I.M: Verslaggever Monne Reitsma (1970-2026) hield van de honkbalsport en van zijn club -  ’Zonder hem had Rooswijk niet meer bestaan’

Er stonden twee mensen op een verder volledig verlaten sportpark. Het was die ochtend ijskoud en regenachtig, maar toch klonk het vertrouwde geluid van een knuppel die een bal raakt. Op het complex van HSV Rooswijk, onder de rook van Tata Steel, gooide Monne Reitsma balletjes op. Die werden weggeslagen door zoon Paddy, onder bemoedigende teksten van vader Monne.

Theo Plasschaert, sportverslaggever, vertelt de anekdote met een lach. Hij kende zijn vakbroeder goed. Reitsma, die een jaar geleden de sportjournalistiek verruilde voor een baan als regioverslaggever, was thuis in alle sporten. Volgde voor deze krant jarenlang de verrichtingen van Telstar. Interviewde atleten en rugbyers. Maar de echte sportliefde van Reitsma, dat was onmiskenbaar het honkbal.

Bert Zwart was een jonge speler van het eerste team van Rooswijk toen hij zag hoe de sport de kleine Reitsma betoverde. Zijn vader Theo Reitsma, vermaard sportcommentator, was voorzitter van de club. “Ik zie de Toyota Celica van Theo nog voorrijden bij ons sportpark. En dan liep Monne aan de hand van zijn moeder richting het veld, waar hij keek naar onze wedstrijden.”

Oliebollentoernooi
Net als zijn vader werd Reitsma sportjournalist én werd hij steunpilaar van de honkbalclub uit Velsen-Noord. Hij werd lid van Rooswijk in 1977. Zelfs vanaf zijn ziekbed bleef Reitsma betrokken bij de club en hielp hij bij de organisatie van het recente traditionele Oliebollentoernooi.

“Hij deed alles”, weet Plasschaert. “Hij was speler, coach en maakte als het nodig was de kleedkamer schoon.” Zwart: “Zonder Theo en Monne had deze club niet meer bestaan, dat durf ik wel te zeggen.”

Plasschaert maakte hem ook mee als verslaggever op het hoogste niveau, bij de wedstrijden van het Nederlands team. “We stelden dan samen de vragen op de persconferentie, maar de echte verhalen hoorden we na afloop, als we met de spelers stonden na te praten. Hij kon goed overweg met de topspelers.”

Honkbalweek
Reitsma deed namens deze krant verslag van grote internationale honkbaltoernooien. Uiteraard was hij een vast gezicht bij de Haarlemse Honkbalweek. De liefde voor de sport waarover hij veel schreef, ging ver. ’s Nachts zocht hij online naar livestreams van Amerikaanse wedstrijden. Op vakantie in Amerika of Curaçao ging hij op zoek naar honken en verhalen.

Het draaide bij Reitsma om de daden, niet om de woorden. Een uitvoerig verteller was de geboren Haarlemmer niet. Hij luisterde. De eigengereide verslaggever stelde zich bescheiden op en predikte kalmte; een goede eigenschap in een krantenwereld met strakke deadlines en steeds wijzigende plannen. “Maar het ongeremde enthousiasme spatte er werkelijk vanaf als je hem training zag geven aan de jongste jeugd”, zegt Zwart.

Monne Reitsma overleed eerder deze maand aan de gevolgen van een leverziekte. Hij laat zijn vrouw Annemiek en kinderen Paddy (17) en Moira (14) na.