Sytze van der Zee (85), voormalig hoofdredacteur van Het Parool, overleden

Van der Zee stond van 1988 tot 1996 aan het hoofd van de Amsterdamse krant. Van der Zee begon zijn loopbaan bij het Nieuw Utrechts Dagblad in 1963 als leerling-journalist en stapte in 1965 over naar de Haagsche Courant. Vanaf 1969 was hij correspondent in Bonn voor de voorgangers van NRC Handelsblad, het Algemeen Handelsblad en de Nieuwe Rotterdamse Courant.

Voor NRC was Van der Zee correspondent in Brussel en Washington. In 1986 was hij adjunct-hoofdredacteur van Elsevier, waarna hij in 1988 overstapte naar Het Parool. De journalist publiceerde in zijn leven verscheidene boeken, waaronder het autobiografische Potgieterlaan 7 (1997), over het opgroeien als zoon van een NSB’er. Ook schreef hij De overkant (1998), Vergeten legende: Het leven van Frits Koolhoven (2001), Zuidwal (2003), Dochters van Khadija (2004) en Anatomie van een seriemoordenaar (2006).

‘Sytze van der Zee was altijd als eerste op de redactie. Klokslag kwart over zeven zette hij zijn computer op de central desk aan; zakje fruit aan de ene kant van het toetsenbord, pakje Marlboro aan de andere. Nerveus jonglerend met een balpen in zijn rechterhand nam hij het laatste nieuws door – voor zover hij dat nog niet wist, want op weg van zijn huis in Amstelveen naar de redactie van Het Parool aan de Wibautstraat had hij natuurlijk al naar de BBC geluisterd’, memoreert Het Parool.

‘Een hoofdredacteur zoals je in Amerikaanse films ziet, de mouwen van zijn overhemd opgestroopt, korzelig orders uitdelend, keihard vechtend voor zijn krant’, omschrijft NRC Van der Zee in een necrologie.

‘Toen ik leerling-journalist was zeiden ze al: jij wordt ooit hoofdredacteur. Dat hoefde voor mij niet. Ik wilde groots en meeslepend leven. Correspondent worden was mijn droom’, zei Van der Zee in 2015 in een interview met diezelfde krant.

En De Volkskrant memoreert: ‘Sytze van der Zee behoorde tot een generatie voor wie hard werken samenging met stoere verhalen, harde grappen, stevig drinken en nog steviger roken. In die tijd, tweede helft van de vorige eeuw, was de journalistiek bij uitstek een beroep voor mannen.’

Recent zorgde Van der Zee nog voor opschudding door een ingezonden brief in NRC, waarin hij de ‘feminisering’ van de krant hekelde. Later bleek dat zijn brief aan de hoofdredactie was gericht en niet bedoeld voor publicatie.