Optimistisch
Ik kan het niet bewijzen maar ik heb het gevoel dat veel, zo niet alle veranderingen in de mediawereld, beginnen in de fotografie. Eerst was iedereen fotograaf dankzij digitale camera’s en later de smartphones, en inmiddels is iedereen journalist. Vaste dienst of freelance? Ik ken geen fotografen in vaste dienst meer en ook het aantal freelance journalisten neemt inmiddels enorm toe. Zelf publiceren op internet? Andere verdienmodellen zoeken, zoals fotoboeken, kunstprojecten of exposities? Fotografen waren er net wat eerder mee.
Zo heb ik ook het gevoel dat fotojournalisten wereldwijd inmiddels met meer oplossingen zijn gekomen voor de veranderingen in de markt. Zij kunnen het zich niet meer veroorloven om te gokken op een zich herstellende mediamarkt. Op uitgevers die een lucratief online verdienmodel vinden en fotografen weer normaal gaan betalen. In dit nummer van Villamedia vertelt een groot aantal fotojournalisten uit binnen- en buitenland hoe het met hen gaat. We hebben er, bewust, de positieve ervaringen uitgepikt. Maar dat kostte nauwelijks moeite. Want er gebeurt heel veel.
De rode draad is dat internet misschien wel een zegen voor de fotografie is. Allereerst is beeld immens populair op social media. Nog nooit keken zoveel mensen naar zoveel foto’s. Ten tweede, beeldtaal is universeel. Een journalist die in het Nederlands schrijft, wordt beperkt door de taalgrens. Een fotograaf die in Nederland fotografeert, heeft een wereldpubliek.
Ten derde, je hebt geen grote uitgeverij meer nodig om foto’s bij een groot publiek te krijgen. Dus aan interesse en bereik geen gebrek.
Oké, dan nu het geld. Je hebt niet langer te maken met een beperkt aantal goed betalende opdrachtgevers, maar met veel klanten die elk minder betalen. Dat is, in vele varianten, het antwoord dat fotografen internationaal geven. Volgens Wolfgang Blau van The Guardian
is er daarom geen enkele reden om niet optimistisch te zijn. Wie ben ik om het met hem oneens te durven zijn.
Praat mee