Fotograaf Ron Magielse kon niet helemaal de foto maken waar hij op gehoopt had

‘De tent van Donnie gaat schuil achter het struikgewas langs een drukke doorgaande weg. Als we over een drassig veldje richting tent lopen schiet een grote rat de bosjes in. Ik ben te laat met mijn camera’, vertelt fotograaf Ron Magielse die werkt voor fotobureau Pix4Profs.

‘Samen met verslaggever Marja Klein Obbink van dagblad BN/DeStem ben ik op pad met Hans Diks, een van de leden van het Bredase straatteam dat zich namens Stichting Maatschappelijke Opvang bekommert om mensen die op straat leven. Donnie is een van de vele daklozen in de regio. Diks gaat vandaag proberen Donnie mee te nemen naar de tandarts. Hij heeft een afspraak voor hem gemaakt. 

Binnen rinkelt een telefoon, maar verder geen teken van leven

Hoewel de hulpverlener vooraf benadrukt dat Donnie, die hij al een aantal jaren kent, niet moeilijk zal doen over het maken van foto’s, voelt mijn opdracht vandaag ongewis. Een die alle kanten op kan gaan. Het is verre van zeker of ik wel iemand te zien zal krijgen en of ik er foto’s van mag maken, herkenbaar dan wel onherkenbaar. Rondom de tent ligt het vol restanten van etenswaren. Ik zie fietsen, kleren en een heleboel ondefinieerbare zooi. Duidelijk een verzamelaar die Donnie.

Ik draai wat om de tent heen op zoek naar de beste beeldhoek en begin met foto’s maken van hulpverlener Diks in die troosteloze omgeving. Hij probeert contact te krijgen: “Donnie ben je daar? Je hebt een afspraak bij de tandarts.” Geen reactie. Diks pakt zijn telefoon en belt. Binnen rinkelt een telefoon, maar verder geen teken van leven. Er wordt niet opgenomen. Waarschijnlijk is Donny in diepe slaap. Ook zijn hond slaat niet aan.

Diks mag de tent openritsen maar doet dat niet. Uit principe. Hij gaat geen slapende mensen wakker schudden. Terwijl de hulpverlener zijn oren spitst om te proberen toch nog een teken van leven op te vangen, staat hij er middenin de bonte verzameling rotzooi een beetje verloren bij. Dat wordt dan mijn foto. Niet helemaal waar ik op gehoopt had, maar ik moet het er mee doen.

Later die ochtend fotografeer ik een andere dakloze die door hulpverlener Diks een nieuw tentje en twee droge slaapzakken krijgt aangereikt.
Beide foto’s worden uiteindelijk in BN/DeStem geplaatst.’