website over journalistiek

x

Villamedia heeft een app

 

Exclusieve inhoud Sluiten

Een NVJ-lid heeft dit artikel met je gedeeld. Gratis een maand alles lezen? Klik hier.

Een NVJ-lidmaatschap geeft je recht op:

  • Persoonlijk advies
  • Juridisch advies & rechtsbijstand
  • Perskaart
  • Korting op cursussen
  • Villamedia magazine

Word lid Verder lezen

Een CV is geen zoekplaatje

Jolan Douwes — Geplaatst in Werk op woensdag 5 oktober 2016, 09:40

'Op advies van mijn zus, die personeelsadviseur is bij een bank, sta ik vriendelijk glimlachend op de foto.'

'Op advies van mijn zus, die personeelsadviseur is bij een bank, sta ik vriendelijk glimlachend op de foto.' - © Irene Dral/Beeldzaak

Tips & Trucs Wat staat goed op het CV van een beginnend media-talent? Een stage in New York of een bijbaan achter de kassa? Nachtdiensten bij de radio of een reis naar Zuid-Amerika? Twee jonge journalisten en twee leidinggevenden vertellen waar ze op letten. ‘Bij één foto dacht ik: je solliciteert toch niet bij een modellenbureau?’

‘Jonge hond gezocht voor RTL Z’. Eind­redacteur Thomas Ruigrok deed deze oproep laatst op LinkedIn en Facebook. Hij zocht een redacteur die goed overweg kon met sociale media. Binnen de kortste keren zaten er 25 CV’s in zijn mailbox. Welke viste hij eruit voor een sollicitatiegesprek? ‘Hoe simpeler hoe beter. Ik houd van een motivatie in een regel of tien en een CV op hooguit twee A4’tjes.’ Voor een brief in een bonbondoos of een CV in de vorm van een menukaart geeft Thomas Ruigrok geen extra punten. ‘Bij mij telt vooral de inhoud.’

Hij nodigde drie jonge honden uit die alles bleken te weten van Snapchat en Instagram. ‘Ik kreeg van één sollicitant zelfs college wat wij allemaal verkeerd doen op de sociale media.’ De kandidaten waren eigenwijs en ongewoon, precies wat de eindredacteur zocht, maar hun kennis van het nieuws stelde hem teleur. Hij moet nog een keer door de stapel CV’s.

Lindsay Mossink, chef redactie bij NU.nl, heeft haar handen vol aan jonge sollicitanten. Zelfs als ze zoekt naar een freelance nacht­redacteur krijgt ze al tachtig reacties. ‘Vier jaar geleden ben ik ook zo begonnen. Het is best zwaar om vijf nachten achter elkaar te werken en dan twintig nachten vrij te hebben, maar je kunt hier snel doorstromen naar banen overdag.’ Vandaar dat er steeds nieuwe nachtwerkers nodig zijn.

Als Mossink de CV’s doorneemt, stuit ze vaak op zoekplaatjes. Drie kantjes vol met banen die niets te maken hebben met de journalistiek, bijvoorbeeld. ‘Dan staat er hier een commercieel functietje, daar een baantje in de supermarkt. Ik krijg vaak zo’n lap niet-relevante informatie dat ik geneigd ben af te haken.’

Nachtdienst
Christel van der Meer (27) had al snel door wat goed staat op haar CV. Als student journalistiek in Utrecht verdiende ze meer geld bij de IKEA dan in de nachtdienst bij omroep WNL. Maar bij de beddenafdeling deed ze geen media-ervaring op. Bij de radio wel, als redacteur en regisseur. ‘Om die reden heb ik ook voor een blad van NOC*NSF geschreven en filmpjes gemaakt voor het Heineken Huis in Londen.’

Sinds ruim een jaar werkt ze als bureauredacteur bij Omroep Brabant. Die baan zegt ze vooral te danken aan goede contacten in de journalistiek. ‘Het is fijn als leidinggevenden van andere omroepen je willen aanbevelen. Je kunt zelf wel opgeven dat je snel kunt werken en toegankelijk kunt schrijven, maar het helpt als anderen dat bevestigen.’

De grootste angst van haar generatie is dat ze kansen missen, zegt Van der Meer. ‘Jonge journalisten vinden het moeilijk om hun studie af te maken na hun stage. Of een half jaar te vertrekken naar het buitenland. Ze zijn bang dat opdrachtgevers ze daarna vergeten zijn. Ik vind dat ze hun diploma moeten halen, maar zij kiezen liever voor een ellenlang CV vol kleine baantjes in de journalistiek.’

