‘Onder dwang telefoon ontgrendelen met duim verdachte kan juridisch door de beugel’

Wie ergens van verdacht wordt, moet in het kader van het onderzoek sowieso bepaalde zaken dulden, constateert Bleichrodt: spullen worden in beslag genomen, er wordt huiszoeking gedaan, er kunnen foto’s en video’s worden gemaakt, dna-materiaal wordt - al dan niet met dwang - afgenomen en lichaamseigenschappen (hand- en voetgrootte, lengte e.d.) worden gemeten en opgeslagen.

Mag de politie onder dwang een #smartphone ontgrendelen door iemands duim erop te duwen?

Rechtbank oordeelde eerder van wel. Nu legt a-g Bleichrodt die vraag voor aan de Hoge Raad (cassatie ih belang der wet).

A-g meent dat het mag; ik vrees dat ook.https://t.co/i6CD52Q389

— Michael Berndsen (CyberAdvocaat) (@cyberadvocaat) October 14, 2020

“De vingerafdruk kan aldus worden gezien als de biometrische pendant van de sleutel die de opsporingsambtenaar toegang verschaft tot de locatie waarin hij nader onderzoek kan doen”, aldus het advies, dat ook verwijst naar adviezen uit 2018 van de Commissie modernisering opsporingsonderzoek in het digitale tijdperk.

Die concludeerde dat biometrisch materiaal ‘met lichte dwang’ van een verdachte kan worden afgenomen en daarin niet wezenlijk verschilt van bloed of ander lichaamseigen materiaal dat gedwongen kan worden afgenomen. “Weliswaar is de inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van de verdachte in potentie groot (afhankelijk van wat op de gegevensdrager wordt aangetroffen), maar de legitimatie van die inbreuk ligt in de bevoegdheden tot doorzoeking van de gegevensdrager en staat los van de nemo tenetur-problematiek”, aldus de Commissie.

Het advies aan de Hoge Raad heeft geen invloed op de eerdere zaak. Het dient ‘in het belang van de wet’ tot verduidelijking in toekomstige gevallen.