‘Eindbod en ultimatum voor werkgevers’
Vrijdag 2 december krijgen de werkgevers een eindbod met ultimatum voorgelegd voor de CAO Dagblad. Dat stelt NVJ-secretaris Marc Visch, na afloop van een bijeenkomst op 1 december in De Observant in Amersfoort. Vertegenwoordigers van alle krantenredacties kwamen hier samen om te praten over vervolgstappen na de mislukte onderhandelingen over de nieuwe CAO. De actiebereidheid onder dagbladjournalisten is groot, constateert de NVJ. ‘Dagbladjournalisten zijn geschrokken van de voorstellen van de werkgevers. Ze vinden die “onfatsoenlijk” en “schofferend”’, constateert Visch.
Maandag 28 november werd bekend dat de onderhandelingen over een nieuwe CAO waren mislukt. Struikelblokken zijn de auteursrechtenvergoeding van 0,5 procent, de loonsverhoging na vier jaar van praktische stilstand, de looptijd (30 maanden) en de pensioenafbraak door minimum pensioenvoorwaarden buiten werking te stellen.
Praat mee
5 reacties
Jacqueline Steenwijk, 1 december 2011, 18:43
Het ultimatum is gesteld. En het is een mild ultimatum. Het lijkt nu alsof de strijd om de CAO gaat. Maar dat is het voor mij in ieder geval niet. Het aanbod van de werkgevers was schofferend. Het was de druppel. Tien jaar lang hebben wij journalisten ingeleverd: voor het behoud van collega’s, de kwaliteit van ons vak en de toekomst van ons beroep. Om tot de ontdekking te komen dat wij kunnen blijven inleveren. Op secundaire arbeidsvoorwaarden, op mankracht, op de CAO en helaas ook door landelijke regelgeving. En al die tijd willen de aandeelhouders hun winsten behouden. Hebben zij ook ingeleverd? Hebben zij ook hart voor ons ambacht?
Dit is wat ik heb ingeleverd in de twaalf jaar dat ik in de dagbladjournalistiek werk, eerst bij Dagblad de Limburger, nu bij de GPD
- Winstdeling van 12 naar 8 procent. En sinds ik bij de GPD werk dus 5 procent
- Afschaffing uitwisselingsvergoeding, 3 of 4 procent, weet niet meer precies hoeveel het was. Werkte in die tijd voor Dagblad De Limburger.
- Afschaffing gratis abonnementen, geef toe was een luxe de VNU-arbeidsvoorwaarden, maar we hebben ze wel ingeleverd. We kregen er een vergoeding voor terug, maar die dekte niet de kosten
- Pensioen van laatste loon, naar middelloon
- Afschaffing VUT
- Aanpassing loongebouw, waardoor we minder grote salarisstappen per jaar maken en ons loon gemaximaliseerd is naar het soort medium waarvoor we werken
- Verlaging inconveniëntietoeslag, van 3 naar 1 procent. Geef toe, we kregen tot dan toe volgens de letters van de regels teveel, dat werd nu gecorrigeerd. Maar het was opnieuw een achteruitgang
- Al vele jaren een lagere loonsverhoging dan de inflatie
- Personeelsbestand van de Limburgse kranten is sinds 2000, corrigeer me als ik het fout heb, met zestig procent verlaagd, bij de GPD met dertig procent
Mijn lijstje is niet eens compleet. Ik nodig jullie uit het aan te vullen. En het gaat maar door. Dit ultimatum is slechts het begin. Het gaat iedere keer weer alleen maar om geld. Het is tijd dat wij op staan en zeggen: Stop. Het gaat vanaf nu om kwaliteit en het behoud van ons vak. En daar zijn journalisten voor nodig. Mensen met kennis en kunde. Mensen die daar ook naar betaald mogen worden.
Jacqueline Steenwijk
ruud linssen, 1 december 2011, 19:23
Heel mooi Jacqueline Steenwijk. Er moet gevochten worden voor een zeldzaam mooi vak, dat fundament geeft aan onze democratie. Dus inderdaad: stel grenzen, ook aan de oprukkende commercie. Advertentieverkopers hebben niets te zoeken in het kielzog van journalisten. Verdedig onafhankelijkheid van schrijven.
Bert Albers, 2 december 2011, 12:13
Moeilijke tijden voor mensen met een hart dat klopt voor betrokken journalistiek. Ik kan me de exacte procenten niet meer herinneren uit mijn tijd bij De Limburger, maar van een directeur die beweerde dat de papieren krant aan het einde van zijn economische leven is, heb je weinig te verwachten…Het is jammer dat journalistieke bedrijven uiteindelijk afhankelijk zijn van mensen met een horizon van pakweg zes maanden. Dat geeft geen ruimte voor de noodzakelijke vernieuwingen, ook in de manier waarop je met journalistiek je brood kunt verdienen. Het wordt tijd dat er wat mensen worden wakker geschud, want onafhankelijke journalistiek heeft wel degelijk een functie, zeker in deze tijd.
Dat neemt niet weg dat de journalistiek ook in eigen kring solidariteit mag zoeken. Bijvoorbeeld die tussen tv-journalisten met salarissen die alle CAO-onderhandelingen tot een lachertje maken, en de krabbelaars met hun poten in de journalisteieke modder. Of is dat naïef en ouderwets?
Jacqueline Steenwijk, 2 december 2011, 18:59
Is dat wat onze werkgevers willen?
De journalistiek heeft inderdaad een belangrijke functie. En ja, het is tijd dat wij allen solidair gaan worden met onszelf en ons vak. Want als het personeel zo weg gesaneerd is dat er geen tijd meer overblijft om berichten te checken, om op de hoogte te blijven van het nieuws, om ons te verdiepen in onderwerpen zodat we die mogelijkheid behouden om nieuws op waarde te schatten en onze kritische blik te kunnen houden, als al dit alles wordt weggesaneerd, dan hebben kranten inderdaad geen journalisten meer nodig, maar slechts secretaresses die persberichten optikken. En vanaf die dag leven we niet meer in een democratie, maar in een dictatuur.
Is dat wat onze werkgevers willen?
Olof van Joolen, 3 december 2011, 23:14
Vind eerlijk gezegd de toon van Jacqueline en ook de brief van de NVJ nogal erg aan de extreem dramatische kant. Je argumentatie loopt wat mij betreft ook deels uit de rails. Want de journalistiek word er toch niet slechter als je ipv 12 procent 8 procent winstdeling krijgt? Of geen gratis krant…
Laat er geen twijfel over bestaan. Ik vind het ook bepaald niet sjiek dat werkgevers al jaren lang niet eens inflatie corrigeren. Ook al gaat het nu niet lekker; het kan niet zo zijn dat alleen werknemers daarvoor de rekening moeten betalen. Zeker niet in concerns die mede met de content die wij maken nog steeds mooie resultaten boeken. Dus er moet gewoon een fatsoenlijk voorstel komen.
Maar laten we nou niet doen alsof dit het beslissende moment is voor de vaderlandse dagbladpers. Want dat zit hem niet in inflatiecorrectie of seniorendagen. Dat zit hem veel meer in de bereidheid jong talent een kans te geven en structureel te investeren in goede mensen om redacties weer wat extra slagkracht te geven. Persoonlijk zou ik daar ook liever wat meer aandacht voor zien.