— woensdag 16 december 2009, 11:28 | 12 reacties, praat mee

Rosenmöller moet zijn Muur afbreken

Waarom word ik wrevelig wanneer ik Paul Rosenmöller in zijn zojuist beëindigde Ikon-serie over de val van de Muur bloemen zie leggen bij de fabriekspoort in Gdansk?, schrijft Willem Pekelder op de opiniesite van Villamedia. Dezelfde fabriekspoort waar ooit vakbondsleider Lech Walesa met gevaar voor eigen leven zijn toespraken hield. Het antwoord is simpel: in de tijd dat Lech Walesa zijn leven riskeerde voor vrijheid en democratie was Rosenmöller lid van de Groep Marxisten-Leninisten (GML), een beweging die tot doel had met geweld het kapitalisme en de parlementaire democratie in Nederland omver te werpen. Grote voorbeelden waren daarbij voor GML: Stalin, Mao, Pol Pot en de Albanese dictator Enver Hoxha. Kortom, precies het totalitaire gedachtegoed dat Walesa met zijn vakbond Solidariteit probeerde te bestrijden.

Rosenmöller zegde zijn lidmaatschap van deze antidemocratische beweging, volgens een artikel in HP/De Tijd uit 2004, pas officieel op 19 september 1982 op. Dat was twee jaar na de oprichting van Solidariteit en een klein jaar nadat generaal Jaruzelski in Polen de staat van beleg had uitgeroepen, waarbij allerlei vakbondsleiders, onder wie Walesa, werden gearresteerd. Op het moment dat Walesa onschuldig in de cel zat, maakte Rosenmöller deel uit van de ‘centrale leiding’ van GML, het bestuur van de communistische splinter.

Natuurlijk past het niemand, ook mij niet, om als een soort grootinquisiteur anderen de maat te nemen. Immers wie zonder zonde is werpe de eerste steen. Maar iemand die als (oud-) politicus en programmamaker mensen voortdurend kritisch ondervraagt over hun daden, zou zelf toch ook eens verantwoording moeten afleggen, zoals bijvoorbeeld oud-communist en journalist Gijs Schreuders dat heeft gedaan in zijn autobiografie ‘De man die faalde’.

Rosenmöller vindt dat hij met zijn boek ‘Een mooie hondenbaan’ (2003) schoon schip heeft gemaakt met zijn verleden. Een verantwoording kun je die paar vergoelijkende zinnetjes echter onmogelijk noemen. Hij schrijft luchtigjes over een jeugdzonde, waarvan hij zich bevrijdde, waarna hij weer onafhankelijk van Mao en Marx kon gaan denken. Geen woord over de vraag aan wiens kant hij stond in 1976 toen Walesa werd ontslagen na een met dodelijk geweld onderdrukte staking of in 1981 toen de leider van Solidariteit werd gearresteerd. In 1976 nog toog Rosenmöller naar Albanië om te bestuderen hoe dat communistische systeem naar Nederland zou kunnen worden geëxporteerd. Na de gemiste kans met zijn autobiografie had Rosenmöller zijn serie over de val van de Muur kunnen gebruiken – al was het maar in één uitzending – om zijn standpuntbepaling van toen en nu uit te leggen, maar ook dat heeft hij niet gedaan. De officiële reden: het moet niet over mij gaan, maar over de landen die ik bezoek.

Ook in zijn vorige serie Rosenmöller in China hield de oud-GroenLinks-politicus zichzelf voortdurend buiten beeld. Zo repte hij met geen woord over zijn lovende uitlatingen over Mao in september 1979 in de Haagse Post. ‘Van Mao kan je gewoon ontzettend veel leren. Van wat-ie geschreven heeft ook. Wat hij in de praktijk heeft gebracht in China – dat is gewoon een voorbeeld, en nog steeds vind ik.’ In datzelfde jaar reisde paus Johannes Paulus II voor het eerst af naar zijn vaderland, om de naar democratie snakkende Polen een hart onder de riem te steken, daarmee tevens de aanzet gevend voor de oprichting van het eerste vrije vakverbond in Oost-Europa. Toen de VPRO Gids aan de vooravond van de China-serie in juli 2008 vroeg of Rosenmöller spijt had van zijn communistische verleden, antwoordde hij: ‘Ik denk nu niet ineens: Hé jeetje, dat heb ik toen helemaal verkeerd gezien.’

Je kunt je afvragen of zo iemand de aangewezen man is om de Oost-Europese vrijheidsstrijders van weleer te portretteren voor een interkerkelijke omroep. Zou Walesa weten wie hij tegenover zich heeft, vraag je je af wanneer Rosenmöller hem de microfoon onder de neus houdt?

