website over journalistiek

x

Villamedia heeft een app

 

Film The Post is ‘een ode aan ouderwetse journalistiek’

Lars Pasveer — Geplaatst op dinsdag 13 februari 2018, 13:52

Opinie ‘Nieuws is de eerste ruwe schets van de geschiedenis’, zegt Washington Post-uitgever Katharine Graham (Meryl Streep) tegen Ben Bradley (Tom Hanks) tegen het einde van Steven Spielbergs nieuwste film ‘The Post’. Ze citeert een uitspraak van haar echtgenoot Phil Graham, die de krant bezat maar in 1963 zelfmoord pleegde. Door deze tragische speling van het lot aan kwam Graham aan het hoofd van de krant te staan.

‘The Post’ bevat een paar schrijnende scènes van bestuurskamers vol neerbuigende mannen die Graham daarom niet serieus nemen. Die zijlijn leidt gelukkig niet bijzonder af van de hoofdmoot van het verhaal: de publicatie van de Pentagon Papers. Deze documenten, die eerst aan The New York Times en later ook aan The Washington Post werden gelekt, toonden onder meer aan hoe de oorlog in Vietnam in Amerikaanse overheidskringen al vrij vroeg als verloren werd beschouwd, maar werd voortgezet uit vrees voor gezichtsverlies.

Spielberg vond het verhaal belangrijk genoeg om het werk aan science-fictionfilm Ready Player One op te schorten en The Post in sneltreinvaart te filmen. Met het tempo zit het in de film ook goed: er wordt uiteindelijk weinig tijd vergooid aan ‘Graham versus het patriarchaat’. Die worsteling tonen heeft wel degelijk een functie: Graham zette met de keuze te publiceren haar familiefortuin en bedrijf op het spel, iets waar de bestuursleden haar gretig aan herinneren.

De juridische druk vanuit de regering Nixon was enorm.  Argumenten die toen tegen publicatie in stelling werden gebracht, zoals schade aan het landsbelang of hoogverraad, klinken niet anders dan die tegen berichtgeving over gelekte diplomatieke telegrammen (2010) of afluisterwoede van de Amerikaanse inlichtingendiensten (2013). 

De vijandige houding van de president tegenover de pers, door Spielberg fraai gevisualiseerd met Nixons eigen woorden, is ook een niet te missen parallel met het huidige Amerika. Voor journalisten is The Post een feest der herkenning, van de sfeer op redacties tot het koortsachtige besef een scoop in handen te hebben.

Het is ook een ode aan ouderwetse journalistiek. Spielberg doelt dan expliciet niet op het gebrek aan computers op de bureaus, het gebruik van landlijntelefoons en het (overigens goddelijk in beeld gebrachte) drukproces - maar misstanden aan de orde brengen, ongeacht (on)besproken loyaliteiten of een ronduit vijandige politiek. Nieuws brengen, opdat het de geschiedenis waardig is, kortom.

ThePost

The Post [118 minuten] draait nu in Nederlandse bioscopen.

Nog geen reacties

Om te reageren moet je een Villamedia Account hebben en moet je eerst ingelogd zijn.