‘Te weinig overleg in Hilversum’

Het stoppen met journalistiek staat voor Kurpershoek los van zijn start in de politiek: ‘Ik ben gestopt en toen waren er allerlei nieuwe mogelijkheden. Ik had ook tweedehandsauto’s kunnen gaan verkopen of een hondenfokkerij kunnen beginnen, bij wijze van spreken. Maar ik was altijd al geïnteresseerd in de lokale politiek, dus dit is een logische stap.’

Begin januari zette Kurpershoek een punt achter zijn afwisselende carrière: ‘Ik vond het in toenemende mate moeilijk om met tientallen omroepjournalisten achter dezelfde verhalen aan te rennen zonder dat daar overleg over is. Zonde van mijn tijd. Ik heb momenteel geen plannen om nog iets journalistieks te doen.’ Hij gaat wel starten met geven van mediatraining.

Een korte terugblik op de carrière van Kurpershoek. Hij begon bij NCRV’s toenmalige actualiteitenrubriek Hier en Nu, gevolgd door een baan als buitenlandverslaggever bij Radio 1. Daarna werkte hij als verslaggever in crisisgebieden: Kosovo, het Midden-Oosten, Irak en Afghanistan. In Afghanistan ontsnapte hij aan de dood, waarop hij terugkeerde naar Nederland.

Tussen 2004-2007 was hij VS correspondent bij de NOS. Toen volgde rustiger werk, als presentator bij EénVandaag en KRO Brandpunt. Om in 2011 toch weer naar het buitenland te vertrekken, waar hij vanuit Cairo verslag deed van de Egyptische revolutie.

Zijn mooiste klus was het verslag van Nelson Mandela’s vrijlating in Zuid-Afrika: ‘Toen had ik het gevoel vooraan te staan in de geschiedenis.’

Wat betreft de politiek gaat het hem specifiek om zijn eigen gemeente, ambities om naar Den Haag te gaan zijn er niet. ‘De Neerijnense politiek wordt gekenmerkt door interne worstelingen op het gemeentehuis en raadsleden die erg met zichzelf bezig zijn. Ik vind dat er te weinig aandacht is voor waar de gemeente zich mee bezig zou moet houden.’ Zijn missie is het slechte imago van de gemeentepolitiek verbeteren en mensen weer vertrouwen geven. ‘Het maakt niet uit of je rood of blauw stemt, het gaat erom dat het beleid goed uitgelegd wordt, zonder onderling gedoe tussen raadsleden.’