website over journalistiek

x

Villamedia heeft een app

 

Exclusieve inhoud Sluiten

Een NVJ-lid heeft dit artikel met je gedeeld. Gratis een maand alles lezen? Klik hier.

Een NVJ-lidmaatschap geeft je recht op:

  • Persoonlijk advies
  • Juridisch advies & rechtsbijstand
  • Perskaart
  • Korting op cursussen
  • Villamedia magazine

Word lid Verder lezen

Zijn ogen staan altijd aan

Frits Baarda — Geplaatst op maandag 10 juli 2017, 11:00

1 –16

© Edwin Smulders

Brad Pitt tijdens de opnames van Oceans 12 in Amsterdam, 2004 - © Edwin Smulders

De eerste foto van Ruud Gullit en Estelle Cruijff, 1996 - © Edwin Smulders

De eerste foto van prins Willem Alexander met zijn toenmalige vriendin Emily Bremers bij restaurant Fouqet in Den Haag, 1998 - © Edwin Smulders

Misschien wel de meest gepubliceerde foto, de bankjesfoto van Willem Holleeder en Willem Endstra, 1998 - © Edwin Smulders

De eerste foto van Jan Smit en zijn vrouw Lisa Smit in Frankrijk EXCLUSIEF, 2009 - © Edwin Smulders

Een van de eerste foto’s van de ouders van Máxima in Nederland. Amalia was net geboren, 2003 - © Edwin Smulders

Koningin Beatrix te paard op het strand van Katwijk, voor de Mediacode, 2005 - © Edwin Smulders

Prins Willem Alexander en Máxima aan het zonnen tijdens een bezoek aan Curaçao, voor de Mediacode, 2002 - © Edwin Smulders

Trouwfoto Stefan Nugter en Paul de Leeuw in Venetië EXCLUSIEF, 2000 - © Edwin Smulders

Noorse prinses Martha Louise die middelvinger opsteekt, 1995 - © Edwin Smulders

De eerste foto van prins Willem Alexander en Máxima samen, New York 2000 - © Edwin Smulders

Sylvie Meis met haar toenmalige vriend Momo en zoon Damian op Ibiza. Ze kregen ruzie bij het zwembad en twee dagen later was hun relatie voorbij, 2015 - © Edwin Smulders

Sylvie Meis met haar toenmalige vriend Momo en zoon Damian op Ibiza. Ze kregen ruzie bij het zwembad en twee dagen later was hun relatie voorbij, 2015 - © Edwin Smulders

De eerste foto van Wesley Sneijder en Yolanthe Cabau samen op Ibiza, 2009 - © Edwin Smulders

Donald Duck foto Edwin Smulpers - © Edwin Smulders

Portfolio Ruim dertig jaar al verkeert Edwin Smulders onder Bekende Nederlanders. Hij woont en werkt er tussen. En is zelf een van hen geworden. Wat beweegt Nederlands bekendste society-fotograaf eigenlijk? Een gesprek bij hem thuis in Nigtevecht moet klaarheid brengen.

De bekende muzikante heeft een nieuw vriendje. Of het nieuws nog even onder ons kan blijven. Hij moet er straks heen, vanmorgen komt ze uit het buitenland aangevlogen. Vermoedelijk gaat ze direct door naar haar huis in Amsterdam. Als haar auto voor de deur staat, is het prijs. ‘Dat vriendje wil ik wel zien, natuurlijk’, glimlacht de fotograaf betekenisvol. ‘We hebben nog tijd.’

Twee uur spreken we elkaar op een zonoverladen maandagmorgen in de achtertuin van zijn vrijstaande woning in Nigtevecht. Ruim twaalf jaar al voelt Edwin Smulders (48) zich op deze plek gelukkig. Hij woont er met topmodel en tv-presentatrice Anouk Voorveld, dochter, zoon en twee waakzame honden. Vanaf zijn huis is het nog geen half uurtje rijden naar Amsterdam, het belangrijkste jachtgebied van de societyfotograaf en hofleverancier van Story. Smulders ontvangt in korte broek, State of Art-shirt en witte gympen. Het weekend staat nog in stoppeltjes op zijn kin. Een drukke week wacht, en daarna een vol nieuw weekend. Kan bijna niet gekker dan vorige week, toen hij 25 fotoreportages van sport- en society minnend Nederland naar de redactie doorstuurde.

