Media beïnvloeden wetgevingsproces zeer beperkt
Uitgebreide media-aandacht voor wetsvoorstellen heeft vervolgens zeer beperkt invloed op het wetgevingsproces. Dat blijkt uit een analyse van de tot standkoming van drie wetten. Hoewel er verschillen zijn tussen de casussen, heeft media-aandacht geen directe en fundamentele consequenties gehad voor de wetgevingsprocessen en de uitkomsten daarvan.
Lotte Melenhorst promoveert vandaag in Leiden op haar onderzoek Media and Lawmaking. Zij analyseerde de media-aandacht bij de tot standkoming van de Wet normering topinkomens, de Wet werk en zekerheid, en de Wet studievoorschot hoger onderwijs.
Uit dit onderzoek blijkt dat als er al sprake is van enig media-effect op wetgeving, dit beschouwd moet worden als een ‘klemtooneffect’. Mediaberichtgeving kan als informatiebron de nadruk leggen op een onderwerp, argument of actor; ook wordt mediaberichtgeving strategisch gebruikt, als retorisch instrument tijdens wetgevingsdebatten, om de actualiteit van een onderwerp of relevantie van een argument te benadrukken.
Uiteindelijk lijkt het effect van media-aandacht op wetsbehandelingen echter beperkt te zijn, zeker wanneer men zich realiseert dat het overgrote merendeel van alle wetsvoorstellen helemaal geen media-aandacht krijgt.
Praat mee