foj 2019

— dinsdag 5 mei 2015, 16:53 | 0 reacties, praat mee

Eenzijdig over euthanasie

Helpen betekent in het debat over euthanasie bijna altijd het uit mededogen bijstaan van een ander in zijn doodswens. Zelden wordt in de media de kant belicht van een ander soort helpen; degene met een doodswens nog perspectief te geven en zijn waarde voor de diegenen die hem omringen te laten inzien.

In ‘Een mooi einde’ (Avro, 2015) van Ireen van Ditshuyzen – over een man die dement wordt – constateert auteur Gerbert van Loenen vooringenomenheid en framing van het onderwerp door vragen als ‘mag je je leven “teruggeven” als het heel zwaar wordt?’ De man in kwestie – Johan Brinkman – vindt van wel, maar stelt ook dat hij niet weet wanneer dat dan zou moeten. Hij zegt ook dat hij ‘nu’ vrolijk is en nog wil leven. Zijn vrouw wijst hem op zijn herhaald uitgesproken doodswens en is wanhopig vanwege het gedrag van haar man. Legio vragen worden in de documentaire niét gesteld, fileert Van Loenen. Heeft de heer Brinkman een natuurlijk levenseinde overwogen? Kan er druk ontstaan op mensen die dement worden? Brinkman lijkt namelijk minder haast te hebben met euthanasie dan zijn omgeving. En: als media zelfdoding en euthanasie een ‘waardig levenseinde’ noemen, impliceren ze dan dat wie een natuurlijke dood verkiest een onwaardig levenseinde heeft?

Ander voorbeeld: in een documentaire over de 25-jarige Priscilla (NCRV, 2014) worden de laatste dagen voor haar euthanasie in beeld gebracht. Zij lijdt aan een erfelijke spierziekte; haar moeder stierf op 31-jarige leeftijd aan dezelfde ziekte. Van Loenen constateert dat de wens van Priscilla wel erg centraal staat. Vragen als: wat is er gebeurd in de laatste jaren dat haar moeder leefde dat Priscilla zo afschrikte, en hoe stelde Priscilla zich een natuurlijke dood voor, worden niet gesteld.

Van Loenen zegt geen tegenstander te zijn van euthanasie, maar wijst er via zijn overtuigende media­kritiek in dit boek op dat het debat erover eenzijdig wordt gevoerd. ‘Het leven wordt opgevat als een periode waarin je geluk meemaakt en zo min mogelijk leed. Lijden is erg, de dood niet.’

Nederland was het eerste land met een euthanasiewet, en is in die zin het laboratorium waar de hele wereld naar kijkt. Laten we daar niet slordig mee omgaan, is zijn pleidooi, en niet alleen de individuele doodswens centraal stellen, maar ook ‘waarden’ als lijden, verbondenheid met anderen en acceptatie in het debat meenemen. Een behartigenswaardige boodschap.

Gerbert van Loenen: Lof der onvolmaaktheid. Ten Have, ISBN 9789025904272, € 17,50.

vvoj 2019

Praat mee

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl
020-30 39 750

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur, 020-30 39 751

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur, 020-30 39 752

Linda Nab
Redacteur, 020-30 39 758

Lars Pasveer
Redacteur, 020-30 39 755

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur, 020-30 39 757

Anneke de Bruin
Vormgever, 020-30 39 753

Marc Willemsen
Webontwikkelaar, 020-30 39 754

Vacatures & advertenties

Karen Bais
020-30 39 756

Sofia van Wijk
020-30 39 711

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.