Persalarm P2000 werkt niet goed genoeg
De persalarmering via het het pager-systeem P2000 werkt niet goed genoeg. Het komt regelmatig voor dat journalisten incidenten missen omdat de politie die niet doorgeeft. Dat blijkt uit onderzoek van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ). De NVJ wil een uniforme, landelijke regeling.
Volgens het NVJ-onderzoek is er sprake van willekeur bij de meldingen. Ernstige incidenten worden niet gecommuniceerd, terwijl onbelangrijke onzinnige meldingen wel worden doorgegeven. Een brand of verkeersongeval wordt vaak veel te laat gemeld en als de journalist dan ter plekke aankomt is de calamiteit allang voorbij.
De informatieverstrekking laat evenzeer te wensen over. Volgens 57% van de deelnemende journalisten is de afdeling voorlichting niet altijd bereikbaar voor vragen over de incidenten. De persalarmering is het slechtst in Limburg. Een belangrijke oorzaak hiervan is dat de informatievoorziening via P2000 in Limburg gedeeltelijk is gestopt. 80% van de respondenten uit Limburg zegt incidenten te hebben gemist doordat die niet werden doorgegeven en volgens 75% van de Limburgse journalisten is de afdeling voorlichting aldaar vaak niet bereikbaar.
De NVJ beveelt de politiekorpsen aan om meer gebruik te maken van sms meldingen met automatische koppeling aan de meldkamer. Het zou voor de informatievoorziening een hele verbetering zijn het als het piketnummer van de officier van dienst in het scherm van de pager getoond zou worden.
De enquête onder journalisten met een politieperskaart had een grote respons. 466 journalisten hebben aan het onderzoek deelgenomen van wie er 57% gebruikmaken van de pager. Vanaf begin deze maand werken bijna alle politieregio’s met het P2000 systeem.
Minister Opstelten van Veiligheid en Justitie gaf onlangs te kennen dat journalisten geen toegang krijgen tot C2000, het digitale communicatienetwerk van de hulpdiensten. Naar aanleiding van de uitkomsten van de enquête zal een vervolggesprek tussen de NVJ en de Minister worden gepland.
Praat mee
4 reacties
Evert, 21 juli 2011, 16:43
Simpel toch dit hebben wij jaren terug al voorzien.
Politie brandweer enz heeft geen pottenkijkers nodig. Nu is het dus gelukt. Nu de mensen met telefoontjes nog. Vervolgens gaan de overheden het zelf maken (gebeurd al) kost niets voor de bladen ideaal. Als je het al kan maken is het op dit moment maar de vraag of de bladen er voor willen betalen. Daar gaat het slecht dus ze hebben geen geld. De lezers slikken toch heel veel.
Wijsneus, 21 juli 2011, 21:37
Al sinds jaar en dag is voorlichting niet het sterkste punt van de politie…
Frank, 21 juli 2011, 22:35
Dat de persalarmering niet goed verloopt en zijn willekeur kent, dat was te verwachten. Ik vind dat je dat zelfs de politie anno 2011 niet meer kan kwalijk nemen.
Wat er mis is gegaan, is aan ons media zelf te danken en speelt al dik voor de invoering van C2000. Een waarschuwing van mij en mijn collega (cameraman bij het NOS-journaal) richting de Nederlandse media en vakbond werd toen door bijna niemand serieus genomen en afgedaan met de woorden ‘het zal wel loslopen’. Alleen bij de Metro en een lokaal krantje in Amstelveen drong de ernst door dat de media wel eens voorgoed verstoten zou worden van het straatnieuws en zij plaatsten een artikeltje.
Toen de invoering van C2000 voor het eerste korps in Nederland een feit was, begon iedereen te klagen en werd bij de NVJ een spreekgroep ingezet om de ontstane afluisterproblemen nog even op te lossen. Helaas had de toenmalige minister Remkes zijn besluit ‘wij willen geen luistervinken’ al genomen.
In die tijd, toen ook de brandweer uit protest snelwegen blokkeerden en huisartsen het binnenhof betraden uit onvrede, hadden wij media in ons eigen belang kranten ongedrukt in de brievenbussen moeten doen en tv-journaals in zwart-wit moeten uitzenden.
Helaas kreeg toen mijn oproep tot actie voeren geen gehoor. Dat kunnen schijnbaar alleen groepen die geen commerciële belangen hebben.
Vrees voor nu dat het politieke onderhandelspel tussen minister Opstelten en de NVJ weinig zal opleveren, want de NVJ heeft in deze zaak weinig of geen troef.
Als ik de minister een suggestie mag doen. Hou het ‘slagveld’ voor journalisten zoveel mogelijk open, net als toen voor C2000. Doe dat zeker niet om onze boterham, maar voor de huidige en nieuwe generatie. Laat zij leven in een échte democratie. Samen aan zet blijf je sterk, nu en in de toekomst.
En beste collega’s. De kans is opnieuw groot dat het de NVJ niet lukt om harde afspraken te maken. Mocht ze dat wel lukken, dan blijven wij altijd nog afhankelijk van die mogelijke willekeur. Dus stel een mooie dag voor om gezamenlijk de barricade op te gaan. Het gaat immers om het belang van de ‘persvrijheid’ toch?
De hoofdredactie van BlikopNieuws.nl
info@focuss22.nl, 22 juli 2011, 01:33
Eens met Frank. Ik zelf heb eigenlijk nooit in een persalarm geloofd. Ik had soms het idee dat persalarmen alleen golden voor grotere media, dus als je een kleine speler op de markt was, kon je fluiten naar persalarm. De groten kregen het toch altijd wel. Gelukkig werd dit anders. Met persalarm moet natuurlijk serieus omgegaan worden. Maar ok door het regelmatig achterwege blijven of late alarms (een uur na het feitelijk gebeuren) gaven al aan dat er niet altijd serieus met persalarm omgegaan werd. Inderdaad willekeur onder het motto, oh we moeten nog een alarm uitzenden. Nu hoor ik helemaal niks meer van een alarm en lees ik achteraf een persbericht of iets op internet waar dan schijnbaar iemand uit het volk de media heeft getipt. Wellicht moeten we nu weer back to basic en het volk ons laten informeren over calamiteiten.
Een voordeel heeft het wel, geen persalarm, betekend ook dat je in de avond niet meer je bed uit hoeft om te constateren dat de melding al een uur na het daadwerkelijk gebeuren aan kwam. Hoe vaak ik niet bij een brand aan kwam toen ze net klaar waren met blussen.
Maar ok, ik vrees dat het niks meer wordt met die persalarms. Voor ons heeft het ook geen nut er meer heen te gaan. Ter plekke is er zeker iemand met een mobieltje die er meteen verslag van kan doen. Bespaard ons tijd, die we nuttiger kunnen besteden voor opdrachten waarin we wel nog serieus genomen worden !