Ontspannen zittend op een grijze kubusbank probeert hij aandachtig de vragen aan te horen. Zijn ogen fixeren zich op de gast. Maar veel vragen halen het einde niet. De antwoorden komen snel en vliegen alle kanten op. Terwijl achter ons op het stille water van de Vecht salonbootjes voorbij glijden, start op de oever een namencarrousel van bekende Nederlanders. Ruud Gullit, Gordon, Marco Borsato, Wesley Sneijder en Yolanthe, hij kent iedereen, sommigen al dertig jaar lang. Smulders zag ze groot worden. En iedereen kent hem, dat krijg je als je zo lang dit vak doet. Enkele zijn zelfs bijna-buren, onder wie Wendy en Erland, die even verderop in het dorp wonen, en Waylon die misschien verre buurman wordt. Laatst was Smulders een eindje rijden. Kwam hij langs een te koop staande miljoenenvilla. Zag hij de zanger op de steiger staan, met iemand die op een makelaar leek. Eén en één is twee, dat werd twee pagina’s Story.
Meer namen volgen. Smulders geheugen is een lopend archief van voetballers, zangers, kunstenaars, stylisten en tv-persoonlijkheden. Hun namen, woonplaatsen, relaties en exen schudt hij uit zijn mouw. Wil ik even zien wie hem de afgelopen dagen allemaal bedankt hebben voor de foto’s die hij hen stuurde? Hoeft niet, zeg ik, ik heb toch een interview met Edwin Smulders? Wie is hij, wat drijf hem? De vinger van de fotograaf veegt over het schermpje van zijn mobiel. ‘Kijk Brian Roy, Micky Hoogendijk, Jetteke, de zus van Lieke. Lieke van Lexmond…Wat een superleuke foto’s, leuk! Bedankt.’

De foto’s krijgen ze van hem gratis, zegt hij. Waarom eigenlijk? De vraag lijkt hem te verrassen. ‘Kijk, ik zit wel dertig jaar in dit vak, ik heb iets met ze opgebouwd. Neem nou Marco, die had laatst een heel nare tijd, zijn schoonmoeder…’ Smulders laat zich onderbreken. Is het een professioneel belang of heeft hij een goed hart? Het antwoord komt dit keer aarzelend: ‘Het is raar om over jezelf te zeggen, maar ik denk dat ik een goed persoon ben. Ik heb nooit ruzie met mensen. Ruzie is foute energie. Ik doe graag iets terug. Ik vraag van hen of ik een foto mag maken. Ze poseren voor mij en ik publiceer. Tuurlijk heb ik een fotootje voor ze, als ze erom vragen! Zetten ze op hun Instagram-account. Ik verdien alleen iets met mijn publicatie. Kijk, daar komt weer een berichtje. Michael Reiziger, die vindt het ook tof.’ Andere bekende kennissen en vrienden rollen over het schermpje.

Zo min mogelijk namen van BN’ers, dat was de bedoeling. Het gesprek zou gaan over Edwin Smulders, toevallig ook BN’er. Maar de persoon laat zich moeilijk vangen. Nederlands gossipkoning bestaat dankzij showbizz en society. Rond de kern is hij opgebouwd uit anekdotes, namen en adressen. Doordringen vraagt geduld, en omwegen.

We gaan naar zijn jeugd. Of hij droomde iets te worden. Smulders: ‘Een droom…weet ik niet. Je moet weten: als 13-jarige fotografeerde ik al. Alle wedstrijden van PSV, uit en thuis. En ik was 16 toen ik voor de Kempen Pers op pad ging. Op zondag deed ik vijf amateurwedstrijden. Mijn moeder reed me rond. Zo verdiende ik als jong menneke mijn eerste centjes.’ Fotograferen en voetballen werden hem met de paplepel ingegoten. Zijn vader Peter deed hetzelfde werk als hij nu. Altijd waren ze bij PSV te vinden.

De jonge Edwin had goede benen. Hij schopte het tot het tweede elftal van PSV en wilde naar de top. ‘Ze liepen er allemaal rond, de jonge Guus Hiddink, Huub Stevens en Willy van der Kuylen. Ik kende ze allemaal. Huub werd mijn trainer, maar daar kreeg pappa een akkefietje mee, toen was het voorbij.’ Het was een geluk bij een ongeluk dat Edwin in het vak rolde. Het was geen keuze, het overkwam hem. Zijn vader, die voor het blad Weekend werkte, brak in 1986 zijn elleboog. De nood binnen het eenmansbedrijfje was hoog. De schoolleiding werd verteld dat Edwin een paar weken niet zou komen. En de redactie van Weekend dat Smulders senior een tijdelijke vervanger wist. Edwin was pas 18, toen hij de societywereld betrad, om deze niet meer te verlaten. School maakte hij niet af.

