banner cop

— maandag 30 september 2019, 09:57 | 4 reacties, praat mee

Inge Mutsaers: laten we realistische vergoedingen vragen

Laten wij gewoon realistisch zijn en de vergoedingen vragen die onze producten waard zijn - © Foto: ANP/Eric Brinkhorst

OPINIE Vrijdag 27 september was ik op het festival ‘De ondernemende journalist’. Op het programma stonden vragen als: ‘wat moet je kunnen als journalist’, en ‘hoe weer je je tegen lage tarieven.’ Ik zag er naar uit om mijn journalistieke werk op een slimme manier financieel rendabel te maken, zodat niet alleen ik, maar ook mijn hypotheekverstrekker tevreden is.

Na de aftrap met Pulitzerprijs winnaar Jake Halpern viel ik van de ene verbazing in de andere. Zijn boodschap – en die van anderen in sessies na hem – kwam neer op: als jij vóelt dat je een verhaal moet brengen, dan moet je dat doen. No matter what. Ook als het niet of slecht betaalt. Want wie weet: misschien win je er wel de Pulitzer mee. Of niet.

Dat vond ook ‘fotograaf en ondernemer’ Jeroen Swolfs. Hij liet zien: fotografie en ondernemen, het kán samen. Trots toonde hij filmpjes van zijn project ‘Streets of the world’ en zijn vuistdikke fotoboek. Dankzij ‘passie, offers brengen en een lange adem.’ Luid applaus volgde.

Dat hij nu achterblijft met vijf ton schuld bij een investeerder, waarover hij zes procent rente betaalt, deert niet. Het applaus werd er niet minder om. Hij heeft tenminste wel offers gebracht. ‘En ik heb mijn leven gewaagd hè?’, haastte hij nog toe te voegen, refererend aan de onveilige landen die hij bezocht voor zijn project.

Mijn journalistieke verbazing en verontwaardiging bereikte het kookpunt. Hijsen wij nu - op het festival ‘De ondernemende journalist’ godbetert - een fotograaf op de kansel met vijf ton schuld? Passie, offers brengen, doorgaan ook als het niet betaalt. Is dat nu ‘ondernemen’?

In de wandelgangen vraag ik me hardop af hoeveel offers je bereid moet zijn om te brengen. Het is uiteindelijk toch ‘just a job’? ‘Als je er zo tegenaan kijkt, heb je niet genoeg passie.’, krijg ik als reactie. ‘Dan kun je beter ambtenaar worden.’ Langzaam zakte ik in Utrecht eenzaam weg in een diepe wanhoop.

De beroepsgroep schikt zich in het lot, zo lijkt het. We krijgen er ‘nu eenmaal’ niet of slecht voor betaald. Dat vergoelijken we door naar ons ‘hogere doel’ te verwijzen en het vak te mythologiseren (‘journalistiek is niet zomaar een baan, wij doen aan waarheidsvinding en dienen de democratie!’). Offers brengen – en elkaar daarin de maat nemen (tot hoeveel zelfkastijding ben jij bereid?) – hoort daar blijkbaar bij.

Mensen, ik ben nieuwsgierig, gedreven (het begrip ‘passie’ is me wat te religieus) en dol op het vertellen van verhalen. Maar ik ben níet bereid om mijn huis, kinderen en leven te offeren op het altaar van de heilige journalistiek. Een arts – ook best een ideologisch beroep – gaat ook niet opereren voor 13 cent per hechting.

Laten wij gewoon realistisch zijn en de vergoedingen vragen die onze producten waard zijn. Met alleen het aanzien van een Pulitzerprijs - hoe mooi ook - kan ik bij de bakker en bank niet aan komen zetten.

Inge Mutsaers (1976) is bioloog en gepromoveerd in de politieke filosofie. Ze is freelance journalist en publicist.

Bekijk meer van

NVJ NVJ Inge Mutsaers

Praat mee

4 reacties

Tseard Zoethout, 30 september 2019, 14:05

Inge Mutsaers heeft volkomen gelijk: oefenen we een beroep uit of een hobby? Je maakt jezelf - en de gehele beroepsgroep! - toch onsterfelijk belachelijk als je je voor een half miljoen in de schulden steekt om - eventueel - een Pulitzer te winnen? Tenenkrommend dat hiervoor applaus kwam.

Joke Heikens, 30 september 2019, 14:50

Ik ben het ook helemaal met haar eens, maar zolang niet duidelijk is wat wel een realistische vergoeding is blijft het moeilijk. 12 of 13 cent per woord is dat niet, maar wat wel?

Judit Neurink, 30 september 2019, 15:18

Inge heeft groot gelijk. Sterker nog, we hebben last van collega’s die voor een schijntje willen werken. Daardoor verwachten media dat alle journalisten daar wel bereid toe zullen zijn. Minder verdienen betekent meer moeten werken om toch nog rond te komen, en dat levert niet alleen stress op, maar tast ook de kwaliteit aan.

Christel Bos, 1 oktober 2019, 08:58

Goed stuk, Inge. Ik hoop dat je voor deze column wel fatsoenlijk wordt betaald.

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl
020-30 39 750

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur, 020-30 39 751

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur, 020-30 39 752

Linda Nab
Redacteur, 020-30 39 758

Lars Pasveer
Redacteur, 020-30 39 755

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur, 020-30 39 757

Anneke de Bruin
Vormgever, 020-30 39 753

Marc Willemsen
Webontwikkelaar, 020-30 39 754

Vacatures & advertenties

Karen Bais
020-30 39 756

Sofia van Wijk
020-30 39 711

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.