website over journalistiek

x

Villamedia heeft een app

 

De Koerdische journalist Idris Sayilgan over de echte reden waarom hij gevangen zit

Marjolein Slats — Geplaatst in Recht op donderdag 11 april 2019, 11:00

© Fethi Balaman

Villamedia vraagt aandacht voor de benarde positie van journalisten in Turkije door columns te publiceren van gevangen en vervolgde journalisten. Deze keer Idris Sayilgan. In januari dit jaar werd hij veroordeeld tot een celstraf van acht jaar en drie maanden vanwege ‘lidmaatschap van een terroristische organisatie’ en ‘terreurpropaganda’.

Vanwege mijn journalistieke werk zit ik al meer dan twee jaar gevangen. Mijn nieuwsberichten en telefonisch contact met bronnen dienen als bewijsmateriaal voor de aanklacht ‘lidmaatschap van een terroristische organisatie’. Dat is althans de ‘wettelijke’ kant van de zaak.

De echte reden is natuurlijk dat ik een oppositionele, Koerdische journalist ben. De regering wil, door de vrije pers en de democratische oppositie het zwijgen op te leggen, zijn macht bestendigen. Het is onze rol als journalist juist niet te zwijgen en informatie naar buiten te blijven brengen.

In de gevangenis heb ik veel politieke gevangenen leren kennen die soms al meer dan twintig jaar vastzitten. Ze spreken nog steeds over vrijheid, gelijkheid, rechtvaardigheid en een eervol leven. Hun strijdvaardigheid en eisen zijn tussen vier muren niet afgezwakt. Integendeel: hoe langer deze mensen vastzitten, hoe belangrijker die eisen voor hen zijn geworden.

Vanuit de gevangenis zie ik met lede ogen aan hoe ontwikkelingen buiten de muren ook Turkije in een gevangenis hebben veranderd. Als ik de strijdbaarheid in de gevangenis niet zou kennen, zou ik moedeloos worden van deze situatie. De gevangenis leert me echter niet pessimistisch te zijn, maar hoopvol en strijdbaar. De gevangenis zegt: het is niet de tijd om te zwijgen! Zwijgen is alleen mooi als je je in iets moois verliest, als een gedicht of een lied. Maar als de lelijkheid zich verspreidt, is het slecht om te zwijgen.

President Recep Tayyip Erdoğan heeft onder de noodtoestand, na de mislukte coup in 2016, en na het grondwetsreferendum een jaar later onder het zogenoemde presidentiële systeem de regering van het land overgenomen. De wetgevende, uitvoerende en rechtsprekende macht en andere bevoegdheden zijn allemaal bij de president ondergebracht. Er bestaat geen mechanisme in ons land dat hem kan controleren.

Hoe zijn we hier beland? Op 7 juni 2015 verloor de AKP zijn meerderheid in het parlement. Na te dreigen met chaos en geweld werden nieuwe verkiezingen uitgeschreven waarbij ze de macht heroverde. Na deze verkiezingsoverwinning volgde een campagne tegen de Koerden. Bij meer dan negentig gemeenten werd de burgemeester vervangen door een uit Ankara aangewezen bewindvoerder en de lokale bestuurders werden in grote getale gevangen gezet. Ook landelijke politici en hun sympathisanten werden gevangengezet en vervolgd.

Vervolgens verspreidde de repressie zich naar democratische oppositiekrachten. Journalisten, schrijvers, academici, docenten, kunstenaars, arbeiders en vakbondsactivisten, allemaal riepen ze de toorn van de zittende macht over zich af. Dit toont ons dat Turkije pas weer mooie dagen zal zien als het de rechten van het Koerdische volk omarmt. Door Koerden hun rechten te ontkennen, worden alle volkeren in Turkije van hun rechten ontnomen.

De gevangenis zegt: in deze situatie is het tijd om je stem te verheffen. De strijd zal beslist zwaar zijn. Maar zwijgen is zwaarder.

Alle columns in deze serie

Idris Sayilgan werkte voor het persbureau DIHA. Hij zat sinds oktober 2016 in voorarrest. In januari dit jaar werd hij veroordeeld tot een celstraf van 8 jaar en drie maanden vanwege ‘lidmaatschap van een terroristische organisatie’ en ‘terreurpropaganda’.

Nog geen reacties

Om te reageren moet je een Villamedia Account hebben en moet je eerst ingelogd zijn.

Villamedia Sluiten

Inloggen

Registreren

Vul onderstaande gegevens in voor exclusieve toegang voor NVJ-leden.