Opinie: Is het publiek gediend met de huidige bezuinigingen bij de verschillende omroepen?

Wie is hier nu mee gediend?

Want in tijden van AI, fakenews, entertainment en de meningenindustrie durf ik te zeggen -na 25 jaar- dat de documentaire één van de meest waarachtige vertelvormen is in de massacommunicatie.

Juist de NPO dringt met het genre documentaire door tot de haarvaten van onze samenleving en dringt de huiskamer binnen: Show, don’t tell.

Voor de commerciëlen (streamers) is deze vertelvorm vaak niet interessant genoeg, of het moet gaan over celebrities of crime.

Het genre documentaire kreeg het steeds zwaarder de afgelopen jaren.
Het Mediafonds verdween.
IDFA keerde zich af van de mainstream Nederlandse documentaire.
En de documentaire werd naar de randen van de nacht verbannen.

Ik maak voor veel omroepen, dus ook voor de EO. Hoewel ik aan vele soorten massacommunicatie doe, heeft de documentaire mijn hart.

Een goede documentaire ontstaat door toegang en volledig vertrouwen van je personage. Als kind van de Bijbelbelt en de regio heb ik juist met en door de EO verhalen kunnen vertellen over die Bijbelbelt en de regio die ik bij een andere omroep minder snel had gemaakt. Juist omdat het van de EO was, kon het verhaal optimaal kwetsbaar en kritisch worden verteld, van binnenuit, waardoor er ook dialoog tot stand kwam in die subcultuur.

Gisteren het nieuws: Als bezuinigingsmaatregel mag en gaat de EO geen documentaires meer maken.

Mijn advies aan de vele vergaderlagen in Hilversum en Den Haag die zich nu buigen over bezuinigen:
Begin eens bij het bepalen wat de publieke omroep in essentie moet zijn. En formuleer het zo simpel dat iedereen het snapt.
Als ik het mijn moeder moet uitleggen is het: kwalitatieve massacommunicatie van, voor en door heel Nederland.

En zodra je de essentie te pakken hebt: waar ga je dan op bezuinigen?

Kom je op de vraag: Is het publiek en de NPO ermee gediend dat de EO geen documentaires meer gaat maken?

Nee, want de pluriformiteit is in het geding. Juist de EO heeft unieke toegang tot de christelijke zuil en de regio.

Nee, want het is niet echt bezuinigen. Documentaires worden voor een groot deel betaald met aparte fondsen. Kortom, nu worden die ‘gemerkte’ middelen minder divers verdeeld over heel Nederland.

Kortom, wie is hier nu mee gediend?

Deze bijdrage publiceerde Geertjan Lassche eerder op zijn LinkedIn-profiel en is hier herplaatst met toestemming.