Had Rosenmöller open kaart gespeeld, dan had het programma een veel waarachtiger karakter gekregen. Nu vraag je je af hoe je bepaalde uitlatingen van Rosenmöller moet interpreteren. Waarom heeft hij het in de Walesa-uitzending steeds over de ‘machthebbers’ of het ‘systeem’, in plaats van over ‘dictators’. Waarom ontlokt hij fabrieksarbeiders uitspraken als ‘ik had nooit gedacht dat ik twintig jaar na de val van de Muur zou moeten demonstreren voor mijn baan’ of ‘Walesa hoort in het museum thuis’. Ja, waarom wil hij weten of de fabrieksarbeiders misschien zelfs heimwee hebben naar het communisme?

Journalistiek gezien relevante vragen, alleen klinken ze uit Rosenmöllers mond nogal dubieus. Daarom, heer Rosenmöller, breek eindelijk eens uw éigen Muur af voordat u aan de Berlijnse begint !

Willem Pekelder is freelance mediajournalist

Bekijk meer van

Praat mee

12 reacties

Peter, 16 december 2009, 13:34

Die serie is een maand geleden al gestopt hoor.

besserwessie, 16 december 2009, 17:28

Het is veelbetekenend dat deze hypocriete leugenaar toegang heeft tot de publieke (met belastinggelden gefinancierde) media. En zonder dat dit tot vragen in de tweede kamer leidt.

Kees Cornelder, 16 december 2009, 20:38

Het leuke van de nooit tot affaire uitgegroeide ‘zaak-Rosenmüller’ is dat hij met zijn jarenlange achterna rennen van (massa)moorddadige dictaturen daar nooit om is afgerekend.
Zoals veel CPNers na deze dubieuze partijperiode - zeker onder journalisten - ook nooit (echt) ter verantwoording zijn geroepen.
Of ze multi-miljonairs zijn (!) zoals Rosenmöller of niet: dat maakt geen ene sikkepit uit.

Dat zegt ‘iets’ over de geestesgesteldheid van dit land, waar de attitude van het op het juiste moment precies de andere kant opkijken Olympische records heeft gebroken.

Onderzoeksjournalistiek, diepte-onderzoek etc??

HaHaHa

Echt Onafhankelijk, 16 december 2009, 21:59

Wat te denken van het feit (aangetoond door NRC-journalist Joep Dohmen) dat Rosenmöller tot twee keer toe de Balkendende-norm schond? Hij was immers zelf de indiender van de motie deze norm tot gevolg had.

mokkendeprins, 16 december 2009, 22:10

Goede teksten Pekeltje, zo ken ik je weer!

Olivier, 16 december 2009, 22:51

Prima verhaal Willem Pekelder. En Paultje is natuurlijk gewoon geen journalist. Hij wilde al tijdens zijn kamerlidschap niks anders zijn, maar hij is niks anders dan een oud-politicus die heel erg zijn best doet verslaggever te zijn. Uiteindelijk zie ik toch echt vooral Paul R die een journalist nadoet.

mark, 17 december 2009, 10:28

Ach de journalistiek is vergeven met mensen die journalistje spelen.

Paul, 17 december 2009, 12:22

Ach ja, weer zo’n linkse hemelbestormer uit de tijd van weleer toen alles beter kon en moest en waar we nu heel vaak nog de wrange vruchten van plukken. Links lullen, rechts vullen. Niet alleen politici trouwens,zoals marcel van Dam en Wim Kok, maar ook in de journalistiek en dan met name bij de Vara. Enorme salarissen, maar wel de zielepiet uithangen bij het eerlijk delen in deze werled. Boter op hun hoofd!

Multidifficulti, 17 december 2009, 14:31

Niets verbaast mij nog tegenwoordig.
Neem nou Jan pronk(Pvda) over maistische New People Army en het steunen er van.

“Opgemerkt zij dat, hoe men daar ook tegenover moge staan, steun van particuliere organisaties(zijn XminY) aan het NPA in ons land door de rechter niet als illegaal is beschouwd.”
Verder vernam ik dat Pronk hoopt dat XminY radicaler gaat worden, zoals in de goede oude tijd (alwaar XminY de NPA steunde met vel geld).

Wie niet weet wat de gevolgen waren van het met geld steunen van die NPA kan beter onderstaande lezen
http://twincities.indymedia.org/2009/jun/digos-massacre-remembered .
De leider van de NPA(sison) zit in Nederland en is uitgerekend met hulp van Groenlinks van de terroristenlijst gehaald, ik hou mijn hart vast.

peter, 18 december 2009, 23:37

Deze “activist” is niets anders dan een salon-communist uit een puissant rijke familie. Op kosten van de belastingbetaler reisjes maken en de moralist uithangen. En dan ook nog vermomd als journalist.

Rob Bakker, 19 december 2009, 12:30

Goed verhaal Pekel! Verspil je mooie scherpe pen niet meer aan mediareservaten, maar wordt hoofdredacteur van een opinierend blad. Desnoods De Journalist.
Groet, Rob Bakker.

bas van putten, 19 december 2009, 17:08

Goed gebruld, Willem.

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur

Linda Nab
Redacteur

Lars Pasveer
Redacteur

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur

Anneke de Bruin
Vormgever

Marc Willemsen
Webontwikkelaar

Vacatures & advertenties

redactie@villamedia.nl

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.