Tegendraads
Sam Trompert (27), sinds kort verslaggever bij Holland Media Combinatie (HMC), koos voor een tegendraadse strategie. Toen hij studeerde in Groningen, sloeg hij het advies van zijn docenten in de wind. Hij wilde zich niet specialiseren, maar juist zo breed mogelijk inzetbaar zijn. Daarom deed hij een jaar bestuurswerk bij een studievereniging, hij presenteerde bij een lokale radio, blogde en deed een scriptie-onderzoek naar opinie-artikelen in kwaliteitskranten.

‘Het bestuursjaar was leerzaam, maar ook een opoffering. Ik heb er lang over nagedacht of ik mijn studie ervoor opzij wilde schuiven, maar ik deed het ook voor mijn CV. Tot mijn verbazing ben ik er in sollicitatiegesprekken nog nooit naar gevraagd.’ Zijn scriptie-onderzoek -je, zegt Trompert er bescheiden bij, maakt meer indruk. Als hij bij dagbladen op gesprek komt, is de eerste vraag: ‘Wat noem jij een kwaliteitskrant? Zijn wij dat ook?’

Na radiowerk bij Met het Oog op Morgen en Omroep West wilde hij weer schrijven. Voor zijn laatste sollicitatie ging hij te rade bij zijn zus, personeelsadviseur bij een bank. Zij vond de lay-out van zijn CV nog niet 3.0 genoeg. ‘Mijn gegevens staan nu in een blauwe balk aan de linkerkant en mijn werkervaring en opleidingen staan rechts. Op advies van mijn zus sta ik vriendelijk glimlachend op de foto. En ik houd het bij één A4.’

Fris en verzorgd
Zo’n compact CV kan RTL Z-eindredacteur Ruigrok wel waarderen. Van ‘gekkigheden’ in de vormgeving is hij niet gecharmeerd. Maar een foto helpt. ‘Ik kijk altijd of iemand er fris en verzorgd uitziet.’ Hobby’s als zeilen en basketballen scheppen in zijn geval een band. En vrijwilligerswerk met daklozen of studies in het buitenland doen het goed.

Met één A4 scoort een sollicitant ook bij NU.nl-chef Mossink. Maar ook aan haar is een wilde vormgeving niet besteed. ‘Laatst deed ik een sprong naar achteren in mijn stoel. De lay-out was zo heftig, overal zag ik kleuren. Ik snap dat je wilt opvallen, maar je informatie moet wel overzichtelijk blijven.’

Foto’s ziet ze steeds minder op CV’s. ‘Is dat soms een trend?’ Om toch een beeld te krijgen, gaat Mossink kandidaten dan maar googelen. ‘Ik let op professionaliteit en representativiteit. Eén keer zag ik een foto van een jong meisje waarbij ik dacht: je solliciteert toch niet bij een modellenbureau.’

Hebben de eindredacteur en de redactiechef nog een geheime tip? Ze komen allebei met hetzelfde: wie eerst een praatje durft te maken, heeft meteen een voorsprong. ‘Op de laatste vier vacatures kreeg ik maar één telefoontje’, zegt Mossink. ‘Van William, die naam onthoud ik. Gisteren belde hij opnieuw om te vragen hoe ver we zijn. Heel goed dat hij ons achter de broek zit. ­William komt op gesprek.’

CV-TIPS
• Houd het bij één A’4 (hooguit twee);
• Schrap de titel ‘Curriculum vitae’, dat weet de lezer al. Of zet je naam erbij;
• Houd je gegevens kort, want die zijn saai;
• Officiële voornamen zijn overbodig, alleen je voor- en achternaam;
• Zet je LinkedIn-url erbij en eventueel je Twitter-account;
• Je burgerlijke staat hoeft niet;
• Namen en leeftijden van eventuele kinderen: weg ermee;
• Je geboortedatum wel melden, je geboorteplaats alleen als het relevant is;
• Kies een recente, professionele kleurenfoto waarop je lacht;
• Maak je profiel persoonlijk en origineel. Drie regels zijn genoeg;
• Noem alleen relevante banen, opleidingen en cursussen;
• Kies een lay-out die bijdraagt aan een goed overzicht;
• Pas op met kleuren, blauw is veilig, roze is riskant;
• Noem hobby’s die kunnen leiden tot gespreksstof;
• Geef nooit referenties op, je kunt wel melden: ‘Beschikbaar op aanvraag’;
• Op liegen staat een boete wegens valsheid in geschrifte;
• Laat je CV checken op taalfouten en slordigheden;
• Je valt op als je een portfolio, Prezi-presentatie of videoboodschap toevoegt;
• Pas je CV aan elke vacature aan.

Bronnen: ‘Het grote sollicitatiewerkboek’ van Aaltje Vincent en ‘Het perfecte curriculum vitae’ van Léon Keemer

Nog geen reacties

Om te reageren moet je een Villamedia Account hebben en moet je eerst ingelogd zijn.