Twee rampen tonen verschil in aanpak

De Myanmarese autoriteiten dwarsbomen onafhankelijke verslaggeving over de ramp na cycloon Nargis. Buitenlandse media krijgen geen toegang en ook lokale media zijn onderwerp van strenge censuur. Hulpgoederen werden geweigerd, omdat de militaire junta vreesde dat er mediateams met de hulporganisaties zouden meereizen. Het is daarom moeilijk een beeld te krijgen van de omvang van de ramp. Zeker is dat er tienduizenden doden zijn gevallen, maar de Britse hulporganisatie Oxfam vreest dat het aantal verveelvoudigt zonder noodhulp. In Nederland lijkt het gebrek aan informatie een direct effect te hebben op publiek: Giro 555 is al geruime tijd geopend, maar een woordvoerder van het Rode Kruis verklaarde deze week in Trouw: "In vergelijking met andere hulpacties is het absoluut geen groot succes." De geslotenheid van Myanmar staat in schril contrast met de aardbevingsramp in China, waar het niveau van informatievoorziening voor Chinese begrippen uitzonderlijk is: er is veel toegang tot het rampgebied. Kritiek op corrupte politici - die het mogelijk maakten dat er een oogje dichtgeknepen werd bij het volgen van bouwvoorschriften - komt eveneens relatief ongefilterd naar de oppervlakte. Laatste wijziging: 15 mei 2008, 11:03