezenlijke schade toegebracht aan het belangrijke gevoel zelf en samen een krant te maken.


Wie het hart uit een krant haalt, vermoordt de krant. Het klinkt zo logisch, maar de beroepsbezuinigers willen er niet aan. Omdat ze niets met een krant hebben. Omdat ze het verhaal dat een krant en een redactie een levend mechanisme zijn, potsierlijke onzin vinden. Kortom, de beroepsbezuinigers doen wat ze doen omdat ze niet deugen voor hun vak.


Die kwaliteitseis kunnen redacteuren van een krant alleen met recht stellen aan hun broodheren als zijzelf wel deugen voor hun vak. Samen met de bezuinigingen heb ik op onze redactie de laatste jaren helaas ook het cynisme en de lusteloosheid zien groeien. Het is werkelijk onaangenaam te werken in een creatieve werkplaats waar steeds weer op beknibbeld wordt. Het is ontmoedigend collega’s te zien vertrekken die voor de kwaliteit van de krant en voor de collegiale samenwerking van wezenlijk belang zijn.


Maar dat ontslaat een redactie niet van de ambachtelijke plicht in deze kommervolle tijden alles uit de kast te halen om een zo goed mogelijke krant te maken. Als lezer heb ik helaas niet de indruk dat dit in voldoende mate gebeurt. Er staan veel onbenullige fouten in onze krant. Als lezer schrik ik er soms zelf ook van hoe beperkt mijn zicht op de wereld wordt ingeschat. Obama in Berlijn!


Vandaar mijn hartenkreet: het Brabants Dagblad moet tot de laatste letter verdedigd worden, maar alleen hoge kwaliteit, met veel inspiratie en inspanning tot stand gebracht, verdient een dergelijke verdediging.

Bekijk meer van

Wegener

Praat mee

3 reacties

Paul, 4 september 2008, 18:27

Ik begrijp je punt, maar wat is er mis met de Tilburgse kermis op de voorpagina. Een lezer van een regionaal dagblad wil nieuws uit zijn eigen streek. Natuurlijk had er verderop in de krant een stuk moeten staan over de toespraak, dat ben ik met je eens.

René Aveskamp, 5 september 2008, 20:34

Alle hoofdredacteuren en redacties hebben indertijd ingestemd met de oprichting van de centrale redactie. Ongetwijfeld met pijn in het hart, maar onvermijdelijk. Waar het om gaat is of die centrale redactie de gewenste kwaliteit/kwantiteit levert. Voortdurende evaluaties geven tot dusver geen aanleiding daaraan te twijfelen. Dat het BD voor Tilburg kiest voor de kermis is zijn goed recht. Het is zijn eigen keuze om de complete, door de centrale redactie aangeleverde Obama/Berlijn-productie te reduceren tot een foto met bijschrift. Dat heet eigen keuzes maken. Dat was zo in de tijd van Van de Meulen, dat is nog steeds het geval. Ook met een centrale redactie, waarin kennis en kunde van zeven titels zijn gebundeld op terreinen die niet per definitie de regionale identiteit bepalen. Maar dat weet Van der Meulen ook wel.

Lauran Toorians, 17 september 2008, 21:17

Krokodillentranen van Van der Meulen
Tony van der Meulen ziet het Brabants Dagblad haperen en doet een oproep om dit eens zo mooie blad ‘tot de laatste letter’ te verdedigen. Mooi gebaar naar een krant die nog slechts een schaduw is van wat hij (als meneer) tot voor enkele jaren is geweest. Maar aan wie is deze oproep eigenlijk gericht? En was Tony van der Meulen niet zelf hoofdredacteur van die krant, juist in de jaren dat de grote afbraak plaatsvond? Toen vielen vanuit het bedrijf (de uitgever) én van de hoofdredactie geen andere geluiden te horen dan hoe goed al die veranderingen voor de krant en voor de lezers waren. Waar was het kritisch vermogen van Van der Meulen toen? Heeft hij toen ook zijn krant tot de laatste letter verdedigd, of gewoon orders uitgevoerd en de boel op zijn beloop gelaten?
Misschien heb ik wat gemist – ik was ook maar freelancer bij diezelfde krant – maar wanneer ik met redacteuren of medewerkers sprak over mijn angstige vermoedens over wat er met het Brabants Dagblad gebeurde, werden die tot voor kort steevast weggewuifd. Het moest, en was goed voor de krant en de lezers. Die geluiden zijn al lang verstomd, redacteuren en medewerkers geloven het zelf niet meer. Maar misschien heb ik gemist hoe Tony van der Meulen als hoofdredacteur en achter de schermen een dappere strijd voerde voor het behoud van zijn en mijn krant. Mogelijk ben ik daar domweg niet van op de hoogte, maar dat zou ik dan nu toch graag vernemen.
Inmiddels hebben meerdere redacteuren de krant verlaten, waaronder ook relatief jonge die niet konden terugvallen op een mooie ontslagregeling, maar die het werk voor deze totaal verwaterde krant zo beu waren dat zij toch – behoorlijk principieel – de consequentie hebben getrokken en zijn opgestapt. Enkele van hen hebben zelfs ook meteen hun abonnement opgezegd, van andere weet ik dat zij dat overwegen. Of Tony van der Meulen met een gouden handdruk is weggegaan, weet ik niet, maar hij zal zich ook niet meteen hebben afgevraagd of hij nu toch maar een kleinere auto moet gaan rijden en blijkbaar heeft hij ook nog steeds een abonnement. Is het dan niet chiquer om gewoon te zeggen: mensen, ik heb gefaald, heb het tij niet kunnen keren, ik houd mij verder maar even op de vlakte. De kritiek die hij nu uit, had hij beter enkele jaren geleden te berde kunnen brengen. Anders zijn het wel erg dikke krokodillentranen die Tony van der Meulen nu huilt.

Lauran Toorians
oud-medewerker bij
en oud-lezer van het Brabants Dagblad

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl
020-30 39 750

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur, 020-30 39 751

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur, 020-30 39 752

Linda Nab
Redacteur, 020-30 39 758

Lars Pasveer
Redacteur, 020-30 39 755

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur, 020-30 39 757

Anneke de Bruin
Vormgever, 020-30 39 753

Marc Willemsen
Webontwikkelaar, 020-30 39 754

Vacatures & advertenties

Karen Bais
020-30 39 756

Sofia van Wijk
020-30 39 711

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.