— donderdag 30 juni 2011, 09:52 | 0 reacties, praat mee

Onderhandelen

‘Zullen we even praten?’ Mijn hoofdredacteur kijkt me vragend aan. Mijn hartslag versnelt. Ik krijg het een beetje benauwd. Ik weet wat er komt. Vandaag hoor ik of mijn contract wordt verlengd. En als dat zo is, zal ik moeten gaan onderhandelen. Onderhandelen. Gadver. Daar leren ze je nou niets over op school. Wat valt er eigenlijk te onderhandelen als starter? ‘Euh… Nou, ik heb dus een studieschuld van oneindig, en daarom zou ik eigenlijk, als het eventueel zou kunnen… Ik bedoel het is dus echt, echt geen probleem als het niet kan, maar ja, ik zou toch best graag honderd euro netto per maand meer verdienen.’

Je voelt al die honderden startende, werkeloze journalisten achter je stoel staan. Klaar om dat kamertje met die hoofdredacteur binnen te stormen. Klaar om dat baantje van je over te nemen. Zeg jij ‘nee’, dan weet je: voor jou zo’n twaalfduizend anderen.

Goed. Wie zo denkt, bereikt weinig in de ‘warzone-onderhandelings­kamer’. Dat had ik in het verleden dan ook niet gedaan. Ik mag wel zeggen dat ik een enorm slechte onderhandelaar ben. Beslist geen vakbondmateriaal. Vooral qua vakantiedagen. De afgelopen drie jaar ben ik niet langer dan vijf dagen achtereen vrij geweest. Dit jaar moest daar verandering in komen.

Vriend D. en ik waren daarom dit voorjaar al naar het reisbureau gegaan: wat er ook gebeurt, wij gaan dit najaar naar New York. Ik moest D. heilig beloven: ‘Ja, we gaan hoe dan ook. Nee, ik laat me niet ompraten. Ja, ik ben ook toe aan vakantie.’

Met dat gesprek met de hoofdredacteur moest het nu dus goed komen. Ik was dit keer voorbereid. Ik had advies aan vrienden gevraagd. Die wisten natuurlijk wel hoe ik het moest aanpakken. Hard zijn, niet zomaar instemmen: ‘Sa, als ze je willen, dan heb je echt wel een onderhandelingspositie.’

Natuurlijk. Maar als ik dan vroeg, hoe ze dat dan zelf deden, waren die stoere praatjes ineens verdwenen. Nee, niemand had ooit echt ‘nee’ gezegd en daarna meer gekregen. Niemand wist eigenlijk welk salaris ze nou moesten vragen. Zo zat een freelance werkende vriendin met een filmpje in haar maag. Een zender had interesse in haar item en nu moest zij gaan onderhandelen over de prijs. ‘Wat vraag je daarvoor? 100, 300, 1000?’

Terug naar dat kamertje. Ik mag blijven! Yes! Alleen, begint het programma precies in de week van mijn vakantie. ‘Of ik dan wel mijn vakantie kan verplaatsen?’ Ach, New York loopt niet weg.

.(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit e-mail adres te bekijken)

www.mediacontainer.nl

cop 2019

Praat mee

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl
020-30 39 750

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur, 020-30 39 751

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur, 020-30 39 752

Linda Nab
Redacteur, 020-30 39 758

Lars Pasveer
Redacteur, 020-30 39 755

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur, 020-30 39 757

Anneke de Bruin
Vormgever, 020-30 39 753

Marc Willemsen
Webontwikkelaar, 020-30 39 754

Vacatures & advertenties

Karen Bais
020-30 39 756

Sofia van Wijk
020-30 39 711

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.