banner cop

— vrijdag 21 maart 2014, 15:42 | 0 reacties, praat mee

Niks uitgeblust

Toen ik hoorde van het plotse overlijden van Ad Bloemendaal en even zijn naam op Google intikte, was de allereerste link een tirade tegen ‘de zionist Ad Bloemendaal die al sinds mensenheugenis de Israëlische propaganda ongeclausuleerd oplepelt’. Nu heb ik Ad als Israël-correspondent lang gevolgd, eerst als collega-correspondent en later als zijn chef, maar een zionistische propagandist hebben ik, noch naar ik aanneem de kranten die toch decennia lang zijn verhalen plaatsten, ooit in hem gezien.

Maar het is een lot dat meer correspondenten daar treft: voor de een ben je een zionist, voor de ander een antisemiet. Je doet het nooit goed. Altijd zwart-wit. Stellingnames horen bij het Midden-Oostenconflict. Maar Ad koos juist geen partij, hij zou het daar dan ook nooit dertig jaar hebben volgehouden. Hij was eerder afstandelijk, met oog voor de ingewikkelde geschiedenis van de regio, objectief voor zover mogelijk. Flegmatiek ook, zelden zicht- of hoorbaar emotioneel over wat hij allemaal meemaakte. En dat was nogal wat.

Hij versloeg alle hele en half mislukte vredesprocessen, de intifada’s, de oorlogen in Gaza en Libanon. Hij sprak allen die er in het Midden-Oostenconflict toe deden, van Arafat tot Rabin, van Abbas tot Netanyahu. Zijn voorkeur had het uitleggen, steeds maar weer, van de achtergronden. Maar hij stond ook, soms letterlijk, met zijn voeten in het bluswater, of beter het bloed, als weer aanslagen waren gepleegd, er weer oorlog was of Palestijnse raketten vlakbij hem insloegen. Ook dan was hij geen avonturier die het gevaar opzocht, maar eerder een koele observator, een buitenstaander. Hij deed het ook het liefst op eigen houtje, zonder collega’s erbij.

En misschien – of nee, wel zeker – hij deed het te lang.

Dertig jaar op één post, waarvan het grootste deel voor dezelfde media, de GPD-kranten, is veel. Dan raak je op elkaar uitgekeken. Dat was ook bij Ad het geval. De aandacht voor Israël en de Palestijnen ebde weg, de originele invalshoek was moeilijker te vinden. En er kwam steeds minder ruimte in de kranten voor reportages, en dan waren routinestukjes het logische gevolg, én de ergernis daarover.

Uit Israël weggaan was misschien even, begin jaren ’90, een optie – hij wilde graag naar Amerika – maar daarna nooit meer. Zijn Israëlische vrouw en kinderen kluisterden hem aan het land.

Er waren veel discussies over geld, voor zijn oude dag had hij namelijk niet goed gezorgd, en hij maakte zich zorgen over wat er dan van hem en zijn gezin zou worden. Daarom was het mooi om te zien hoe hij, na de ondergang van de GPD, een nieuwe kans kreeg bij de Volkskrant en die met beide handen aangreep. Een reeks prachtige verhalen was het afgelopen jaar het gevolg.

Niks uitgeblust dus, er viel nog zo veel te vertellen over Israël en de Palestijnen. Het heeft helaas niet langer mogen zijn.

Hans de Bruijn is ex-correspondent en chef buitenland GPD.

Bekijk meer van

Carrière

Praat mee

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl
020-30 39 750

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur, 020-30 39 751

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur, 020-30 39 752

Linda Nab
Redacteur, 020-30 39 758

Lars Pasveer
Redacteur, 020-30 39 755

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur, 020-30 39 757

Anneke de Bruin
Vormgever, 020-30 39 753

Marc Willemsen
Webontwikkelaar, 020-30 39 754

Vacatures & advertenties

Karen Bais
020-30 39 756

Sofia van Wijk
020-30 39 711

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.