website over journalistiek

x

Villamedia heeft een app

 

Voor de mensen thuis

Yvonne Berkeljon — Geplaatst in Recht op maandag 23 februari 2015, 16:51

© Truus van Gog

Columns 'Journalism is printing what someone else does not want printed. Everything else is Public Relations.’ Ja, George Orwell legde de lat hoog, maar had misschien wel makkelijk praten. In zijn tijd was de krant een meneer en de journalist een man met potlood achter zijn oor die het nieuws zonder concurrentie van hobby­isten de huiskamer in bracht. Nu zijn dagboekpagina’s en katten­belletjes journalistieke blogs en tweets. Orwell zou het PR noemen.

Ook de journalistieke interesse in de strafrechtspraktijk lijkt uitsluitend PR. Onlangs vond op de rechtbank Amsterdam een bijeenkomst plaats waar een rechter, advocaat en journalist spraken over de door de Raad voor de Rechtspraak opgestelde Persrichtlijn. En dan vooral over de rol van camera’s in de rechtszaal. Onder het gehoor advocaten en rechters, geen journalisten.

De Persrichtlijn (pdf) regelt wat journalisten tijdens rechtszittingen mogen: schrijven en tekenen mag altijd, tenzij de zitting achter gesloten deuren zal plaatsvinden in het belang van goede zeden, openbare orde of staatsveiligheid.

Maar ja, een beeld zegt meer dan 1000 woorden, dus journalisten willen graag met draaiende camera in de rechtszaal. En zoals de advocaat tijdens de lezing meldde: ‘liefst de verdachte frontaal in beeld, met op de achtergrond een huilend slachtoffer’. Als de rechter de toestemming voor opnames weigert, zijn de meeste journalisten in no time vertrokken. Voor het verloop van de zitting bestaat dan weinig belangstelling meer: ‘zonder beeld niet interessant voor de mensen thuis’. Journalisten zijn kennelijk nogal eens verontwaardigd als de camera in de rechtszaal wordt geweigerd. De rechtspraak is toch immers openbaar? Dat is natuurlijk een groot goed, maar een ander groot goed is de bescherming van de verdachte. Immers die is nog steeds ‘slechts’ verdachte en onschuldig totdat de rechter een andersluidende uitspraak heeft gedaan. Door die verdachte tegen zijn zin herkenbaar in beeld te brengen op televisie en op het wereldwijde web wordt zijn privacy geschonden en geen enkel doel gediend, behalve misschien de PR van het medium. Openbaarheid van de rechtspraak heeft tot doel de rechtsgang te controleren en (waar nodig) te laten zien wat machthebbers eigenlijk juist niet willen laten zien. Voor dat doel zijn het zichtbaar maken van de tatoeages, de brute oogopslag of het duistere stemgeluid van de verdachte echt niet nodig.

De journalist onder de sprekers was het hier wel mee eens en betoogde mede daarom dat de rechterlijke macht ook letterlijk de regie in eigen hand moest houden. Nu de maatschappelijke norm transparantie is, suggereerde hij de rechterlijke macht een eigen informatiekanaal, te vergelijken met Politiek 24, op te zetten. De rechters deden er verschrikt het zwijgen toe. Misschien niet zo goed in PR?

Nog geen reacties

Om te reageren moet je een Villamedia Account hebben en moet je eerst ingelogd zijn.

expertisedag 2019

Villamedia Sluiten

Inloggen

Registreren

Vul onderstaande gegevens in voor exclusieve toegang voor NVJ-leden.