9 tot 5
Ik heb niks te klagen. Althans, ik heb relatief weinig te klagen, ware het niet dat ik altijd wel iets te klagen weet te verzinnen. Ik zie dat freelancers om me heen het moeilijk hebben, want in elk vakgebied lijkt ‘het potje’ op te zijn. Mijn spaarpotje wordt de laatste tijd redelijk constant gevuld. Daar ben ik heel erg blij mee, dankbaar voor en trots op. Mag ik dan klagen? Nee!
Maar ik doe het toch eventjes. Ik ben namelijk mijn vrijheid kwijt. Ik doe een klus, die zo groot is, dat ik het in-house noem. Wat vind ik het moeilijk om op kantoortijden te werken! Van 9 tot half 6, elke dag, op hetzelfde kantoor. Het past me niet. Als kind riep ik al ‘9 tot 5, niks voor mij!’ Misschien zei ik het alleen omdat het tof was om dat te zeggen (burgerlijkheid, blehhhh), misschien omdat het echt mijn overtuiging was. Feit is dat ik het zei.
Het zet me aan het denken. Waarom ben ik ook alweer met freelancen begonnen? Ik zie zoveel voordelen van flexibele werktijden, dat ik me moeilijk voor kan stellen waarom iemand ooit heeft bedacht dat het een goed idee was om vaste werktijden in te voeren. Als schaapje uit een enorme kudde draaf ik nu elke ochtend om 8 uur door het Centraal Station van Utrecht.
Vanaf de roltrap richting het perron heb ik een prachtig zicht over de mensenmassa, en ik verwonder me elke dag weer over de omvang van de kudde. ‘Why are you in a hurry?’, staat op een grote poster in het station. Inderdaad, omdat je baas zegt dat je om 9 uur op je werk moet zijn. Je kunt je bijna niet voorstellen dat dit mensen zijn met een eigen wil, dat er mogelijk intellectuelen tussenlopen die later die dag grootse prestaties zullen leveren op hun werk. Jaa, het begin van de dag is een feestje.
Dan kom je aan op kantoor en is het 8 uur achtereen vlammen. Ik kan me dus niet voorstellen, dat dat efficiënter is dan werken op flexibele tijden. Als ik thuis werk, kom ik ook aan de 8 uur, maar de dag ziet er anders uit. Ik slaap gemiddeld 7 uur, dus heb 17 uur over om werk in te plannen. In theorie kan ik na elk uur werken, dus een uur pauze nemen. Bovendien kan ik wisselen tussen opdrachtgever A, B, C en D, waardoor ik elke keer weer fris naar m’n werk kan kijken. Ideaal. En dan nog een praktisch punt. Als ik op flexibele tijden werk, kan ik de loodgieter ontvangen als de kraan lekt. Mijn kraan is al een maand kapot. Ik begrijp het niet, hoe doen fulltime werkenden dat?
Doe mij maar flexibele uren. Beter begin van de dag, efficiënter, en praktischer. Er is maar een nadeel: het gevaar dat je vergeet om in die 17 uur een paar uurtjes pauze te houden. Maar dat is dan wel je eigen keus, dan mag je ook niet klagen.
——-
Praat mee