Afstudeerprijs Villamedia 2019

— maandag 5 februari 2018, 12:13 | 0 reacties, praat mee

Is de winnende serie Zilveren Camera 2017 echt de beste foto?

Een foto uit de serie Kwetsbare liefde van Chris keulen

Een goede prijs leidt altijd tot discussie. En discussie is er over de Zilveren Camera 2017. Zaterdag won Chris Keulen met de serie Kwetsbare Liefde. Uit de toelichting van juryvoorzitter Marc Prüst tijdens de bekendmaking viel al op te maken dat er binnen de jury geen eensluidende mening was over de winnaar. Later in de zaal ook niet. De discussie spitst zich op twee zaken toe: de manier waarop Keulen met zwartwit fotografie om gaat en voldoen de foto's van Keulen wel aan het criterium van de Zilveren Camera zelf: de foto of serie die in de ogen van de jury zowel fotografisch als in journalistiek opzicht het afgelopen jaar het best vertegenwoordigt.

Prüst zei zaterdagavond dat er na de jurering in de categorieën 2 kandidaten overbleven voor de Zilveren Camera 2017. ‘Tussen die twee leek de jury behoorlijk verdeeld en daarmee over de richting die de prijs op moest gaan. Dat heeft uiteindelijk een bijzondere winnaar opgeleverd’, aldus Prüst.

In een toelichting op het juryberaad zegt hij: ‘De toekenning van de Canon Zilveren Camera gaat via een geheime schriftelijke stemming waarbij juryleden punten toekennen aan de beelden die tot de finale zijn doorgedrongen. De serie of het beeld met de meeste punten wint de Canon Zilveren Camera. Het is dus een soort getrapte stemming. Hieruit kwam een meerderheid voor de serie Kwetsbare Liefde’.

En op de vraag of het werk van de winnaar aan de criteria voldoet: ‘Ik wil benadrukken dat de serie van Chris Keulen heeft gewonnen, en niet 1 beeld uit de serie. Dat het werk niet gepubliceerd is geweest, maakt het wellicht minder een nieuwsitem, maar zeker niet minder relevant op journalistiek gebied. De gezondheidszorg, en met name de ouderenzorg waren onderwerp van maatschappelijk debat afgelopen jaar. In de ogen van de jury was deze serie daarmee journalistiek zeker relevant. De jury beloont met deze prijs de intensieve en langdurige investering van een fotograaf in een breed maatschappelijk onderwerp, een bijzonder sterke beeldtaal en een prachtige edit, bovendien’.

Johan Groeneveld, adjunct-hoofdredacteur van het ANP en lid van de Raad van Advies van de Zilveren Camera, kan geen waardering opbrengen voor de keuze van de jury: ‘Niks ten nadele van de serie van Chris Keulen. Zonder meer innemend en indringend. Aan toewijding heeft het hem niet ontbroken, dat geef ik de jury na. Maar deze serie heeft he-le-maal niets te maken met de criteria die gelden en horen te gelden voor de Zilveren Camera’.

‘Het idee is dat we de foto aanwijzen die niet alleen in fotografisch opzicht maar ook en vooral journalistiek het beeld van het afgelopen jaar is. Ik was werkelijk verbouwereerd toen ik de keuze van de jury vernam. En met mij vele fotojournalisten. Er waren drie genomineerde foto’s die om bekroning schreeuwden’.

‘Een ervan siert - niet voor niets volgens mij - de cover van het Zilveren Camera 2017-boek: de foto van de door verdriet overmande vader van ‘Appie’ Nouri die bij thuiskeer warm wordt onthaald door een massa Ajax-supporters. Het had ook een beeld kunnen zijn van de Turkse minister die een rel veroorzaakte in Rotterdam’.

‘Gelukkig staat er nu in elk geval niet een beeld uit de zwart-witserie van de winnaar op de cover van het ZC-boek. Die foto’s zijn in 2017 nergens gepubliceerd en hebben dus per definitie geen impact gehad, als we ze al als nieuwsfoto’s zouden willen typeren. Ik denk dat we de jury tegen zichzelf in bescherming moeten nemen door de criteria drastisch aan te scherpen. Er zitten immers ook heel wat niet-journalistieke mensen in de jury. Of moeten we een aparte verkiezing gaan organiseren om de nieuwsfoto van het jaar te bekronen. Fotografen hebben hier bij mij de afgelopen dagen sterk op aangedrongen.’

