foj 2019

— maandag 19 augustus 2019, 12:29 | 0 reacties, praat mee

Jan Slagter wil niet stoppen met werken (en roken): ‘Ouderen zijn hip’

Jan Slagter - © Illustratie: TRIK.

Volgend jaar bereikt hij de pensioengerechtigde leeftijd. Maar Jan Slagter (65) van MAX wil liefst doorgaan tot zijn zeventigste. De bevlogen omroepbaas over de politiek, goede doelen, de successen van MAX en de ­oudere presentator.

Hij heeft plezier in z’n werk, dat straalt van hem af. Het begint ’s ochtends al, onderweg van zijn woonplaats Zoetermeer naar Hilversum, als hij vanuit de auto via de app het bingogetal voor die dag bekend maakt. Vrijwel het hele personeel van omroep MAX, zo’n 175 man, speelt mee op de gratis verstrekte bingokaarten. Elke dag spanning en sensatie. Hoofdprijs: een ticket Parijs of Rome of een boodschappenpakket ter waarde van 100 euro bij de Lidl. ‘Leuk toch? Het verhoogt het werkplezier, de mensen vinden het allemaal een fijn begin van de dag. En nee, dat gebeurt echt niet “van onze belastingcenten, maar uit de verenigings-pot”’, voegt hij er onmiddellijk aan toe, om eventuele critici de mond te snoeren. ‘Als ik ergens een hekel aan heb, is het de term “van onze belastingcenten”. Daarvan worden heel veel dingen betaald, zoals lantarenpalen in Groningen en nieuwe tunnels in de Randstad, ook van mijn belastinggeld, Prima.’

Volgens mij zeggen mensen dit vooral als ze horen dat Matthijs van Nieuwkerk zo’n vijf ton verdient.
‘En dat klopt dan niet, want hij mag niet meer dan het WNT-bedrag (Wet Normering Topinkomens) verdienen. Dat is tegenwoordig 194.000 euro per jaar. De rest wordt bijgevuld uit de verenigingskas van BNNVARA. Maar dat mag binnenkort niet meer. Volgend jaar loopt zijn contract af en dan moet hij kiezen, óf bij de publieke omroep blijven voor het vastgestelde WNT-bedrag óf verkassen naar de commerciëlen, waar hij makkelijk 1,5 miljoen krijgt. We zullen het zien.’

Nu we het toch over geld hebben, er lijken bij de omroep fikse bezuinigingen aan te komen, als minister Arie Slob z’n zin krijgt en er vóór ’s avonds acht uur geen reclame meer mag worden uitgezonden.
‘Het voorstel van Slob over het deels afschaffen van de reclame, kost ons jaarlijks 60 miljoen euro. Daarvan compenseert de overheid 40 miljoen, de resterende 20 miljoen moeten we zelf ergens vandaan halen. Waar vandaan? Dat zegt Slob niet, minder overhead of zoiets. Maar dat kan niet meer, want door de kabinetten Rutte 1, 2 en 3 is er al 250 miljoen bezuinigd op de publieke omroep, waardoor we inmiddels de goedkoopste van Europa zijn. Trouwens, waarom geen reclame vóór acht uur? Zijn de spotjes van Jumbo en Albert Heijn verderfelijk voor de kinderziel? Kom op, zeg. De reclame voor dating­site “Second Love” is, dankzij de SGP, al verbannen naar de nachtelijke uren. Als het om het beschermen van kinderen gaat, zou je kunnen bedenken dat je online en rondom kinderprogramma’s geen reclame meer uitzendt, dat kost 13 miljoen, beter dan de 60 miljoen van Slob.’

Of toch maar weer kijkgeld invoeren en een helemaal reclamevrije publieke omroep.
‘Als dat zou kunnen, prima. Het zou elke burger zo’n 6 à 7 euro per maand kosten, dan zouden we van veel gedoe af zijn. Maar dan gaan we wel voorbij aan het feit dat er bij de publieke omroep al heel veel geld is weggehaald, waarvan ze best eens wat zouden mogen terugkrijgen. Door al die bezuinigingen dreigt de politiek steeds meer greep te krijgen op de omroep. Waartoe dat kan leiden, zie je in landen als Hongarije en Polen, waar de onafhankelijke nieuwsvoorziening zwaar bedreigd wordt. En daar zijn we allemaal mordicus tegen, toch?’

