Dit heb je gemist tijdens het International Journalism Festival 2025 in Perugia

Lees hier het tweede deel van onze terugblik

Alrun Bernard: redacteur opinie NRC
“Nog nooit heb ik me zo geworteld gevoeld in mijn vak als in Perugia, tijdens het International Journalism Festival. Ik heb me door een Indiase journalist laten vertellen - het was zijn vierde keer in Perugia, mijn eerste keer - dat er dit jaar 20.000 bezoekers waren. Geen idee of het waar is, maar het voelde wel alsof elke tweede persoon die ik tegenkwam een journalist of in de journalistiek werkzaam was. En dat feit alleen al stemde tot optimisme.

In Perugia voelde ik me vooral geïnspireerd door hoeveel mensen van dit vak houden maar ook bereid zijn om het kritisch te benaderen en te veranderen, zodat het met deze tijd meekan. Van satireblad The Onion dat nu een printeditie gaat maken, omdat lezers daar om vragen, tot traditionele media die met influencers gaan samenwerken: er lijkt weer heel veel mogelijk.”

Lise Witteman: adjunct-hoofdredacteur ftm.eu (Follow the Money)
“Voor FTM was deze editie van de conferentie vooral een kans om de banden met andere onderzoeksplatforms aan te halen. We werkten al veel samen met collectieven van onderzoeksjournalisten in heel Europa, maar zeker nu voor veel van die platforms de financiering deels wegvalt, doen we wat we kunnen om hun werk zichtbaarder te maken. We helpen bijvoorbeeld hun verhalen toe te spitsen op een breder Europees publiek en publiceren die producties ook in het Engels op ons Engelstalige platform.

En we promoten iedere week in onze Europe Uncovered nieuwsbrief de beste onderzoeksverhalen uit heel Europa - waar ze anders misschien alleen in eigen land aandacht zouden hebben gekregen. Ook op het gebied van datajournalistiek is veel in beweging. De conferentie bood goede hoop dat mede met AI gezamenlijk data-onderzoek een vliegwiel kan worden voor meer crossborder onderzoeken.”

Eric Smit: onderzoeksjournalist Follow the Money
“De schoonheid van Perugia vormde een troostrijk decor voor de gerespecteerde sprekers die de alarmerende toestand in de wereld in panelgesprekken aan de orde stelden. Mijn aandacht ging vooral uit naar de big tech. De ongebreidelde macht van die industrie ondermijnt westerse democratieën op een manier die we sinds de Tweede Wereldoorlog niet hebben ervaren. De verspreiding van desinformatie via sociale media vergiftigt het gesprek dat voor een democratie van fundamenteel belang is. De bedrijven uit de Silicon Valley wensen daar geen verantwoordelijkheid voor te nemen.

‘We hadden deze bedrijven twintig jaar geleden al moeten reguleren en nu is het aan de rest van de wereld. Sorry,’ zei Anya Schiffrin hoofddocent mondiale media, innovatie en mensenrechten aan de Columbia University in New York. Ze sprak deze woorden uit in het panelgesprek met de titel ‘The Muskification of American media’. Naast X en Meta lag ook Google, hoofdsponsor van het festival, dagenlang op het hakblok. Duidelijke antwoorden op cruciale vragen bleven uit en dat stemde droevig. Gelukkig bevonden we ons in een bloedmooi stadje dat al vele oorlogen had overleefd.”

Kijk hier naar: The Muskification of American media

Freek Staps: hoofdredacteur ANP
“Een van de best bewaarde geheimen van ‘Perugia’ is of het nou wel of niet zonnig was; gewoonlijk het startpunt bij terugkomst op de redactie. Maar al snel daarna volgen vragen over de vibe, pardon: de sfeer, dit jaar. Hoe voelt de journalistiek zich over zichzelf? Niet zo goed, is het eerlijke antwoord. Er is politieke druk, maatschappelijke druk, juridische druk en financiële druk. En journalisten raken ook bedrukt door hun teruglopende gevoel van fysieke of online veiligheid. Wie weet wil iemand je wel iets aandoen.

Los van alle panels zijn er ook individuele sessies waarvoor je je kunt inschrijven. Over leiderschap of, zoals wij er een volgden, een ‘safety clinic’. Mike Christie vertelde hoe hij bij persbureau Reuters de veiligheid van de redactie organiseerde. Begin met een ‘statement of safety principles’, raadde hij aan. Schrijf op waar je voor staat en waarvan je collega’s op aan kunnen. En Mike gaf een boodschappenlijstje voor de op redacties die onder druk staan: gasmaskers, batterijen en waterfilterrietjes, om mee te beginnen. Het was goed dat er een bescheiden zonnetje scheen toen we weer naar buiten liepen.”

Sophie van Oostvoorn: Journalistiek strateeg en auteur van De Nieuwe Lezer
“Ik heb me in Perugia aangesloten bij de School van de Romantiek van de journalistiek. Bij journalistiek en romantiek denk je misschien aan Woodward en Bernstein, maar tijdens de sessie ‘In an age of AI, voice is the ultimate currency’ leerde ik dat de school van de romantiek in de journalistiek over iets heel anders gaat. Joshi Hermann, hoofdredacteur en oprichter van Mill Media, muntte deze term voor journalistiek die gelooft in en staat voor menselijke relaties die je kunt creëren wanneer je je vertrouwen stelt in mensen om beslissingen te nemen.

Panelleden Lea Korsgaard, hoofdredacteur en mede-oprichter van Zetland, en Fran Beighton, head of growth bij The Daily Maverick, lieten voorbeelden zien van hoe ze zich menselijker opstellen naar hun publiek. Korsgaard vertelde over hoe ze journalisten trainen om in gesproken verhalen meer als zichzelf te klinken om zware journalistiek op een menselijke manier te brengen en Beighton deelde het geheim achter de grootste bron van conversies: de redactiehond.

Aan het einde vatte Fran Beighton de School van de Romantiek samen: “Everything we spoke about is actually trying to convince people to fall in love with your brand. It’s the same as dating… You hope they’re a little bit funny, you hope they have a dog, you hope for some sort of emotional feeling on the positive side. And in the same way, if we approach journalism with that, it turns into profit.”

Bekijk hier: In an age of AI, voice is the ultimate currency