— maandag 15 juli 2013, 13:10

Jan van den Hout (1961-2013)

Jan van den Hout (1961-2013)

Een van de eerste keren dat ik bij Jan van den Hout thuis kwam, lag dochter Dasha, amper een week oud in een wipstoeltje naar het aquarium met tropische vissen te staren. Gebiologeerd door het kleurrijke schouwspel leek ze niets mee te krijgen van het gehuil dat tweelingzus Enise vanuit de armen van haar enigszins verhitte vader liet horen. ‘Hier’, zei Jan - geen man van veel woorden - terwijl hij haar overhandigde. ‘Ik ben al laat voor die vergadering op het gemeentehuis.’ En weg was hij, notitieblok in de hand.

En nu is Jan voor altijd weg. Overleden terwijl hij op vakantie in Gran Canaria aan het duiken was naar zijn geliefde vissen. Weg van zijn twee tienerdochters waar hij zo trots op was, weg van familie, vrienden en collega’s. Weg is zijn naam uit het Brabants Dagblad, waar hij zestien jaar voor schreef. Eerst in Tilburg, jarenlang in Oss en sinds twee jaar in de Meierij. Een harde werker, hondstrouw aan de mensen die zich niet door zijn gemopper lieten afschrikken. Jan had nu eenmaal een aangeboren afkeer van gezagsdragers en dikdoenerij. Geboren in een gezin waar hulp aan de ander er met de paplepel werd ingegoten, ontwikkelde Jan zich tot een sociaal mens. Al leek hij niet altijd te weten hoe met de ander om te moeten gaan. Dan schokte hij wat met de schouders en bromde iets voor zich uit.

Als journalist lag zijn sympathie bij de gewone man, die zich net als Jan door het leven heen worstelde. Hij wilde de man van de straat een stem geven. Dat hij in zijn overtuigingen anderen en soms ook zichzelf in de weg zat, nam hij op de koop toe. Hij stond ergens voor. Nieuws dat ligt op straat en als journalist sta je met je poten in de klei, klaar om de gevestigde orde met je pen te lijf te gaan. Dan was hij weer even de fanatieke rugbyspeler van weleer. Over zijn roots in Papoea schreef Jan een boek en hij werkte graag in de tuin, al was hij meestal op de redactie te vinden. Want de krant, dat was Jan, al lag zijn hart bij zijn meiden. Voor altijd.

Laura Bus,
Brabants Dagblad

Jan van den Hout (1961-2013)

Een van de eerste keren dat ik bij Jan van den Hout thuis kwam, lag dochter Dasha, amper een week oud in een wipstoeltje naar het aquarium met tropische vissen te staren. Gebiologeerd door het kleurrijke schouwspel leek ze niets mee te krijgen van het gehuil dat tweelingzus Enise vanuit de armen van haar enigszins verhitte vader liet horen. ‘Hier’, zei Jan - geen man van veel woorden - terwijl hij haar overhandigde. ‘Ik ben al laat voor die vergadering op het gemeentehuis.’ En weg was hij, notitieblok in de hand.

En nu is Jan voor altijd weg. Overleden terwijl hij op vakantie in Gran Canaria aan het duiken was naar zijn geliefde vissen. Weg van zijn twee tienerdochters waar hij zo trots op was, weg van familie, vrienden en collega’s. Weg is zijn naam uit het Brabants Dagblad, waar hij zestien jaar voor schreef. Eerst in Tilburg, jarenlang in Oss en sinds twee jaar in de Meierij. Een harde werker, hondstrouw aan de mensen die zich niet door zijn gemopper lieten afschrikken. Jan had nu eenmaal een aangeboren afkeer van gezagsdragers en dikdoenerij. Geboren in een gezin waar hulp aan de ander er met de paplepel werd ingegoten, ontwikkelde Jan zich tot een sociaal mens. Al leek hij niet altijd te weten hoe met de ander om te moeten gaan. Dan schokte hij wat met de schouders en bromde iets voor zich uit.

Als journalist lag zijn sympathie bij de gewone man, die zich net als Jan door het leven heen worstelde. Hij wilde de man van de straat een stem geven. Dat hij in zijn overtuigingen anderen en soms ook zichzelf in de weg zat, nam hij op de koop toe. Hij stond ergens voor. Nieuws dat ligt op straat en als journalist sta je met je poten in de klei, klaar om de gevestigde orde met je pen te lijf te gaan. Dan was hij weer even de fanatieke rugbyspeler van weleer. Over zijn roots in Papoea schreef Jan een boek en hij werkte graag in de tuin, al was hij meestal op de redactie te vinden. Want de krant, dat was Jan, al lag zijn hart bij zijn meiden. Voor altijd.

Laura Bus,
Brabants Dagblad

Bekijk meer van

Carrière

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur

Linda Nab
Redacteur

Lars Pasveer
Redacteur

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur

Anneke de Bruin
Vormgever

Marc Willemsen
Webontwikkelaar

Vacatures & advertenties

redactie@villamedia.nl

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.