website over journalistiek

x

Villamedia heeft een app

 

15% minder gebeurtenissen

Erik van Heeswijk — Geplaatst op donderdag 8 april 2010, 09:38

Columns

‘Wat is nu eigenlijk jullie probleem in de journalistiek?’ De gladgestreken consultant bewoog zijn wijnglas in een rondje en keek me een beetje verveeld aan. ‘Tuurlijk, er wordt wat minder verdiend, maar dat betekent toch dat er iets mis is met het product? Dan pas je dat toch gewoon aan? Of is het overbodig geworden? Door wat dan?’

Het zijn de momenten dat je wil dat je kristalhelder bent, dat je kordaat de vinger op de juiste plek legt. Analytisch en overtuigend. Briljant deducerend. Maar in werkelijkheid schoten me wel duizend dingen door het hoofd. Flitsen van meedogenloze powerpointpresentaties en vlammende artikelen, allemaal met somber dalende grafieken. Echo’s van te vaak gebruikte woorden; ‘businessmodel’, ‘user generated content’ en ‘gepersonaliseerd’. Overoptimistische en overbetaalde goeroes. Teveel om op te noemen. Ik zei dus niets en zette mijn biertje weg. Ik had wel genoeg gedronken.

Waarom heeft ons publiek steeds minder behoefte aan het professionele verslag van gebeurtenissen? Onderschatten we de behoefte, ligt het aan het verslag of de professional? Dat is waarschijnlijk allemaal waar, maar volgens mij is er ook nog iets anders aan de hand: er zijn elk jaar minder gebeurtenissen.

Steeds minder dingen ontstaan gewoon. Over alles wordt nagedacht. Onze inhoud komt uit organisaties met PR-afdelingen en managers die ‘zelf graag de toon willen zetten’ of ‘de publiciteit in eigen hand houden’. Het zijn vaak de communicatieplannen en mediapartnerships die ervoor zorgen dat we wat te doen hebben. Ook stukken Olympische Spelen op Youtube gezien? Vast niet, want de verslaggeving van het evenement wordt hermetisch vergrendeld.

Zo erg, dat de Amerikaanse komiek Stephen Colbert het consequent had over de Quadrennial Cold Weather Athletic Competetion om juridisch het woord Olympisch maar te vermijden. Hetzelfde geldt uiteraard voor het komende WK Voetbal. Commerciële beïnvloeding is dan nog niet eens het grootste probleem, maar wel het ernstig gebrek aan spontaniteit.

Sportverenigingen hebben als een van de eerste organisaties bedacht dat het handig is om het maken van media meer in eigen hand te houden. Veel voetbalclubs hebben een eigen magazine, en een eigen TV-studio waarin ze dagelijks items maken voor hun aanhang. Later verkopen ze dat materiaal zelfs door aan zenders of kabelaars.

Ze zijn voor velen de inspiratiebron geweest voor – wat ze ze zelf noemen een ‘meer pro-actief mediabeleid’. Ieder zichzelf respecterende organisatie heeft inmiddels een ledenblad of een klantenmagazine. Politici plannen hun moment voor soundbites een kwartaal van tevoren. En wie kan het hen verwijten?

Tegenwoordig gaan bedrijven als Apple en Google en sterren als Paris Hilton of Jan Smit nog een beetje verder. Zij dirigeren de publiciteit rondom een nieuw product als waren wij, de media, de orkestbak. Van de eerste lancering van het idee tot en met de verkrijgbaarheid ervan, we volgen hun cadans gehypnotiseerd.

We zijn deel van een systeem geworden. Van hun systeem. We hobbelen van evenement naar perstribune. We lezen braaf de persberichten en de ronkende onderzoekssamenvattingen. En we vangen ons dagelijkse portie quotes. We eten van het lopend buffet en vinden nog steeds dat het gebeurtenissen zijn. Shit, dat had ik tegen die consultant moeten zeggen. Daar was ie even mee zoet geweest.

http://www.twitter.com/erikvh
http://nl.linkedin.com/in/erikvanheeswijk

Nog geen reacties

Om te reageren moet je een Villamedia Account hebben en moet je eerst ingelogd zijn.

Villamedia Sluiten

Inloggen

Registreren

Vul onderstaande gegevens in voor exclusieve toegang voor NVJ-leden.