Durf
Arno Kantelberg kocht vier jaar geleden Esquire van De Telegraaf en Frits Campagne bedacht samen met Erik van Gruijthuijsen het reddingsplan voor Het Parool. Op internet beginnen gearriveerde journalisten als Henk Steenhuis en Jort Kelder journalistieke projecten waarmee ze hopen nog geld te verdienen ook. Het bewijst maar weer eens, dat de journalistiek kruipt waar het niet gaan kan. Ook als de rendementen even tegen zitten of zelfs lang uitblijven. Regionaal zijn er inmiddels ook initiatieven via internet van journalisten die hun ei kwijt willen en denken dat daar een markt voor is.
Dat kan allemaal een geruststelling zijn voor de Commissie-Brinkman die probeert oplossingen te vinden voor de pers. Net zoals de column van Dieuwke de Boer, die schrijft dat jongeren best wel kranten willen lezen. Kranten moeten zich wel blijven aanpassen, maar vooral kwaliteit blijven bieden, vertellen de jongeren.
Toch waarschuwen alle betrokkenen dat het allemaal niet zo simpel is als het misschien op het eerste oog lijkt. Want voor jezelf beginnen is een hele klus. Het is heel hard werken, onzeker en zeker geen recept voor snel zakelijk en financieel succes.
De grote krantenjongens kunnen daarmee wel een paar dingen leren van de kleintjes. Eén is dat rendement niet heilig kan en moet zijn. Als dat echt het enige is dat telt, dan treedt zeker in economisch zware tijden al snel een verschraling op. Uitgaven worden dan gestopt omdat ze even niet kunnen presteren. Bevlogen ondernemers houden juist dan vol.
Wat de kleintjes ook bindt is kostenbewustzijn. En dan heb ik het niet over het onderbetalen van personeel of het uitknijpen van freelancers, maar veel eerder over de goed gevulde directieverdiepingen en de mooie gebouwen. Zeg maar de overhead. Sinds de kleintjes van die kosten verlost zijn, zien de verlies- en winstrekeningen er een stuk beter uit.
En als laatste ‘durf’. Want je moet het maar durven om voor eigen rekening en risico een media-avontuur te beginnen. Dat ondernemersbloed stroomt gelukkig de laatste jaren in de dagbladwereld meer dan voorheen, maar ietsje harder zou geen kwaad kunnen. Als de Commissie-Brinkman de dagbladsector daartoe kan aanzetten, is er veel gewonnen.
Praat mee
1 reactie
Eduard Bekker, 11 februari 2009, 12:38
Ooit was een doordeweekse krant een pagina of 16.
Heel overzichtelijk. Kwam je wel doorheen tijdens de koffie.
Ooit las ik op zondagochtend de hele weekendbijlage van De Volkskrant (Die alleen bestond uit Wetenschap & Samenleving en Het Vervolg).
Tegenwoordig zijn de kranten pakken geworden waar je zeker in het weekend niet meer doorheen komt.
Ik kan me voorstellen, dat jonge - en dus gejaagde en gestresste - mensen, die nog geen abonnement hebben, zo schrikken van zullen pakken papier, dat ze er niet aan gaan beginnen.
Dat zou ik overigens op mijn dertigste - toen ik aan een abonnenement begon - waarschijnlijk ook hebben gedaan.