website over journalistiek

x

Villamedia heeft een app

 

Vleierij

Harry Lensink — Geplaatst in misdaadjournalistiek op woensdag 1 juli 2009, 08:13

Columns

Gastcolumnist Harry Lensink is misdaadverslaggever bij Vrij Nederland

Het cliché wil dat Tukkers een nuchter volk zijn, met beide benen op de grond. Daar heeft Martin Sitalsing, de nieuwe korpschef van de regiopolitie Twente geen last van. Hij is nog niet eens begonnen (1 oktober) maar liet onlangs in De Telegraaf al wel een eerste luchtballonnetje op. ‘Politie werft journalisten’, kopte de krant. De aanstaande baas ziet verslaggevers als een welkome aanvulling op zijn korps. Wij journalisten kunnen volgens hem namelijk ‘enorm goed onderzoeken’.

Da’s een aardig compliment. Voor ons dan. Maar wat zegt het over de politie? Het antwoord van Sitalsing is ontluisterend. Want wat doen zijn mannen en vrouwen als er in Twente iemand wordt neergeschoten? ‘We gaan allemaal op één kamer zitten’, verklapt de korpschef in spé. ‘Er is niemand die uit de groep duikt en meteen begint zoveel mogelijk informatie overal vandaan te halen.’ Nee dan journalisten. ‘Die doen dat wel. Ze hebben ook de gave om aan te voelen waar de trends zitten.’

We bedanken de korpschef nogmaals voor zoveel vleierij. Maar verder is het Telegraaf-interview toch vooral een regelrechte motie van wantrouwen jegens z’n werknemers. Je vraagt je af of Sitalsing wel eens op een plaats delict is geweest. Dan zou hij moeten weten dat het niet journalisten maar z’n eigen politiemensen zijn die het werk doen bij een schietpartij. Zij ontfermen zich over een slachtoffer, zij spreken familie en nabestaanden, zij stellen bewijsmateriaal veilig, zij speuren naar mogelijke daders, zij arresteren verdachten. Daarna, vaak veel later, komen wij aan de beurt. We spreken met loslippige buren, we paaien lekkende agenten, drinken koffie met praatgrage advocaten en voeren op televisie en in de krant verontruste rechtsgeleerden op.

Slechts soms, heel soms, doen we het beter. Dan krijgt de politie, na spitwerk van het journaille, een tik op de vingers. Peter R. de Vries, voorman in de misdaadverslaggeving, heeft er patent op. Af en toe zitten we de recherche zelfs héél dicht op de huid, weten we bijvoorbeeld eerder dan de Amsterdamse korpschef wie het laatste liquidatieslachtoffer in de onderwereldoorlog is. Of kloppen criminele spijtoptanten eerst aan bij de krant, alvorens naar het politiebureau te stappen.

Vraag het maar aan John van den Heuvel. Maar ja, dat is dan ook een oud-politieman.

Nog geen reacties

Om te reageren moet je een Villamedia Account hebben en moet je eerst ingelogd zijn.

expertisedag 2019

Villamedia Sluiten

Inloggen

Registreren

Vul onderstaande gegevens in voor exclusieve toegang voor NVJ-leden.