Argos mag toch in archieven Oltmans

Argos meldde eerder op basis van speurwerk in het meterslange archief, dat Oltmans (die in 2004 overleed) bemiddelde tussen de Surinaamse legerleider Desi Bouterse en wapenfabrikant Theodor Cranendonk. Oltmans zou hier één miljoen Zwitserse francs voor ontvangen, maar…de deal ging niet door. Reden genoeg voor Argos om te kijken of er nog meer brisant materiaal in het archief verborgen zou liggen. Maar volgens Joustra gaf dit geen pas, aangezien de stichting het materiaal als dagboeken uitgeeft. Joustra: ‘Als je willekeurig gaat grasduinen op zoek naar nieuwtjes is de lol ervan af.’ De suggestie van Argos (in zijn eigen uitzending) dat Joustra eventueel nieuws voor Elsevier zou hebben willen bewaren vindt hij ‘niet netjes’. Arends zegt in reactie blij te zijn met de ‘welwillende opstelling’ van Joustra, maar begrijpt nog steeds niet waarom hij in eerste instantie toegang kreeg tot het archief en zich nu aan ‘allerlei restricties’ moet houden.

Is Joustra eigenlijk geschokt dat Oltmans bemiddelde bij het leveren van wapens aan Bouterse? ‘Nee, dat zou een typisch Nederlandse reactie zijn in de trant van: wapenhandel is per definitie fout. Maar we zijn tenslotte ook bevrijd door wapens. De reputatie van Oltmans interesseert de stichting niet. Het gegeven dat Oltmans deals maakte is overigens al eerder beschreven. De stichting heeft maar één doel: dagboeken uitgeven. Dat is een hele klus, die vrijwillig wordt gedaan of tegen een hele kleine vergoeding.’