Afstudeerprijs Villamedia 2019

— donderdag 20 februari 2014, 09:08 | 0 reacties, praat mee

Nieuwe Revu: 4,7

Nieuwe Revu moet dood. Dat zeg ik niet, dat zegt Jean-Pierre Geelen.

Hij beredeneert dit als volgt. ‘Er is een titel van komen, en een titel van gaan. Helemaal niet erg. Zo lang het lijden niet ondraaglijk wordt. Waardig sterven is een kunst. Niet roemloos kwakkelen tot de laatste ademtocht, maar tijdig gaan, met opgeheven hoofd en een spetterend afscheidsnummer waaraan het hele jaarbudget is gespendeerd.’ Dientengevolge: ‘Ik verheug me op die allerlaatste, monumentale Revu.’

Ik ken Jean-Pierre vrij goed; ook hij heeft een HP/De Tijd-verleden. Hij bezit een mooi huis in Den Haag. Hij is links(ig), maar heeft niet bijster veel met politiek. Veel liever dan een boek over Geert Wilders leest hij een boek over vogels, of pakt hij zijn flamencogitaar. Jean-Pierre - ooit was hij redacteur van dit vakblad - bekostigt deze genoegens met zijn allergrootste hobby: het schrijven van subtiel-vileine mediastukjes.

Alweer vijf jaar heeft hij het leukste baantje bij de Volkskrant: dat van tv-recensent. De andere media doet hij er, zie het citaat aan het begin, nog steeds graag bij. Jean-Pierre krijgt veel complimenten voor zijn stukjes, en meestal terecht (ik heb hem, als het over HP ging, ook wel eens vervloekt). Ter verdere streling van zijn ego mag hij ook regelmatig op subtiel-vileine wijze tv-programma’s becommentariëren op tv. Daar geniet hij zichtbaar van.

Jean-Pierre heeft het, kortom, goed voor elkaar. En dan is het vanuit je comfortabele bureaustoel gemakkelijk roepen dat tijdschriften die niet zo best meer scoren zichzelf maar moeten opdoeken.

Want, amice, bij die bladen werken collega’s die er nog wél in geloven. Die menen dat, als ze de tijd en de middelen maar krijgen, ze alleszins acceptabele verkoopcijfers kunnen halen. En dat is hartstikke belangrijk, want ze hebben potdomme een kind en een horrorhypotheek. Dus geen haar op hun hoofd dat ze naar de baas lopen en zeggen: ‘Die Geelen heeft gelijk! Zullen we het hele jaarbudget opmaken aan een afscheidsnummer en vervolgens gezellig de stekker eruit trekken?’

En dat moet Nieuwe Revu ook vooral niet doen.

Na een pauze van elf jaar plaatst het weekblad een dezer dagen weer eens een artikel van mijn hand – een penetrante geur van belangenverstrengeling stijgt vanaf nu op uit deze kolommen, ik weet het. Revu is zo’n blad waarvoor je als rap-hater langzaam maar zeker te oud wordt, maar waarin je, mits van de mannelijke kunne en enigszins geïnteresseerd in misdaad, celebrities en querulanten, ook op gevorderde leeftijd altijd nog minimaal één stuk aantreft dat je graag wilt lezen.

Nog niet zo heel lang geleden zat er een flinke redactie, met klinkende namen als Arnold Karskens, Antoinnette Scheulderman, Robert Vuijsje en Frénk van der Linden. Laatstgenoemde toucheerde voor tien interviews per jaar het zeker voor die tijd exorbitante salaris van 100.000 gulden. De hoofdredacteur van Nieuwe Revu kon terugvallen op een adjunct, een chef nieuws en een chef redactie.

Das war einmal. Erik Noomen maakt Revu nu met anderhalve man en een paardenkop. Ja, als je blad in de etalage staat - Sanoma wil er naar verluidt drie ton voor beuren - moet je je vaste kosten laag houden. Maar er zijn grenzen.

Is Revu een goed blad? Als de niet-koper gelijk heeft, en helaas is dat meestal het geval, luidt het antwoord: nee. De betaalde gerichte oplage kromp in het derde kwartaal van 2013 tot 26.500 stuks.

Wat te doen? Als ik me enkele adviezen mag permitteren: 
1. mik op een volwassener publiek. Revu is te veel een jongensblad, en jongeren kopen nu eenmaal nauwelijks tijdschriften.

2: zorg dat elk artikel fabelachtig mooi en bij voorkeur ook met humor geschreven is. Hierin kun je je nog wel degelijk onderscheiden.

3: investeer nog meer in onderzoeksjournalistiek (al zal je het altijd afleggen tegen de kranten).

4: zorg als de donder voor heel veel beter papier. Zelfs ik aarzel als ik een Revu beet heb in de kiosk. Zo dun, zo flodderig, en dát moet dan vier euro kosten?

5: doe in godsnaam iets aan die vaak netvliesverschroeiende opmaak.

6: maak er een maandblad van. Als weekblad heeft Revu naar ik vrees geen bestaansrecht meer. Zéker niet op de advertentiemarkt.

7: bouw een tijdmachine, ga naar het jaar 2005, koop GeenStijl weg voor de neus van De Telegraaf en koppel die site op de een of andere manier aan Nieuwe Revu.

Ook al mocht het niet lukken qua punt 7, Nieuwe Revu verdient nog een kans. Want nog altijd stinkt geen tijdschrift zo naar de straat, dope en rock-n-roll (in de behoefte aan ‘slettenspecials’ wordt tegenwoordig al door de kwaliteitskranten voorzien) als Nieuwe Revu. Een intelligent, formidabel geschreven, streetwise maandblad dat de grenzen opzoekt, daaraan zou ook anno 2014 nog behoefte moeten zijn.

Zij het dus niet bij Jean-Pierre Geelen. Maar dat is, om met de 49-jarige vogelaar van de Volkskrant te spreken, ‘helemaal niet erg’.

Bekijk meer van

Praat mee

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl
020-30 39 750

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur, 020-30 39 751

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur, 020-30 39 752

Linda Nab
Redacteur, 020-30 39 758

Lars Pasveer
Redacteur, 020-30 39 755

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur, 020-30 39 757

Anneke de Bruin
Vormgever, 020-30 39 753

Marc Willemsen
Webontwikkelaar, 020-30 39 754

Vacatures & advertenties

Karen Bais
020-30 39 756

Sofia van Wijk
020-30 39 711

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.