— dinsdag 24 juni 2014, 09:54

In memoriam Nico Hoffer (1950-2014)

Nico Hoffer was als mens én journalist uniek in zijn soort. Vanuit een oprechte interesse in de medemens en zijn drijfveren kon hij diepere lagen aanboren, die hij vertaalde in verhalen waarmee hij mensen in hun hart wist te raken. Kroon op zijn werk is het interviewboek ‘Zo bijzonder ben ik niet!’, dat onlangs werd verkozen tot Beste Boek Achterhoek Liemers 2013.

Hoffer begon zijn loopbaan in de jaren ‘70 bij het Noordhollands Dagblad (NHD), standplaats Hoorn. Daar onderscheidde hij zich door zijn principiële weigering om auto te rijden. Per fiets verplaatste hij zich door de polders om verslag te doen in de tien West-Friese dorpen die hij onder zijn hoede had. Toen De Telegraaf het NHD overnam, vertrok Hoffer - die het vertikte om onder Telegraaf-vlag te werken - naar Zutphen, waar hij de redactie van het Zutphens Dagblad kwam versterken. Als fervent gebruiker van het openbaar vervoer maakte hij een uitstapje naar de NS. Ook werkte hij enige tijd voor de Wereldomroep. Steeds keerde hij terug in de schoot van zijn grote liefde: de regionale dagbladjournalistiek.

Hoffer werkte als verslaggever en chef op redacties van Wegener-kranten in zijn woonplaats Zutphen en ook in Deventer, Arnhem, Apeldoorn en Zwolle. Vanuit zijn oer-optimistische grondhouding wist hij als bruggenbouwer eenheid en sfeer te creëren bij redacties waaraan hij leiding gaf.

Verbinding, als er één woord is waarin leven en werken van mensen-mens Nico Hoffer samenvallen is dit het. In zijn manier van interviewen, weerspiegeld in zijn verhalen, was wezenlijk contact met de medemens een constante factor. ‘Bij Nico is de opgebouwde relatie altijd zeker zo waardevol als het verhaal dat in de krant komt’, schreef hoofdredacteur Alex Engbers van de Stentor in een fraai boekwerk, dat Hoffer in april jongstleden bij zijn vervroegde afscheid van de krant werd aangeboden.

De laatste jaren van zijn leven stonden in het teken van, zoals Hoffer het omschreef, ‘ríjk Leven met nierkanker’. De ziekte openbaarde zich in 2008 en dwong hem langzamerhand stappen terug te doen. Tussen menig doktersbezoek door legde Hoffer zich nog nadrukkelijker dan voorheen toe op het menselijke verhaal, wat majestueus culmineerde in het boek ‘Zo bijzonder ben ik niet!’, gemaakt samen met fotograaf Yke Ruessink. De bijzondere wijze waarop hij met zijn ziekte omging (‘ik zie de tumoren als mijn vrienden, niet als mijn vijanden’), deelde hij openhartig met zijn lezers. ‘Kanker heeft mij veel geleerd. Hoe belangrijk kleine dingen in het leven zijn (…) Het is alsof ik opnieuw geboren ben’, schreef hij in maart 2013. De afgelopen weken stonden in het teken van afscheid, aanvaarding en vertrouwen. ‘Ik geef me over aan alles wat komt’.

Elk mens gaat zijn onbekende weg door het leven. Dit schreef Nico Hoffer tot besluit van zijn laatste verhaal, dat zaterdag 14 juni in onder meer de Stentor stond. Zijn weg eindigde drie dagen later, de dinsdag waarop hij - zoals hij het zelf omschreef - ‘overging naar de andere zijde’.

Niek Megens

Foto: Yke Ruessink

Nico Hoffer was als mens én journalist uniek in zijn soort. Vanuit een oprechte interesse in de medemens en zijn drijfveren kon hij diepere lagen aanboren, die hij vertaalde in verhalen waarmee hij mensen in hun hart wist te raken. Kroon op zijn werk is het interviewboek ‘Zo bijzonder ben ik niet!’, dat onlangs werd verkozen tot Beste Boek Achterhoek Liemers 2013.

Hoffer begon zijn loopbaan in de jaren ‘70 bij het Noordhollands Dagblad (NHD), standplaats Hoorn. Daar onderscheidde hij zich door zijn principiële weigering om auto te rijden. Per fiets verplaatste hij zich door de polders om verslag te doen in de tien West-Friese dorpen die hij onder zijn hoede had. Toen De Telegraaf het NHD overnam, vertrok Hoffer - die het vertikte om onder Telegraaf-vlag te werken - naar Zutphen, waar hij de redactie van het Zutphens Dagblad kwam versterken. Als fervent gebruiker van het openbaar vervoer maakte hij een uitstapje naar de NS. Ook werkte hij enige tijd voor de Wereldomroep. Steeds keerde hij terug in de schoot van zijn grote liefde: de regionale dagbladjournalistiek.

Hoffer werkte als verslaggever en chef op redacties van Wegener-kranten in zijn woonplaats Zutphen en ook in Deventer, Arnhem, Apeldoorn en Zwolle. Vanuit zijn oer-optimistische grondhouding wist hij als bruggenbouwer eenheid en sfeer te creëren bij redacties waaraan hij leiding gaf.

Verbinding, als er één woord is waarin leven en werken van mensen-mens Nico Hoffer samenvallen is dit het. In zijn manier van interviewen, weerspiegeld in zijn verhalen, was wezenlijk contact met de medemens een constante factor. ‘Bij Nico is de opgebouwde relatie altijd zeker zo waardevol als het verhaal dat in de krant komt’, schreef hoofdredacteur Alex Engbers van de Stentor in een fraai boekwerk, dat Hoffer in april jongstleden bij zijn vervroegde afscheid van de krant werd aangeboden.

De laatste jaren van zijn leven stonden in het teken van, zoals Hoffer het omschreef, ‘ríjk Leven met nierkanker’. De ziekte openbaarde zich in 2008 en dwong hem langzamerhand stappen terug te doen. Tussen menig doktersbezoek door legde Hoffer zich nog nadrukkelijker dan voorheen toe op het menselijke verhaal, wat majestueus culmineerde in het boek ‘Zo bijzonder ben ik niet!’, gemaakt samen met fotograaf Yke Ruessink. De bijzondere wijze waarop hij met zijn ziekte omging (‘ik zie de tumoren als mijn vrienden, niet als mijn vijanden’), deelde hij openhartig met zijn lezers. ‘Kanker heeft mij veel geleerd. Hoe belangrijk kleine dingen in het leven zijn (…) Het is alsof ik opnieuw geboren ben’, schreef hij in maart 2013. De afgelopen weken stonden in het teken van afscheid, aanvaarding en vertrouwen. ‘Ik geef me over aan alles wat komt’.

Elk mens gaat zijn onbekende weg door het leven. Dit schreef Nico Hoffer tot besluit van zijn laatste verhaal, dat zaterdag 14 juni in onder meer de Stentor stond. Zijn weg eindigde drie dagen later, de dinsdag waarop hij - zoals hij het zelf omschreef - ‘overging naar de andere zijde’.

Niek Megens

Foto: Yke Ruessink

Bekijk meer van

Carrière

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur

Linda Nab
Redacteur

Lars Pasveer
Redacteur

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur

Anneke de Bruin
Vormgever

Marc Willemsen
Webontwikkelaar

Vacatures & advertenties

redactie@villamedia.nl

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.