Jodal

— donderdag 16 april 2015, 12:09 | 0 reacties, praat mee

La Fallaci

Martha Gellhorn – lichtend voorbeeld voor de één, amorele bitch voor de ander – placht haar Franse collega-journalisten af te schilderen als grote ego’s: ‘Ze beginnen elk stuk met “moi, je”…’ Ook voor de Italiaanse Oriana Fallaci (1929-2006) zou dit cliché kunnen gelden. Fallaci – eveneens rolmodel voor de één, draak van een diva voor de ander – stelde zichzelf centraal in haar reportages. Aldus haar biografe, Cristina de Stefano, in een biografie waarin toch bewondering overheerst. Laatste wijziging: 18 april 2015, 13:24

Ik zal kleur bekennen: tot Fallaci’s bewonderaars behoor ik niet. Haar pathos, egocentrisme en onwrikbare meningen stuitten me altijd tegen de borst. Nog afgezien van haar diva-gedrag. Ze zag de wereld in zwart-wit, deelde mensen in in helden en lafaards en legde ze langs de meetlat van de Partizanen zoals zij die ooit als 14-jarig meisje zag. Ze maakte knallende ruzies en breekt voorgoed met mensen die ze tot dan toe bewonderde, alleen omdat ze het politiek oneens waren. ‘Ik ben hard’, zou ze later aan zo iemand schrijven, ‘dat is niet mijn schuld, ik ben zoals ik ben. Maar er leeft zoveel zachtheid in mij, al laat ik die niet zien (…), anders word ik verscheurd.’

Sympathiek of niet, een bijzonder mens was ‘La Fallaci’ zeker, en schrijven kon ze. Beter, trouwens, dan haar biografe, die af en toe wat merkwaardige zinnen en termen gebruikt en ook wat inhoudelijke slordigheden heeft laten staan. Daarbij is de vertaling wat houterig en naar mijn idee (heb het origineel er niet naast kunnen leggen) soms onjuist.

Dat is jammer, want wat je ook van haar mag denken, haar leven en oeuvre zijn boeiend genoeg. En ondanks de tekortkomingen weet het boek van De Stefano dat toch goed neer te zetten. Natuurlijk komen Fallaci’s liefdes uitgebreid aan bod, maar dat zijn verhalen op zich. Haar carrière is al interessant genoeg: hoe Fallaci zich opwerkte tot ster­reporter, hoe ze van de Italiaanse societywereld naar Hollywood trok, en later van Cape Kennedy naar Vietnam, van New York naar het Midden-Oosten, kortom naar alle brandhaarden. Moeilijk, voor een vrouw, in haar tijd? Zelf vond ze van wel. Maar het had – zelfs voor de generatie na haar – ook voordelen om vrouw te zijn, juist door de uitzonderingspositie die je innam. En daar wist La Fallaci goed gebruik van te maken. Geef haar eens ongelijk.

Cristina de Stefano: Oriana een vrouw (Oriana una donna). Uit het Italiaans vertaald door Jan van der Haar. Uitg. Xander, ISBN 9789401603362, 336 pagina’s, € 25,-

Praat mee

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Uitgever

Dolf Rogmans

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Factuurgegevens

Villamedia Uitgeverij BV
Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl

Redactie (tips?)

Chris Helt, hoofdredacteur

Marjolein Slats, adjunct-hoofdredacteur

Linda Nab, redacteur

Lars Pasveer, redacteur

Trudy Brandenburg-Van de Ven, redacteur

Sales

Sofia van Wijk

Jenny Fritschy

Webontwikkeling

Marc Willemsen

Vacatures & advertenties

redactie@villamedia.nl

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.