Slob wil ook meer aandacht voor de regio, mogelijk op NPO 3.
‘Prima, een regio-venster van een half uur per dag, niks mis mee. MAX doet trouwens al veel in en aan de regio. In september komt “Tijd voor Max” als “Max on Tour” uit We gaan naar Enkhuizen, Zwolle, Delft; omdat ook wij vinden dat niet alles in de Randstad gebeurt. En we brengen jaarlijks, in samenwerking met de regionale omroepen, het skjûtsjesilen, het carnaval en het bloemencorso op televisie. En dan trokken André van Duin en Janny van der Heijden dit jaar per boot door Nederland. Me dunkt, Max laat de regio echt niet stikken.’

Omroep MAX lijkt nooit gebukt te gaan onder geld­tekort. Er kan van alles, ook buiten radio en televisie. Jullie doen goede werken in ex-Oostbloklanden en jij richtte het verpleeghuis Ben Oude NijHuis op.
‘Ho,ho.ho, hier moeten we even heel duidelijk onderscheid maken wat van omroepgeld en wat van verenigingsgeld betaald wordt. MAX is inderdaad méér dan een omroep, het is ook een belangenbehartiger voor ouderen, een bedrijf met een bepaalde visie, met een maatschappelijke taak, als je het zo wilt noemen. Maar alles wat we doen, gaat via gescheiden financiële kanalen, met aparte besturen en jaarverslagen. Dat verpleeghuis gaat helemaal buiten MAX om, dat is een privé initiatief van mij. Naast de omroepvereniging met 360.000 leden, hebben we ook nog de stichting MAX Maakt Mogelijk, waarmee we maatschappelijke hulp bieden aan behoeftige bejaarden in Moldavië en andere ex-Oostbloklanden. Daar maken we dan weer programma’s over, met omroepgeld, die we op televisie uitzenden. Ik zie je kritisch kijken, maar het klopt echt allemaal, daar heeft het Commissariaat voor de Media goed naar gekeken, alles is zo transparant en verantwoord als maar kan en past binnen de Mediawet. Hier gebeurt niets wat media-rechtelijk gezien niet mag.’

Maar een constante aanwezige in al die besturen en stichtingen is Jan Slagter, toch?
‘Nee, in het bestuur van MAX Maakt Mogelijk zit ik niet, maar verder werk ik inderdaad erg hard, vijf dagen per week, ook vaak ’s avonds en dat allemaal voor één salaris. Ha ha. Het Ben Oude NijHuis, een verpleeghuis voor ouderen, die alleen AOW hebben, is me eigenlijk overkomen. Het was het gevolg van het optreden van de bejaarde Ben Oude Nijhuis bij Jeroen Pauw, waar hij, in aanwezigheid van de toenmalige staatssecretaris van sociale zaken Martin van Rijn, vertelde, dat hij, wegens personeelsgebrek, soms oppaste op diens moeder in het verpleeghuis, waar ook mevrouw Oude Nijhuis zat. Dat kon ik niet met droge ogen aanzien, misschien ook wel omdat mijn eigen moeder voor haar dood een half jaar in een verpleeghuis heeft gewoond.’

MAX deed een schenking van twee miljoen aan dat tehuis, mag dat?
‘Jazeker. Dat geld kwam dus deels van de stichting MAX Maakt Mogelijk en deels van de omroepverenging. Bij het Commissariaat voor de Media kregen ze rode vlekken in de hals, toen ik het daar vertelde en er gelijk bij zei: “en dat geld komt niet meer terug, eens gegeven, blijft gegeven”. Daarna hebben ze snel een limiet vastgesteld, zodat een omroep nog maar 5 procent van z’n inkomsten aan goede doelen mag schenken. Trouwens, praat me niet over het Commissariaat, die waakhond, die zichzelf tandeloos heeft gemaakt door allerlei dingen te doen die God en de wet verboden hebben, zoals foute belangen­verstrengeling en andere bedenkelijke zaakjes. Daar moet Slob onmiddellijk ingrijpen, het is er een zooitje. De enige van de drie commissarissen die er nu nog zit, Jan Buné, moet naar mijn overtuiging ook weg, want dat is een accountant met een – verzwegen – berisping van zijn beroepsgroep op zijn CV. De NRC heeft het onlangs allemaal uitgezocht en opgeschreven. En bij die mensen moest ik dus een keer op het matje komen voor ons programma Vier Seizoenen aan de Amstel. Als een kleuter moest ik naar beelden kijken, onder meer van het Amstelhotel en toen zei mevrouw De Cock Buning,  een van de commissarissen: “Zijn die teksten niet erg wervend?”, alsof heel Nederland na de uitzending onmiddellijk een suite van 10.000 euro per nacht zou boeken bij het Amstel­hotel. Hoepel nou toch op, mens. Datzelfde Commissariaat meldde ons onlangs dat we het programma Smaakt naar meer, een soort vervolg op Heel Holland bakt, niet meer mogen uitzenden. Het zou de verkeerde doelgroep bereiken. Maar we laten ons niet kisten, dat programma gaat gewoon door, met wat kleine wijzigingen. Maken we er in plaats van een amusementsprogramma, wat het nu is, een educatief programma van. Zoeken we wat uit over de historische achtergrond van de baksels, liefst nog met een regionaal tintje, we noemen het De kers op de taart en dan uitzenden maar.’

