Journalisten in protectieprogramma vragen asiel aan

Ze waren in Nederland in het kader van Shelter City, dat mede wordt bekostigd door het ministerie van Buitenlandse Zaken. Mensenrechtenverdedigers die hun werk doen onder moeilijke omstandigheden in landen waar beperkte vrijheid is en bedreigd worden kunnen hier dan drie maanden blijven en op adem komen. Zafar en Christopher waren de eerste journalisten die deelnamen aan het project. Ze konden (veiligheids)trainingen volgen en hun netwerk uitbreiden.

Tijdens het gesprek met Villamedia gaven ze al aan dat de toekomst voor hen onzeker is. Beiden zitten al maanden zonder werk en Christopher liet weten het hoofd boven water te houden dankzij donaties van Freedom House en International Media Support uit Denemarken. Ze achten de situatie in hun land te gevaarlijk om terug te keren.

Onafhankelijk van elkaar hebben ze besloten om in Nederland asiel aan te vragen. Christopher is van plan om elke dag een blog te schrijven over zijn ervaringen. Die zal te lezen zijn op Blad voor de Mond, waar verhalen over persvrijheid op staan. De eerste blog is inmiddels verschenen.

In een reactie stelt Justice and Peace kritisch naar de eigen procedures te kijken om de kans op nieuwe asielaanvragen verder te verkleinen. “Shelter City is immers bedoeld om bij te dragen aan de verbetering van de mensenrechtensituatie in de landen van herkomst en dus gericht op terugkeer van de deelnemers”, meldt Marjolijn Lampe.

De organisatie trekt verder de conclusie “dat steun voor mensenrechtenverdedigers meer dan ooit nodig is en dat een tijdelijk opvangprogramma voor mensenrechtenverdedigers in Nederland hierin effectief is. Uit onze ervaring en uit evaluatiegesprekken blijkt dat de deelnemers baat hebben bij Shelter City. Zij geven aan dat ze door de rust, contacten en kennis die ze binnen Shelter City hebben opgedaan hun werk onder moeilijke omstandigheden op lange termijn kunnen volhouden. Om deze reden gaan we vol overtuiging door met Shelter City”.

In de drie jaar dat het programma loopt zijn 27 van de 30 mensen naar hun eigen land vertrokken, dan wel naar een land in hun regio, of gingen voor studie of werk ergens anders heen.