website over journalistiek

x

Villamedia heeft een app

 

Exclusieve inhoud Sluiten

Een NVJ-lid heeft dit artikel met je gedeeld. Gratis een maand alles lezen? Klik hier.

Een NVJ-lidmaatschap geeft je recht op:

  • Persoonlijk advies
  • Juridisch advies & rechtsbijstand
  • Perskaart
  • Korting op cursussen
  • Villamedia magazine

Word lid Verder lezen

Met de geur van wierook: biografie Louis Frequin

Aleid Truijens — Geplaatst in boek op donderdag 23 november 2017, 12:00

Opinie Vrijdag verschijnt de biografie ‘Krantenpaus. De oorlogen van Louis Frequin (1914-1998)’, van de hand van Hélène van Beek en Louis van de Geijn. Frequin was 32 jaar lang hoofdredacteur van de katholieke De Gelderlander. Aleid Truijens, zelf ook biograaf, las het boek alvast.

‘Pa, je was een groot man, een grandioos mens, een heerlijk mens. Laten we, in de sfeer van pa, een applaus geven. Zo hard dat hij het in de hemel kan horen.’ Dat vroeg zijn zoon Willibrord aan de bezoekers van de begrafenis van Louis Frequin (1914-1998). Hij maakte er meteen maar een tv-uitzending van. Alsof er echt een paus werd uitgeluid. Zo had zijn vader het gewild; dood en hemelopname moesten groots gevierd worden.

‘Krantenpaus’, de biografie die Hélène van Beek en Louis van de Geijn over Frequin schreven, begint mooi met dit denderende slotakkoord. Het beeld is meteen gezet: een bezeten journalist, een luidruchtige plaatselijke held, een geboren netwerker, een blijmoedige, bourgondische oerkatholiek, een patriarchale hoofdredacteur en een warme familieman. Maar ook een ijdeltuit die hunkerde naar erkenning.

Louis Frequin, kind uit een eenvoudig Arnhems gezin, kwam als 15-jarige zonder enig diploma werken bij De Gelderlander. Na de Tweede Wereldoorlog, waarin hij actief was bij de katholiek illegale pers, was hij 32 jaar lang hoofdredacteur. Onder zijn leiding groeide het streekkrantje - oplage 35.000 - tot een groot regionaal dagblad met een oplage van 140.000. De eenzijdig katholieke krant werd een pluriforme krant. Al bleef, net als om Frequin zelf, de geur van wierook om de krant hangen.

Van Beek en Van de Geijn, die beiden bij De Gelderlander hebben gewerkt, de laatste als adjunct, leggen terecht de nadruk op de jaren 30 tot 50. Dat waren bepalende jaren voor Frequin. Vaak, volgens sommigen al te vaak, praatte hij over zijn verzetsverleden. Hij wist wat het was om gevangen te zitten, gemarteld te worden, kameraden te zien sterven en de dood te vrezen. Door zijn werk voor het illegale Katholiek Kompas was hij in 1944 door de Duitsers gearresteerd en in kamp Vught gevangen gezet.

Hij bracht dat heroïsche verleden in stelling als zijn verleden als ‘fascist’ ter sprake kwam. In het begin van de oorlog was Frequin lid van het Nationaal Front, een antidemocratische en antisemitische, maar niet pro-Duitse beweging. Later bezwoer dat hij nooit een fascist was geweest; hij zou lid zijn geworden om de Duitsers en de NSB te bestrijden en om er van binnenuit over te schrijven. Wrijven in de vlek maakte het erger; nog vaak zou zijn ‘foute’ periode worden gememoreerd.

Frequin hielp daar zelf een handje aan mee door na de oorlog mannen uit zijn Nationaal Front-tijd voor zijn krant te laten schrijven, zoals voormalig NF-kopstuk Martin Bruyns en schrijver Albert Kuyle, die antisemitische stukken had geschreven. Mensen moesten een tweede kans krijgen, vond Frequin – vooral als ze katholiek waren. Dat was typerend. De beschrijving van die ‘ons-kent-ons’-sfeer, het vanzelfsprekende nepotisme van de katholieke topmannen van de vorige eeuw, dat is het beste aan deze boeiende biografie. Een mooi tijdsbeeld van een voorgoed voorbije wereld.

Krantenpaus

Hélène van Beek en Louis van de Geijn: Krantenpaus. De oorlogen van Louis Frequin (1914-1998), Valkhof Pers, ISBN 9789056254896, 318 pagina’s, € 24,95

Er is ook een website met extra informatie, beelden en originele verhalen van Louis Frequin zelf.

Nog geen reacties

Om te reageren moet je een Villamedia Account hebben en moet je eerst ingelogd zijn.

Festival vrije woord