Edie Peters, oud-bestuurslid van de Zilveren Camera en hoofdredacteur van Photo Q: ‘Ik denk dat er reglementair niet echt iets mis is met de winnaar. Natuurlijk waren er goede alternatieven. God zij dank! Dat betekent dat de Nederlandse fotojournalistiek nog steeds kwaliteit produceert. Al ligt dit vakgebied al een decennium of twee economisch onder zware druk’.

‘De winnaar is niet van de dagelijkse nieuwsfotografie (journalistiek) maar wel van de achtergrondinformatie (ook journalistiek), die ook onthullend kan zijn. Dus in die zin is er reglementair niks mis met de keuze van de jury. Chris Keulen maakt een onderwerp zichtbaar dat actueel was, is en voorlopig zal blijven. Dus in die zin ook goed, wat betreft het vertegenwoordigen van het jaar. Het gaat in deze serie niet om een moment (zoals bij voorbeeld de foto van Stanley Gontha van de vader van Abdelhak Nouri) maar om een langlopend onderwerp. En dan ook nog intiem in beeld gebracht, een aspect dat veel goede kranten in de VS bijvoorbeeld als een zeer belangrijk aspect van een foto waarderen: lekker dicht op de huid van echte mensen’.

‘Het zwart-wit past goed bij de ernst van het onderwerp. En ondanks de technische ontwikkelingen op cameragebied zien we een vrij stevige niche in de fotojournalistiek en documentaire fotografie die teruggrijpt op zwartwit om redenen van sfeer en smaak. Wat een groot deel van het publiek ook waardeert’.

‘Wat mij hierin niet zo aantrekt, is de erg basale en contrastrijke manier van beeldbewerking die Chris Keulen hanteert. Kwestie van smaak wellicht, maar ik zie dat graag subtieler - wat ook meer bij het onderwerp past. Dat de mensen die het onderwerp van zijn verhaal zijn het moeilijk hebben: dat is duidelijk, dat hoeft van mij niet nog eens extra te worden aangezet in heftige contrasten. Dat opgekrikte zwartwit doet mij eerder denken aan de slechte drukpersen van de vorige eeuw dan aan de heerlijke subtiliteiten die je heden ten dage technisch kun toepassen en die een langlopend project als dat van Chris Keulen extra waardevol zouden kunnen maken’.

Lars Boering, directeur World Press Photo is korter in zijn reactie: ‘Goede winnaar, maar ik kan mij de discussie voorstellen’.

Praat mee

Colofon

Villamedia is een uitgave van Villamedia Uitgeverij BV

Postadres

Villamedia Uitgeverij BV
Postbus 75997
1070 AZ Amsterdam

Bezoekadres

Johannes Vermeerstraat 22
1071 DR Amsterdam

Contact

redactie@villamedia.nl
020-30 39 750

Redactie (tips?)

Dolf Rogmans
Hoofdredacteur, 020-30 39 751

Marjolein Slats
Adjunct-hoofdredacteur, 020-30 39 752

Linda Nab
Redacteur, 020-30 39 758

Lars Pasveer
Redacteur, 020-30 39 755

Trudy Brandenburg-Van de Ven
Redacteur, 020-30 39 757

Anneke de Bruin
Vormgever, 020-30 39 753

Marc Willemsen
Webontwikkelaar, 020-30 39 754

Vacatures & advertenties

Karen Bais
020-30 39 756

Sofia van Wijk
020-30 39 711

Bereik

Villamedia trekt maandelijks gemiddeld 120.000 unieke bezoekers. De bezoekers genereren momenteel zo’n 800.000 pageviews.

Rechten

Villamedia heeft zich ingespannen om alle rechthebbenden van beelden en teksten te achterhalen. Meen je rechten te kunnen doen gelden, dan kun je je bij ons melden.