Edwin, zijn vader en diens vrouw Ingeborg vormen nog altijd een hecht, zakelijk team. Zoon levert de foto’s, pappa beheert het enorme verkooparchief en Ingeborg waakt over de financiën. Edwin geeft toe niet zonder zijn vader te kunnen. ‘Ik werk tachtig tot honderd uur per week, vaak tot diep in de nacht’, vertelt hij. Zijn computer met groot scherm heeft hij onlangs middenin de huiskamer gezet, met uitzicht op het zitgedeelte, waar zijn kinderen vaak televisie kijken. ‘Zo ben ik toch bij ze. Hier bewerk ik een beetje de foto’s, waarvan er vier of vijf naar de website gaan en de overige foto’s naar ons interne archief. De website werkt heel gemakkelijk, is super toegankelijk, je kunt met een paar trefwoorden alle foto’s van Gullit bij Feyenoord vinden. Kijk maar eens…’

Smulders hoort de vraag in eerste instantie niet eens: wat betekent je vader voor je? Met zijn ogen gericht op zijn telefoon, waar Ruud Gullit tientallen keren in miniatuurbeelden verschijnt: ‘Mijn vader heeft me geleerd: geluk is met de hardwerkenden, loyaliteit wordt altijd beloond en eerlijk duurt het langst. Als je toch ziet wat je allemaal met je telefoon kunt doen…Wil je Marco Borsato en Armando, zijn broer?’ De vraag komt nogmaals: beschrijf eens de band met je vader? Dan kijkt hij op, bijna verontschuldigd. Na een ultrakorte pauze: ‘Mijn vader is mijn vader, maar ook een vriend. Ik heb nooit gezeik met hem.’

En al die anderen? De mensen uit zijn wijdvertakte netwerk, met wie hij soms buren is of regelmatig luncht? ‘Het gaat al 31 jaar goed,’ zegt hij. ‘Als je alles maar netjes en eerlijk doet. Ik laat ook veel foto’s lopen, hoor, daar zouden ze verdrietig van worden. Hij kent ook grenzen, zeker wel, ook denkt de buitenwereld daar vast heel anders over. Rond de paparazzi-fotograaf hangt sinds de dood van Lady Diana een slecht imago. Smulders is opgehouden uit te leggen hoe hij werkt en dat niet alles kan. ‘Een prins in zijn blote kont gaat te ver.’

Als de bekendste Nederlandse societyfotograaf is hij zelf ook doelwit geweest. Het tv-programma Rambam heeft maandenlang achter hem aan gezeten. Ze gingen ver, verder dan hij zou doen, vindt hij. Vuilniszakken werden leeggehaald, een zendertje onder zijn auto geplaatst. De acties deden hem niks, zegt hij, hij moest er zelfs om lachen. ‘Zó amateuristisch! De auto staat vlak voor mijn deur, ik heb ze koffie met broodjes gebracht. Ik had naar de rechter kunnen stappen. Maar dan hadden ze gezegd: ha, Nederlandse bekendste paparazzi-fotograaf die iedereen achterna zit… nou je begrijpt het wel.’

Aan de waterkant neemt de hitte toe. De twee honden dommelen eindelijk. Op het terras hangt Anouk pas gewassen kinderkleding over een rekje. De tijd begint te dringen, de vraag komt nog een keer. Hij had sport­fotograaf kunnen worden, of algemeen nieuwsfotograaf. Het werd showbizz en society. Wat maakt het werk zo interessant dat hij nog steeds alert is als een jacht­luipaard? ‘Het is gewoon een leuke wereld. Ja, vroeger was het leuker. Er is veel concurrentie bij gekomen. In Lech, bij de wintersportvakantie van de koninklijke familie…’

Al dertig jaar, wat drijft hem iedere dag weer voort?

‘Het is gewoon mijn passie. Hophop, onderweg, ik zit nooit stil. Alles en iedereen in de gaten houden… weet je, met al die mensen ben ik goed. Ik vind het leuk om te socializen. Het is gewoon mijn wereldje.’
Dan draait hij zich om naar het terras. ‘Schat, weet jij waarom ik altijd met mijn werk bezig ben?’ Zijn vrouw komt door de tuin aangelopen. Ze neemt ruimte voor het antwoord. ‘Edwin is een jager. Zijn oog staat altijd aan, tsja, dat is voor ons niet altijd leuk. Maar als je de beste in je vak wilt zijn, mag je geen steekjes laten vallen. Edwin is gewoon goed.’

Kan ze ook uitleggen wat hem drijft? ‘Zal ik daarop antwoorden’, vraagt ze, opzij kijkend naar haar man. ‘Edwin heeft iedere dag een uitdaging nodig. Iedere morgen staat hij blij op, omdat hij van zichzelf die dag iets moet halen. Als enige wil hij het hebben.’

Smulders hoort het zonder tegenspraak aan. Dan kijkt hij naar zijn telefoontje. ‘Ik moet nu gaan’, zegt hij ­verontschuldigend. ‘Naar Amsterdam. Misschien is ze er al.’

Klik op de carrousel om het portfolio van Edwin Smulders te bekijken.

Edwin Smulders (1968, Eind­hoven)
Opdracht­gevers:
1986-2002 Weekend, Aktueel en Glossy
2003-heden Story
Contract met SBS Shownieuws

Nog geen reacties

Om te reageren moet je een Villamedia Account hebben en moet je eerst ingelogd zijn.