Mooi dat de programma’s van MAX het zo goed doen de laatste jaren, miljoenen kijkers voor Heel Holland Bakt, Het geheime dagboek van Hendrik Groen en nu ook weer We zijn er bijna.
‘Ja, ouderen zijn hot. Mochten ze vroeger nooit in beeld komen, de oekaze was toen: “bloemetjesjurken op de achterste rij”, nu is dat anders. Als er vroeger al ouderen gefilmd werden, was het altijd in de categorie ziek, zwak en misselijk. Nu zijn ouderen hip, dat zien ook de commerciëlen. John de Mol maakt programma’s met Gerard Joling en Gordon over ouderen, niet direct my cup of tea. Met al zijn geld haalt De Mol brons, terwijl wij elke dag goud hebben. Naar Heel Holland Bakt en We zijn er bijna kijken trouwens ook veel jongeren. Dat laatste programma vinden ze rustgevend, zen, zoals zij het noemen en toen er in Heel Holland Bakt madeleines werden gemaakt, stonden daarna veel kinderen bij Blokker om die speciale bakvormpjes te kopen. Lekker samen met oma bakken.’

Volgend jaar word je 66, de officiële AOW-leeftijd. Wat dan?
‘Gewoon nog effe verder gaan, liefst tot m’n zeventigste. Ik heb dat al besproken met m’n Raad van Toezicht, die vindt het prima. Wel wat minderen met de afspraken en vergaderingen, geen afspraken na 2 uur ’s middags meer. Ik heb het al tegen m’n secretaresse gezegd. Dan kan ik tenminste ook nog wat ander werk doen. Nu heb ik vaak dagen, dat ik om 6 uur ’s avonds denk, wat heb ik eigenlijk gedaan vandaag? En dan wil ik natuurlijk graag weten wie er op den duur op mijn stoel komt te zitten, MAX is toch m’n kind, dat ik graag in vertrouwde handen achterlaat. Het zou mooi zijn als hij of zij een tijdje met me zou kunnen meelopen, voordat ik vertrek. Maar als ik dan eindelijk weg ben, ben ik ook echt weg, klaar is klaar, weg is weg. Ik zal niet het voorbeeld volgen van mensen als Joop Daalmeyer en Ton F. van Dijk, die beiden allang weg zijn uit Hilversum, maar nog steeds hun mening over de publieke omroep spuien op twitter of in de media. Ze hebben er jaren van gegeten, maar nu deugt er opeens niets meer van. Neem afstand, zoek een hobby, ga schaken, maar houd je mond over je vroegere werkgever. Mij zullen ze na mijn vertrek niet meer zien rondlopen op het Mediapark. Ik ga varen met de boot, die ik sinds kort heb. En dan misschien nog eens orgelles nemen, ik houd erg van dat instrument en kan ook best een beetje spelen. Wij hadden vroeger thuis een elektrisch pijporgel, waarop mijn vader zondagsmiddags psalmen en liederen van Johan de Heer speelde. Elke keer als ik in een Nederlandse kerk kom, vraag ik of ik even op het orgel mag, vaak mag dat wel. Ja, dat zal het wel worden: beetje varen, beetje orgel spelen en in m’n eigen MAX-café zitten, dat ik aan het opzetten ben in Zoetermeer.’

