— vrijdag 4 juni 2021, 10:45 | 0 reacties, praat mee

Journalist Nedim Türfent vanuit zijn Turkse cel: De democratie verdwijnt razendsnel

Nedim Türfent.

De Koerdische journalist Nedim Türfent werd op 12 mei 2016 een Turkse cel in gegooid vanwege zijn verslag over de mishandeling van een groep bouwvakkers door speciale politie-eenheden. Een dag na zijn arrestatie werd Nedim ‘lidmaatschap van een terroristische organisatie’ ten laste gelegd, waarvoor hij anderhalf jaar later veroordeeld werd tot 8 jaar en 9 maanden gevangenisstraf. Hij schrijft vanuit zijn cel de volgende column.

Ook vanachter dikke gevangenismuren in de Covid-19 pandemie krijg je de autoritaire tendensen in relatief democratische landen en de totalitaire tendensen in meer autoritaire landen mee. In Turkije is de regering bezig met een marathon om de laatste overgebleven resten van de democratie uit de weg te ruimen. Dit gebeurt met een snelheid waar zelfs Usain Bolt niet aan kan tippen.

Lees hier eerdere columns van gevangen journalisten in Turkije, onder wie Türfent

Het is haast tragikomisch: hoe meer de regering basale rechten en vrijheden en de democratie ondermijnt, des te meer het de bevolking misleidt. Dit doet het met behulp van de grote mediamacht die het in handen heeft. Terwijl de AK-partij al meer dan twintig jaar aan de macht is, spreekt het keer op keer schaamteloos over “hervorming van het rechtssysteem” en een volgend “mensenrechten actieplan”. Het doet beloftes over rechten en vrijheden. Maar deze beloftes en aangekondigde hervormingen zijn al lang niet meer geloofwaardig.

De pijnlijke waarheid vertelt ons wat anders. De belangrijkste pijn en schaamte van het land is het gebrek aan persvrijheid en vrijheid van meningsuiting. Het probleem is zo fundamenteel, en de situatie zo gitzwart, dat het niet valt op te lossen is met een enkele pijnstiller. In plaats van het doen van loze beloftes zou de regering ervoor moeten zorgen dat het bestaande rechtssysteem dat we van alle kanten bekritiseren wordt toegepast, zonder dat de politiek zich bemoeit met de rechtspraak. Dan zouden we niet zo’n behoefte hebben aan hervormingen en zouden er in Turkije niet zoveel journalisten in de gevangenis zitten.

De politieke bemoeienissen met de persvrijheid brengen vooral de journalisten die in de Koerdische steden werken en over de Koerdische kwestie schrijven in moeilijkheden. Mijn situatie is daar een voorbeeld van. In 2015 bedreigden gewapende speciale politie-eenheden een groep Koerdische bouwvakkers, die geboeid op hun buik op de grond lagen. Ze schreeuwden: “Jullie zullen de macht van de Turken voelen.” Voor mijn publicatie van deze video ontving ik een journalistieke prijs. Sindsdien heb ik alles meegemaakt: achtervolgingen, doodsbedreigingen, martelingen, een ‘rechtszaak’ en een lange gevangenisstraf. Nu zit ik vast in een ruimte die qua grootte voelt als een luciferdoosje.

Negentien van de twintig personen die tegen mij moesten getuigen hebben tegenover de rechter verklaard dat ze gemarteld zijn en gedwongen werden om een belastende verklaring af te leggen. Van hun getuigenissen is dus niets overgebleven. Het enige dat wel overbleef in mijn dossier waren mijn nieuwsberichten. Zo stond in feite mijn journalistieke werk terecht. Mijn verdediging voor de rechtbank deed ik in het Koerdisch, mijn moedertaal, maar werd niet goed vertaald. Niet één keer verscheen ik fysiek voor de rechter die mij zonder concreet bewijs veroordeelde voor ‘lidmaatschap van terroristische organisatie’.

Het maken van nieuwsberichten die vervelend zijn voor de bestuurders in publieke functies is geen misdrijf. Noch volgens het nationaal, noch volgens het internationaal recht. Ondanks zware en duidelijke schendingen van mijn rechten, hebben de verantwoordelijken de afgelopen vijf jaar geen enkele stap gezet om mijn situatie te veranderen. Mijn procedures bij het Turkse Constitutionele Hof en de Europese Hof voor de Rechten van de Mens leverden niks op.

Ik schrijf deze column vanuit een gevangenis in een land dat voorop loopt in het vervolgen en vastzetten van journalisten. Steeds weer worden er mooie woorden gesproken door gezagsdragers hier. Ze zullen zeggen dat in het land de pers vrij is als nooit van tevoren. Laat ze u niets wijsmaken, maar wees onze stem en adem van de waarheden.

Nedim Türfent verblijft in de gevangenis in Van en kan post ontvangen: Nedim Türfent, Van Yüksek Güvenlik Kapali Ceza Infaz Kurumu, A-44, Van, Turkije.

Deze column werd mogelijk gemaakt en vertaald door Stichting Röportaj. Met speciale dank aan Şehristan Türfent en Bernadette Ronnes.

 

Bekijk meer van

Röportaj Nedim Türfent

Praat mee

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur

Linda Nab
Redacteur

Lars Pasveer
Redacteur

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur

Anneke de Bruin
Vormgever

Marc Willemsen
Webontwikkelaar

Vacatures & advertenties

redactie@villamedia.nl

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.