noodfonds

— donderdag 19 mei 2011, 11:57

In memoriam Frie Knepflé  (1913-2011)

Sommige mensen hebben alles mee. Wijsheid en verstand en een uiterlijk dat gezag uitstraalt en respect inboezemt. Oud-hoofdredacteur Frie Knepflé van De Limburger was zo iemand. Hij was, zoals de Engelsen zeggen, every inch a gentleman. Hij maakte een glanzende carrière in de journalistiek en genoot van een lang pensioen. Hij overleed in Cadier en Keer, bij Maastricht, op 98-jarige leeftijd.

Praten met Knepflé was als het bladeren door een geschiedenisboek van de vorige eeuw. Als jong journalist kreeg hij landelijke bekendheid toen het persbureau ANP hem in 1945 vroeg het proces in Neurenberg tegen Hitlers beulen te volgen. Op de perstribune zat hij naast een verslaggever voor een Noorse krant, Willy Brandt genaamd, de latere bondskanselier. Knepflé bleef altijd vriendschappelijke betrekkingen met ‘Der Willy’ onderhouden.

Over Neurenberg schreef hij het boek ‘In Naam der Menschheid’. In de jaren na de oorlog berichtte Knepflé voor het ANP vanuit Straatsburg, Parijs, Berlijn en Bonn over het weer opkrabbelende Europa. Hij was reizend reporter en altijd onderweg. In 1956 keerde hij terug naar Nederland. Knepflé werd hoogste baas van het ANP. Maar omdat de dagbladjournalistiek toch bleef trekken, kwam hij in 1963 naar Maastricht als hoofdredacteur van de toenmalige De Nieuwe Limburger.

Knepflé was nooit de hijgerige nieuws¬jager, hij was altijd de erudiete beschouwer, de wijze uil. Toen hij in 1978 met pensioen ging, werd hij gedecoreerd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau. In zijn afscheidsinterview hekelde hij de kippendrift in de journalistiek: ‘Die journalistieke belangstelling voor non-events, voor dingen die geen enkele betekenis hebben.’ Zijn rust, wijsheid en degelijkheid maakten hem tot een geliefd bestuurder. Als jonge gast was hij al voorzitter van de internationale persclub in Bonn. Terug in Nederland regen de functies zich aaneen. Hij was medeoprichter en later erelid van het Nederlands Genootschap van Hoofdredacteuren.

Ik kwam graag bij hem op bezoek. Als een van zijn opvolgers als correspondent in Bonn was het een genot met hem bij een goed glas wijn te discussiëren over de internationale politiek. Tot op hoge leeftijd bleef hij in vlekkeloos Duits columns schrijven voor Duitse kranten. Een man van wie je bleef leren. Nog net geboren vóór de Eerste Wereldoorlog, belichaamde hij de hele twintigste eeuw.

Gerard Kessels

Sommige mensen hebben alles mee. Wijsheid en verstand en een uiterlijk dat gezag uitstraalt en respect inboezemt. Oud-hoofdredacteur Frie Knepflé van De Limburger was zo iemand. Hij was, zoals de Engelsen zeggen, every inch a gentleman. Hij maakte een glanzende carrière in de journalistiek en genoot van een lang pensioen. Hij overleed in Cadier en Keer, bij Maastricht, op 98-jarige leeftijd.

Praten met Knepflé was als het bladeren door een geschiedenisboek van de vorige eeuw. Als jong journalist kreeg hij landelijke bekendheid toen het persbureau ANP hem in 1945 vroeg het proces in Neurenberg tegen Hitlers beulen te volgen. Op de perstribune zat hij naast een verslaggever voor een Noorse krant, Willy Brandt genaamd, de latere bondskanselier. Knepflé bleef altijd vriendschappelijke betrekkingen met ‘Der Willy’ onderhouden.

Over Neurenberg schreef hij het boek ‘In Naam der Menschheid’. In de jaren na de oorlog berichtte Knepflé voor het ANP vanuit Straatsburg, Parijs, Berlijn en Bonn over het weer opkrabbelende Europa. Hij was reizend reporter en altijd onderweg. In 1956 keerde hij terug naar Nederland. Knepflé werd hoogste baas van het ANP. Maar omdat de dagbladjournalistiek toch bleef trekken, kwam hij in 1963 naar Maastricht als hoofdredacteur van de toenmalige De Nieuwe Limburger.

Knepflé was nooit de hijgerige nieuws¬jager, hij was altijd de erudiete beschouwer, de wijze uil. Toen hij in 1978 met pensioen ging, werd hij gedecoreerd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau. In zijn afscheidsinterview hekelde hij de kippendrift in de journalistiek: ‘Die journalistieke belangstelling voor non-events, voor dingen die geen enkele betekenis hebben.’ Zijn rust, wijsheid en degelijkheid maakten hem tot een geliefd bestuurder. Als jonge gast was hij al voorzitter van de internationale persclub in Bonn. Terug in Nederland regen de functies zich aaneen. Hij was medeoprichter en later erelid van het Nederlands Genootschap van Hoofdredacteuren.

Ik kwam graag bij hem op bezoek. Als een van zijn opvolgers als correspondent in Bonn was het een genot met hem bij een goed glas wijn te discussiëren over de internationale politiek. Tot op hoge leeftijd bleef hij in vlekkeloos Duits columns schrijven voor Duitse kranten. Een man van wie je bleef leren. Nog net geboren vóór de Eerste Wereldoorlog, belichaamde hij de hele twintigste eeuw.

Gerard Kessels

Bekijk meer van

Carrière

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur

Linda Nab
Redacteur

Lars Pasveer
Redacteur

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur

Anneke de Bruin
Vormgever

Marc Willemsen
Webontwikkelaar

Vacatures & advertenties

redactie@villamedia.nl

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.