— woensdag 26 juni 2019, 16:14 | 1 reactie, praat mee

Pieter Klok hoofdredacteur de Volkskrant

© Jiri Büller /de Volkskrant

Pieter Klok (47) is de zevende hoofdredacteur van de Volkskrant. Hij volgt per 1 september Philippe Remarque op, die directeur journalistiek wordt bij de DPG Media, de eigenaar van onder meer de Volkskrant.

De sollicitatiecommissie heeft ‘unaniem en in groot vertrouwen’ voor hem gekozen, heeft de krant woensdag bekendgemaakt. De redactieraad, de hoofdredactie, stichting de Volkskrant en de eigenaar van de krant staan achter zijn benoeming.

Klok is sinds 2000 in dienst bij de Volkskrant, waar hij onder andere verslaggever en coördinator van de economieredactie was. Hij was eerder ingenieur bij Rijkswaterstaat. Sinds 2010 is hij adjunct-hoofdredacteur.

De sollicitatiecommissie heeft alleen intern gezocht. ‘We hadden er alle vertrouwen in dat een geschikte opvolger binnen de Volkskrant kon worden gevonden’, zegt Annet Aris, voorzitter van de commissie op de website van de krant. ‘We hebben Pieter gekozen vanwege zijn bewezen journalistieke excellentie, bevlogenheid en vermogen te inspireren. We zien in hem een hoofdredacteur die het Volkskrant-dna zal versterken, iemand met een overtuigende visie.’

Klok kiest voor ‘een Volkskrant die begrip aanwakkert in de samenleving in plaats van verontwaardiging stimuleert. Een open, nieuwsgierige krant die ook ongemakkelijke vragen stelt. Een toegankelijke krant waarin we lezers in contact brengen met denkbeelden die niet de hunne zijn. Een krant die geen partij kiest. Als je dat wel doet, drijf je het land uiteen en kiest iedereen zijn eigen zuil.’

Meer bij de Volkskrant.

Praat mee

1 reactie

Bert van Hijfte, 28 juni 2019, 16:52

De Volkskrant en Pieter Klok.
Na de NRC komt ook bij de Volkskrant een einde aan de houdbaarheidsdatum van de hoofdredacteur. Tropenjaren waren het voor Peter Vandermeersch en Philippe Remarque. Minder lezers van de papieren krant, snelle digitalisering en andere voorkeuren van lezers noopten tot een bezinning op de rol van de krant in een “nieuwe” wereld.

