website over journalistiek

x

Villamedia heeft een app

 

De zaak Anne Faber en de impact van overweldigende media-aandacht

Linda Nab — Geplaatst op donderdag 25 april 2019, 14:15

Recensie Wanneer een familie te maken krijgt met een vermissingszaak – of een vergelijkbaar menselijk drama – zit die in de regel niet te wachten op een roedel journalisten. Journalisten, op hun beurt, moeten hun werk doen en dat leidt vaak tot een moeizame symbiose tussen persoonlijk betrokkenen en de pers. Maar niet per se in de zaak van Anne Faber, de 25-jarige Utrechtse die in september 2017 verdween tijdens een fietstocht in de bossen bij Soest.

In ‘Anne, kroniek van een zoektocht, neemt Anne’s oom Hans Faber ons mee in de zoektocht van familie, vrienden en kennissen naar zijn nichtje, en naar het antwoord op de vraag hoe het kon gebeuren dat zij slachtoffer is geworden van zedendelinquent Michael P. Een zoektocht die de familie zelf met militaire precisie heeft geleid, en dat gold ook voor de contacten met de pers. Vanaf het begin wierp Hans Faber zich op als woordvoerder van de familie. Als oud journalist van onder meer de Volkskrant en het FD wist hij hoe de journalistiek werkt. En dus stond hij, samen met een bevriende communicatieadviseur, elke journalist te woord die belde om zo de rest van de familie uit de wind te houden. ‘De keuze om wat tegen journalisten te zeggen, zorgde ervoor dat we zelf nog enigszins de regie over de media-aandacht behielden’, schrijft Faber. ‘Het voorkwam dat journalisten binnen de kring van familie en vrienden zelf op zoek gingen naar verhalen.’

Die opzet slaagde redelijk goed. Hij gaf publieke statements op momenten dat de familie dacht dat het zinvol was om iets te laten horen. Bijvoorbeeld aan De Telegraaf – hoofdredacteur Paul Jansen is een middelbare schoolvriend van Hans Faber – toen de familie een oproep wilde doen voor meer steun bij hun zoektocht. (‘Laat leger zoeken naar onze Anne’) Of aan de Volkskrant, toen vader Wim Faber op een later moment publiciteit zocht voor zijn kritische noten richting de Nederlandse rechtspraak. Ze belden daar Maud Effting en Willem Feenstra voor, in 2017 nog genomineerd voor de titel Journalist van het Jaar, want ‘met hun capaciteiten zat het wel goed’.

Hans Faber instrueerde Wim Faber de tv uit te zetten toen RTV Utrecht live uitzond bij de vijver waarin naar (sporen van) Anne Faber werd gezocht. ‘Zo meteen halen ze Anne uit het water en dan zie je dat live op je scherm…Dat wil je niet.’ Hij gaf een verslaggever van De Gelderlander lik op stuk toen die zich in de tuin waagde van moeder Elze. Daarna belde hij de hoofdredacteur, die zei dat hij in eenzelfde situatie de journalist van zijn erf had getrapt, ‘maar ik vond dat we het toch gewoon moesten proberen.’

Tussen de regels laat het aangrijpende ‘Kroniek van een zoektocht’ zien welke impact overweldigende media-aandacht in een zaak als deze heeft op een familie. Goed, en minder goed. Niet iedere familie heeft een Hans Faber. Dit boek zou daarom op het leeslijstje van iedere journalist moeten staan.

Eerder deze maand verscheen nog een boek over de zaak Anne Faber. In de rubriek De Schepping vertelt AD-journalist Yelle Tieleman over de totstandkoming van zijn boek, waar de familie Faber niet aan heeft meegewerkt.

Anne, kroniek van een zoektocht, Hans Faber, Lebowski publishers, ISBN: 9789048847952, €21,99.

Nog geen reacties

Om te reageren moet je een Villamedia Account hebben en moet je eerst ingelogd zijn.

Villamedia Sluiten

Inloggen

Registreren

Vul onderstaande gegevens in voor exclusieve toegang voor NVJ-leden.