noodfonds

— woensdag 28 maart 2012, 11:15

Rob Soetenhorst (1933-2012)

‘We hebben het niet gered. Vermoedelijk was de prijs ook te hoog.’

Een van de laatste keren dat Rob Soetenhorst en ik met elkaar spraken, ging het - kon het anders? - over de Haagsche Courant. Na lange jaren van geleidelijke afbrokkeling was van die krant, het eens zo trotse vlaggenschip van Sijthoff Pers, niet veel meer overgebleven dan een insteeksel bij het AD.

Eerst Rob, later ik, hebben tussen 1985 en 2001 van alles gegaan om die ondergang te keren. Dat het uiteindelijk niet gelukt is, is iets dat blijft steken. Dat zeker ook Rob stak, krantenman als hij was. Voor hem was de teloorgang van de Haagsche Courant niets minder dan de ondergang van een vorm van journalistiek die in de tweede helft van de twintigste eeuw, zijn tijd, heerste als ‘koningin der aarde’: de schrijvende, analyserende en opiniërende journalistiek.

Rob Soetenhorst paste wonderwel in de tijd dat de krant een mijnheer was.

Opgegroeid in Den Haag - als buurjongen van Han Voskuil, zoon van de legendarische hoofdredacteur van Het (Vrije) Volk - studeerde Soetenhorst in Leiden: geschiedenis. Het vormde hem voor het leven. Ook toen hij via de Wereldomroep en de GPD in de dagbladwereld terecht kwam, was hij steeds op zoek naar de grote lijn. Hij wilde begrijpen hoe het zo gekomen was.

Als journalist had Soetenhorst iets erudiets. Van afstand beschouwde hij graag, wik en woog hij zorgvuldig, vanuit een liberale openheid, steeds op zoek naar historische verklaringen, parallellen en andere verbanden.

Het nieuws, door journalisten vaak met een hoofdletter geschreven, beschouwde hij op afstand. ‘Waar openen we vandaag mee?’ Bij het Leidsch Dagblad en later de Haagsche Courant hebben eindredacties het hun hoofdredacteur dikwijls horen vragen.

Soetenhorst was mild.

In zijn ‘hoofdartikelen’ - de Haagsche Courant had een rijke traditie - overheerste steeds nuance, welwillendheid en vooral ook ‘empathie’, zoals hij het zelf noemde. Hij was niet een journalist die met een scherp geslepen pennetje klaar stond. Die mildheid, soms versleten voor schuwheid, typeerde hem ook als hoofdredacteur. Van conflicten hield hij niet, van discussies des te meer.

Daarom heeft hij als adjunct op de achtergrond zo’n belangrijke rol kunnen spelen bij de ‘echte’ fusie van de NRC en het Algemeen Handelsblad in de jaren ’70, als beminnelijk makelaar tussen ‘Rotterdam’ en ‘Amsterdam’. Te hebben meegebouwd aan zo’n kwaliteitskrant, was z’n ‘finest hour’.

Met spijt sloeg Rob de ondergang van die vorm van journalistiek gade. Wetend dat die tijd voorbij was: ‘Die Haagsche Courant van ons was niet meer redden.’

Jan Schinkelshoek, hoofdredacteur Haagsche Courant (1994-2001)

‘We hebben het niet gered. Vermoedelijk was de prijs ook te hoog.’

Een van de laatste keren dat Rob Soetenhorst en ik met elkaar spraken, ging het - kon het anders? - over de Haagsche Courant. Na lange jaren van geleidelijke afbrokkeling was van die krant, het eens zo trotse vlaggenschip van Sijthoff Pers, niet veel meer overgebleven dan een insteeksel bij het AD.

Eerst Rob, later ik, hebben tussen 1985 en 2001 van alles gegaan om die ondergang te keren. Dat het uiteindelijk niet gelukt is, is iets dat blijft steken. Dat zeker ook Rob stak, krantenman als hij was. Voor hem was de teloorgang van de Haagsche Courant niets minder dan de ondergang van een vorm van journalistiek die in de tweede helft van de twintigste eeuw, zijn tijd, heerste als ‘koningin der aarde’: de schrijvende, analyserende en opiniërende journalistiek.

Rob Soetenhorst paste wonderwel in de tijd dat de krant een mijnheer was.

Opgegroeid in Den Haag - als buurjongen van Han Voskuil, zoon van de legendarische hoofdredacteur van Het (Vrije) Volk - studeerde Soetenhorst in Leiden: geschiedenis. Het vormde hem voor het leven. Ook toen hij via de Wereldomroep en de GPD in de dagbladwereld terecht kwam, was hij steeds op zoek naar de grote lijn. Hij wilde begrijpen hoe het zo gekomen was.

Als journalist had Soetenhorst iets erudiets. Van afstand beschouwde hij graag, wik en woog hij zorgvuldig, vanuit een liberale openheid, steeds op zoek naar historische verklaringen, parallellen en andere verbanden.

Het nieuws, door journalisten vaak met een hoofdletter geschreven, beschouwde hij op afstand. ‘Waar openen we vandaag mee?’ Bij het Leidsch Dagblad en later de Haagsche Courant hebben eindredacties het hun hoofdredacteur dikwijls horen vragen.

Soetenhorst was mild.

In zijn ‘hoofdartikelen’ - de Haagsche Courant had een rijke traditie - overheerste steeds nuance, welwillendheid en vooral ook ‘empathie’, zoals hij het zelf noemde. Hij was niet een journalist die met een scherp geslepen pennetje klaar stond. Die mildheid, soms versleten voor schuwheid, typeerde hem ook als hoofdredacteur. Van conflicten hield hij niet, van discussies des te meer.

Daarom heeft hij als adjunct op de achtergrond zo’n belangrijke rol kunnen spelen bij de ‘echte’ fusie van de NRC en het Algemeen Handelsblad in de jaren ’70, als beminnelijk makelaar tussen ‘Rotterdam’ en ‘Amsterdam’. Te hebben meegebouwd aan zo’n kwaliteitskrant, was z’n ‘finest hour’.

Met spijt sloeg Rob de ondergang van die vorm van journalistiek gade. Wetend dat die tijd voorbij was: ‘Die Haagsche Courant van ons was niet meer redden.’

Jan Schinkelshoek, hoofdredacteur Haagsche Courant (1994-2001)

Bekijk meer van

Carrière

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur

Linda Nab
Redacteur

Lars Pasveer
Redacteur

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur

Anneke de Bruin
Vormgever

Marc Willemsen
Webontwikkelaar

Vacatures & advertenties

redactie@villamedia.nl

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.