Wie nu om zich heen kijkt, ziet dat kranten als de New York Times, Washington Post en Guardian voorop lopen met een ‘business model” waarbij papier en digitaal veel meer dan in Nederland een verbond zijn aangegaan waarbij de sterke punten van beide versies worden ingezet ofwel vertrouwde tastbaarheid naast snelheid en inzet van sociale media. Maar wat voor veel lezers van zogenaamde kwaliteitskranten doorgaans doorslaggevend is: besteed de krant aandacht aan mijn interesses op het gebied van politiek, economie en cultuur? En zo ja, wat is dan de kwaliteit van die artikelen? Helpen ze me een snel veranderende wereld beter te begrijpen en duiden? Als ik ’s ochtends De Volkskrant en de New York Times uit de bus haal weet ik dat met de NYT minimaal tweemaal zo lang bezig ben dan De Volkskrant door de onderwerpkeuze, de diepgravendheid van de artikelen en het grotendeels schrappen van human interest artikelen over particuliere besognes. Helemaal fair is die vergelijking natuurlijk niet. Met 1600 journalisten, goed ingevoerde correspondenten in de belangrijkste steden van de wereld, en zo ongeveer iedereen die voor de NYT wil schrijven steken de 200 journalisten van De Volkskrant wat schril af. Te weinig menskracht en te weinig kennis zijn geen goed recept voor kwaliteit in internationaal perspectief. Leen Vervaeke van De Volkskrant kan moeilijk in haar eentje concurreren tegen een tiental journalisten van de New York Times. En waar de druk om met lage budgetten te produceren toe kan leiden hebben we met Oscar Garschagen van de NRC gezien.
Met Remarque als hoofdredacteur en onder leiding van de Belgische eigenaren werd er verder gewerkt aan de popularisering van de krant om het verlies van abonnees zoveel mogelijk te stelpen. Er kwam (nog) meer aandacht voor (populaire) cultuur, veel human interest en er werden veel columnisten en stukjesschrijvers aangetrokken met hun vaardige pen en hun eigen mening over particuliere wederwaardigheden. Het aantal redactionele pagina’s nam niet of nauwelijks toe. De donderdagse krant ging bijvoorbeeld van 64 naar 56 en afgelopen donderdag naar 48 pagina’s. De Zaterdagse krant werd ook een stuk slanker. En waar het nog altijd aan ontbreekt zijn meer diepgravende stukken, essays en long reads over internationale politiek, globalisering, internationale economische ontwikkelingen, technologie, digitalisering, religie, migratie, en aandacht voor specifieke gebieden als China, India, het Midden-Oosten. En niet onbelangrijk, verdubbel het aantal opinie pagina’s zoals de New Times deed. Geef meer ruimte voor meningen van lezers, laat meer experts aan het woord, vergroot de band met je abonnees.
“De sollicitatiecommissie heeft alleen intern gezocht.’ (…)  ‘We hebben Pieter gekozen vanwege zijn bewezen journalistieke excellentie, bevlogenheid en vermogen te inspireren. We zien in hem een hoofdredacteur die het Volkskrant-dna zal versterken, iemand met een overtuigende visie.’
Klok kiest voor ‘een Volkskrant die begrip aanwakkert in de samenleving in plaats van verontwaardiging stimuleert. Een open, nieuwsgierige krant die ook ongemakkelijke vragen stelt. Een toegankelijke krant waarin we lezers in contact brengen met denkbeelden die niet de hunne zijn. Een krant die geen partij kiest. Als je dat wel doet, drijf je het land uiteen en kiest iedereen zijn eigen zuil.’
Tja. Misschien mogen wij als lezer ook wat “ongemakkelijke vragen stellen”, zoals Geert Mak enkele jaren geleden deed in De Groene m.b.t. de toekomst van de NRC die steeds minder zijn krant was.  “Het eens zo heldere NRC Handelsblad is verworden tot een rommelig tijdschrift. Creativiteit en diepgang moeten wijken voor de snelle stijl van Derk Sauer, Peter Visser en Peter Vandermeersch. Een diep ongelukkig huwelijk. Men moet uit elkaar.” Wat niet gebeurde. Hetzelfde deed zich voor bij De Volkskrant waar de diepgang ook moest wijken voor veel luchtige onderwerpen en de snelle stijl, waarin de hoofdredacteur zelf zo bedreven was. Het succes bij de genoemde Angelsaksische kranten danken ze aan meer zware onderwerpen naast de verstrooiing en duidelijk digitale keuzes die een artikel in de krant meerwaarde geven. Multimediaal, passend bij deze tijd.
“Volkskrant-dna”,  wie het weet te omschrijven, melde zich. Wellicht dat Pieter Klok met zijn bèta dna het zware nieuws meer voorrang kan geven, zodat ik ‘s ochtends niet bij voorbaat weet dat ik de Volkskrant na tien minuten terzijde leg ten faveure van de New York Times. Minder Sylvia Witteman en meer Roger Cohen graag. Ik zie huisgenoot P instemmend knikken.


Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl
020-30 39 750

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur, 020-30 39 751

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur, 020-30 39 752

Linda Nab
Redacteur, 020-30 39 758

Lars Pasveer
Redacteur, 020-30 39 755

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur, 020-30 39 757

Anneke de Bruin
Vormgever, 020-30 39 753

Marc Willemsen
Webontwikkelaar, 020-30 39 754

Vacatures & advertenties

Karen Bais
020-30 39 756

Sofia van Wijk
020-30 39 711

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.