Het lijkt of oudere collega’s opvallend vaak onderdak vinden bij MAX.
‘Dat wil ik best beamen en leg dat graag positief uit. Want, wij zien hier de waarde van mensen, die door anderen alleen op grond van leeftijd worden uitgerangeerd. Vooral voor vrouwen geldt dat ze na hun 40-ste al niet meer geliefd zijn bij omroepbazen. Je reinste leeftijdsdiscriminatie en daar houden wij bij MAX niet van. Stel dat ze tegen mij zouden zeggen: “Jan, je bent nu 65, opzouten.” Ik moet er niet aan denken. Bij ons geldt: zo lang presentatoren plezier hebben in hun werk, het goed doen en de kijkers en luisteraars er met plezier naar kijken en luisteren, hoeft bij MAX niemand weg vanwege de leeftijd. Het is toch te gek voor woorden, dat mensen die bewezen hebben goed werk te kunnen leveren, dat puur vanwege hun leeftijd niet meer zouden mogen. Zij hebben juist enorm veel meters gemaakt, je kunt ze zo voor een camera zetten, waarna het loopt als een zonnetje. Neem zo’n Cees Grimbergen, Mieke van der Weij, Philip Freriks, Martine van Os en Sybrand Niessen, om maar een paar te noemen. Die beginnen allemaal een tweede carrière bij ons. Schande dat ze Philip bij het Journaal hebben weggestuurd en daarna nog een keer bij het Groot Dictee. Dat laatste had ik heel graag overgenomen, inclusief Philip, ik heb het geprobeerd, maar de NPO heeft het tegen gehouden. Jammer. Gelukkig heeft hij pas een mooie serie over D-Day voor ons gemaakt. En dan die fijne Tros-nieuwsshow van Mieke van der Weij en Peter de Bie op de radio op zaterdagochtend, een vast ankerpunt voor mij, ik luisterde er elke zaterdag naar. Toch onbestaanbaar dat die zou verdwijnen? Heel mooi dat wij die hebben kunnen binnenhalen. Maar MAX geeft ook jongeren een kans, kijk naar Dionne Stax (34) en Carrie ten Napel (39), die beiden een eigen tv-programma hebben.’

Nog namen op je verlanglijstje?
‘De drie Van Rossems, die zou ik graag willen hebben. Maar die zitten nog goed bij de NTR. Reken maar dat ze bij andere omroepen, dankzij de successen van MAX, inmiddels ook wel inzien dat je oudere presentatoren in ere moet houden.’

Tot slot, iets heel anders. Eindelijk ècht gestopt met roken?
‘Hè, houd op, moeten we het daar nog over hebben ? Ik heb het inderdaad maar twee weken volgehouden, nadat ik in oktober vorig jaar bij Pauw had aangekondigd definitief te zullen stoppen. Het ging goed, totdat ik een wijnproeverij had en, nou ja, toen was het klaar. Het is echt een verslaving, daar ben ik nu weer keihard tegenaan gelopen. Ik rook trouwens wel minder, eerst veertig sigaretten per dag, nu nog twintig, ja, ja, dat is nog altijd een pakje, ik weet het. Nu we het er toch over hebben: mag ik even gaan roken ? Normaal had ik er tijdens een interview al vijf of zes opgestoken, nu nog geen een.’

Jan Slagter (Den Haag, 1954) ging na diverse opleidingen aan de slag als huurkoop­makelaar bij de toenmalige AMRO-bank. Later belandde hij in de wereld van de levensverzekeringen. In 2002 richtte hij omroepvereniging MAX op. Op 3 september 2005 zond MAX het eerste tv-programma uit. In 2010 kreeg de omroep zijn definitieve status binnen de publieke omroep. Op het ogenblik heeft MAX 360.000 leden. Het omroepblad Max Magazine is een van de snelst groeiende bladen en telt 161.000 abonnees. In 2014 werd Slagter uitgeroepen tot Omroepman van het Jaar , in 2015 werd hij benoemd tot officier in de Orde van Oranje Nassau.

platform makers

Praat mee

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl
020-30 39 750

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur, 020-30 39 751

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur, 020-30 39 752

Linda Nab
Redacteur, 020-30 39 758

Lars Pasveer
Redacteur, 020-30 39 755

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur, 020-30 39 757

Anneke de Bruin
Vormgever, 020-30 39 753

Marc Willemsen
Webontwikkelaar, 020-30 39 754

Vacatures & advertenties

Karen Bais
020-30 39 756

Sofia van Wijk
020-30 39 711

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.