‘Journalisten zijn koopkracht kwijt, zelfs als inflatie weer nul wordt’
De onderhandelingen over de nieuwe CAO voor het Uitgeverijbedrijf dreigen stuk te lopen. Volgens Volkskrant-redacteur Peter de Waard toonden de werkgevers al daarvoor aan niet echt mee te willen bewegen. 'Die hopen dat de inflatie afzwakt en de journalisten wat makker worden. Maar die zijn de koopkracht wel kwijt. Zelfs als de inflatie weer nul wordt.'
Dat sprak De Waard uit in een betoog dat hij recent hield voor de redacties van de Volkskrant en Het Parool. Een deel van dat betoog staat op de website van de NVJ.
De Waard licht in het betoog toe hoe journalisten in de maand december door de inflatie eigenlijk voor niks werken.
‘Als wordt teruggegaan tot 1 januari 2021 - want dat jaar begon de inflatie al aan te trekken - is de reële loondaling aanzienlijk. De prijzen zijn sinds die tijd met 18,7 procent gestegen, de lonen van journalisten (ook in 2021 waren er twee verhogingen van 1 procent) 7,5 procent. Als dat van elkaar wordt afgetrokken is de loondaling 11,2 procent.”
Hierbij moet volgens De Waard wel een kanttekening worden geplaatst: ‘Maar dat is niet helemaal eerlijk tegenover de werkgevers omdat de loon- en inflatiestijgingen niet maandelijks parallel lopen. Als dat wordt gecorrigeerd - en ook dat valt gunstig uit voor de werkgever - is de reële loondaling 9,7 procent. Ruim een maand salaris.’
Winst naar aandeelhouders
Hij stelt daar wel de winstcijfers in 2022 tegenover en die waren voor DPG uitstekend. Van die winst vloeide volgens De Waard echter weinig naar de werknemers.
‘De winst zegt het bedrijf nodig te hebben om te investeren in digitalisering, want daarmee moet in de toekomst het geld worden verdiend. Maar een steeds groter deel van de winst gaat naar de aandeelhouders. Van de winst van DPG in 2022 ging 80 miljoen - was in 2021 40 miljoen - via een dividenduitkering naar de familieaandeelhouders. In 2020 bedroeg de dividenduitkering 40 miljoen euro. In 2019 werd het dividend geskipt, in 2018 was het 42 miljoen euro, in 2017 40 miljoen, 2016 45 miljoen, 2015 40 miljoen en 2014 25 miljoen.’
‘Koopkracht holt verder achteruit’
De roep om meer salaris heeft ook een potentiële keerzijde. De kans is groot aanwezig dat werkgevers dit gaan compenseren door te korten op redactiebudgetten. ‘Voor een groot landelijk dagblad is dat budget gauw 30 tot 40 miljoen. Tien procent verhoging voor vaste krachten en freelancers betekent een extra kostenpost van 3 of 4 miljoen euro’
Toch lijken de journalisten geen andere mogelijkheid te hebben, dan zich in te zetten voor een loonstijging, besluit De Waard.
‘Als er niets gebeurt, holt de koopkracht verder achteruit. Voor 2024 wordt een inflatie van 4 procent voorzien. De taak van de bond in de huidige cao-onderhandelingen is niet alleen te zorgen dat het koopkrachtverlies van 2024 op voorhand wordt veilig gesteld, maar ook die 10 procent terug te halen. Ook de mensen ‘met het mooiste beroep in de wereld’ hebben een hypotheek en moeten de energierekening en boodschappen betalen.’


Praat mee
1 reactie
Bert van Hijfte, 14 december 2023, 13:13
“(...) een steeds groter deel van de winst gaat naar de aandeelhouders. Van de winst van DPG in 2022 ging 80 miljoen - was in 2021 40 miljoen - via een dividenduitkering naar de familieaandeelhouders.”
Volgens de laatste cijfers van “De Rijkste Belgen” was het vermogen van de familie Van Thillo, eigenaren en familieaandeelhouders van DPG, 1.839.240.000 (sic) en groeiende.
Toegegeven het is een wat simpele causaliteit om dit tegenover de dalende reële salarissen van de journalisten te zetten maar door de moeizame onderhandelingen over een paar procenten meer alleszins legitiem lijkt mij.
Overigens is er sinds de kranten in Belgische handen zijn gekomen ook sprake van journalistieke inflatie: Veel korte, prettig geschreven artikelen met veel aandacht voor human interest en bladzijden vol met foto’s (van fotografen die ook slecht betaald krijgen). En veel onderwerpen die niet of onderbelicht worden. Is het dan vreemd dat een lezer besluit om toch maar de New York Times, the Washington Post, the Guardian etc. te gaan lezen, naast meer gespecialiseerde bladen als de Financial Times, The Economist, Politico, the Atlantic en de The New Yorker? We willen wel goed geïnformeerd blijven en met een digitaal abonnement is de stap zo gezet.