‘Na jaren van faillissementen vult cynisch opportunisme gaten in Amerikaanse lokale nieuwsvoorziening’

Regionale kranten in Amerika verdwijnen in hoog tempo, maar online initiatieven die claimen deze lokale journalistiek te redden zijn weinig meer dan propagandamachines voor conservatieve denktanks, voorlichters, politici en bedrijven. Dat concludeert de New York Times na een analyse van ruim 1300 nieuwssites, actief in alle 50 Amerikaanse staten.
Het netwerk van 1300 sites is bedacht door voormalig televisieverslaggever Brian Timpone, die kansen zag de gaten die in Amerikaanse lokale verslaggeving vallen met een online nieuwsnetwerk te vullen. De sites gebruiken simpele vormgeving en generieke merknamen. De sites bevatten lokale nieuwtjes, berichten over lokale politiek en agenda-tips.
Ze ogen daarmee als een reguliere lokale nieuwssite, maar worden ingezet voor gerichte smeercampagnes tegen politici, constateert de New York Times op basis van interviews en inzage in duizenden interne e-mails.
Website Maine Beacon belichtte eind vorig jaar dat sommige stukken op nieuwssite Maine Business Daily werden besteld en betaald door een Republikeins Political Action Committee (PAC). Een PAC is een lobbygroep met als enig doel eigen politieke kandidaten te laten benoemen en uitdagers een nederlaag te bezorgen.
De New York Times bericht over een freelancer die voor een vergoeding van 22 dollar artikelen produceerde voor Maine Business Daily om een Democratische kandidaat voor een senaatszetel als hypocriet af te schilderen. Een andere freelancer maakte voor het netwerk tientallen stukken met dezelfde strekking over één kandidaat.
Uit de interne mails blijkt dat sommige bestellingen voor artikelen ook voorschrijven wie geïnterviewd moeten worden en wat de strekking moet zijn. Timpone, die niet tegenover de New York Times reageerde, gaf sommige afnemers de ruimte aan artikelen te sleutelen.
De krant sprak met zestien verslaggevers die voor het netwerk van Timpone hebben gewerkt. Het schaarse aanbod van journalistieke klussen en prompte betaling trokken de meesten over de streep. Een aantal zegt wel te hebben geweten dat hun werk in een contentmolen zou verdwijnen, maar dat het onderliggende politiek motief pas later duidelijk werd. “Ik wilde gewoon de kost kunnen verdienen”, aldus een van hen.
Niet alle stukken zijn bedoeld om te beschadigen, andere zijn vooral public relations voor republikeinse politici. De republikeinse PAC Illinois Opportunity Project alleen al betaalde ruim vier ton voor positieve artikelen rond enkele kandidaten.
De New York Times zegt dat stukken niet per se onjuiste informatie bevatten, maar wel misleidend zijn en journalistieke regels rond eerlijke berichtgeving en transparantie niet volgen. Er gaan miljoenen dollars om binnen het netwerk, maar de hoeveelheid sites (“twee keer zoveel als Amerika’s grootste krantenconcern Gannett onderhoudt”) en het web aan laagbetaalde freelanceklussen verhullen die geldstromen. Meer bij de New York Times
Praat mee